Ο «κλέψας», των «κλεψάντων»

Έγραφα τις προάλλες για τον διόλου άκομψο «δανεισμό» (δεν λέγεται «κλοπή»
αυτό;) στον περισπούδαστο δίσκο της Άννας Βίσση του στίχου «Ο άντρας της ζωής
μου (είμαι εγώ)», που λανσάρεται και ως τίτλος στο περισπούδαστο άσμα του
Νίκου Καρβέλα. Έγραφα, λοιπόν, ότι ο «δανεισμός» (ή «κλοπή») ήταν από τον
δίσκο «Χάλια» του Φοίβου Δεληβοριά, όπου ομότιτλο άσμα τραγουδούσε η Καίτη
Γαρμπή. E, λοιπόν, η αλήθεια (του στίχου) βρίσκεται ακόμη μακρύτερα στον
χρόνο. Στο «Βίκτωρ, Βικτώρια» της Αλίκης (ουχί της Μιμής Ντενίση), σε τραγούδι
του Θάνου Μικρούτσικου με στίχους του Γιώργου Παυριανού. Από εκεί «εκλάπη»
αρχικά ο στίχος. Και το να σε «κλέψει» ο Φοίβος Δεληβοριάς, ε, κάτι λέει
(έστω). Να σε «κλέψει» όμως ο Νίκος Καρβέλας, λέει;