NIKOΣ ΧOΥΛIAPAΣ «H εποχή μας ευνοεί τους ατάλαντους»

«H ζωγραφική είναι μια αρρώστια που σε κάνει καλά», λέει ο Νίκος Χουλιαράς. Από τι; «Από αυτό που νομίζεις ότι είσαι»

Φιγούρες σκοτεινές, σαν σκιές, τριγυρνούν στις «Εξοχές του νου» και ψιθυρίζουν
λόγια συχνά ακατάληπτα. Είναι οι πρωταγωνιστές των 32 καινούργιων ζωγραφικών
έργων του Νίκου Χουλιαρά – αποτέλεσμα δουλειάς των δύο τελευταίων χρόνων – που
παρουσιάζονται στην γκαλερί «Νέες Μορφές». Ποια είναι όμως η εικόνα που
αντικρύζει ο θεατής και ποια τα λόγια που λένε οι μυστηριώδεις πρωταγωνιστές;
«Τι μπορώ να πω; H ζωγραφική έχει τη δική της γλώσσα. Ζωγραφίζω ακριβώς εκείνα
που δεν μπορώ να πω», εξηγεί στα «NEA» ο δημιουργός τους Νίκος Χουλιαράς. «Όσο
για τα λόγια που βρίσκονται πάνω στους πίνακες, κάποιες φορές λένε ορισμένα
πράγματα κι άλλες όχι. Μοιάζουν με βροχούλα».

Οι «Εξοχές του νου» δεν είναι βήμα παρακάτω στην εικαστική διαδρομή του Νίκου
Χουλιαρά. «Είναι ένα βήμα παραδίπλα. Είναι μια έκθεση διαφορετική. Και αυτό
φαίνεται στον τρόπο που λειτουργεί το φως, στους λόφους που μοιάζουν να είναι
φτιαγμένοι από υφάσματα. Είναι σαν να κοιτάζω τα πράγματα από μια διαφορετική
οπτική γωνία. Σαν τα ανθρωπάκια της ζωγραφικής μου να απέκτησαν διαφορετική
συμπεριφορά στην καθημερινή μας κουβέντα».

Οι σκοτεινές μορφές, που κρατούν πρωταγωνιστικό ρόλο στους πίνακες του
καλλιτέχνη από το 1977, τώρα έχουν μεταμορφωθεί σε σκιές. Το αίνιγμα της
ταυτότητάς τους όμως δεν μοιάζει να έχει λυθεί. «Δεν έχουν ταυτότητα σ’ αυτήν
εδώ τη χώρα, αλλά στον ουρανό. Ίσως είναι άνθρωποι που συνάντησα στο παρελθόν
και επιστρέφουν σε μένα», εξηγεί ο ζωγράφος.

Τι μπορεί να τον ερεθίσει για να πιάσει τον χρωστήρα; «Δεν χρειάζονται και
πολλά. Δεν πιστεύω στην έμπνευση επειδή από παιδί είμαι παρατηρητής, ένα είδος
ρεπόρτερ των μικρών πραγμάτων, αλλά και επειδή με ενδιαφέρει η αληθινή και όχι
η αληθοφανής ζωγραφική. Το λευκό χαρτί είναι για μένα μεγάλη πρόκληση. Ρίχνω
χρώματα, τραβάω πινελιές και τα αφήνω. H ζωγραφική προχωρά ακόμα και όταν
λείπω. Μόλις επιστρέφω βρίσκω είσοδο στον λαβύρινθο και προσπαθώ να βρω τι με
έχει καθορίσει. Ζωγραφίζω για να δω και όχι για να δείξω. Δεν ξέρω από πριν τι
θα κάνω. Αν ήξερα θα βαριόμουν. Κάνω έκπληξη στον εαυτό μου».

H επικαιρότητα δεν έχει λόγο στους πίνακές του διότι «επικαιρότητα δεν
υπάρχει», όπως εξηγεί. «Συμβαίνουν διαρκώς τα ίδια πράγματα όχι μόνον στην
Ελλάδα, αλλά και στον κόσμο. Εκείνο που έχει ενδιαφέρον είναι η ζωή. Υπάρχει
μεγαλύτερο χάπενινγκ από τη ζωή;».

Καταξιωμένος όχι μόνον στον χώρο των εικαστικών τεχνών, αλλά και της μουσικής
(υπήρξε από τους πρωταγωνιστές του μουσικού κινήματος της δεκαετίας του ’60)
και της πεζογραφίας, ο 63χρονος σήμερα Νίκος Χουλιαράς δεν προσδιορίζει με
ακρίβεια τη στιγμή που η ζωγραφική μπήκε στη ζωή του. Από πολύ μικρή ηλικία
ασχολήθηκε όμως και τις άλλες μεγάλες του αγάπες, τη λογοτεχνία και το
τραγούδι. Διακρίσεις δεν κάνει, καθώς υποστηρίζει πως χρωστήρας, μολύβι και
κιθάρα είναι για εκείνον το ίδιο. «Το χειρότερο από όλα είναι ίσως η
πεζογραφία, διότι παίρνει το κεφάλι σου φωτιά. H ζωγραφική είναι πιο χαοτική.
Ζωγραφίζω εν υπνώσει και περνάω καλά. Είναι ωραίο να ζωγραφίζεις διότι
προβάρεις το κοστούμι του μεγάλου δημιουργού. Τη μεγαλύτερη συγκίνηση πάντως –
όχι τη βαθύτερη – την έχω νιώσει τραγουδώντας με φίλους».

Περί υστερικών αντιδράσεων

H διεθνής εικαστική έκθεση «Outlook» και ο θόρυβος που δημιουργήθηκε όσον
αφορά ορισμένα έργα της δεν φαίνεται να απασχολεί τον Νίκο Χουλιαρά. «Δεν
είμαι αντιδραστικός, αλλά βαριέμαι. Μας έδειξαν τη δουλειά ενός μεγάλου
Γερμανού καλλιτέχνη, που έκανε έργο τέχνης την εκπομπή της Μπήλιως Τσουκαλά,
ενώ εκείνος παρακολουθούσε χωρίς να μιλάει. Θυμήθηκα τότε τον παππού μου, στα
Γιάννινα, που είχε πάθει τέσσερα εγκεφαλικά και δεν μπορούσε να μιλήσει. Μόνο
μας πλησίαζε και προσπαθούσε να ακούσει τι λέμε. Και σκέφτηκα “τι σπουδαίο
καλλιτέχνη έχασε ο κόσμος”. H εποχή μας ευνοεί τους ατάλαντους και το θέμα
είναι ότι ορισμένοι πήραν λεφτά για να κάνουν κάτι που ούτε πλάκα δεν έχει.
Εμείς το κάναμε να έχει. Αφού όμως κατάφεραν και τα πήραν, μαγκιά τους. Τους
παραδέχομαι». Όσο για το θέμα της «αποκαθήλωσης» του έργου του Βέλγου Τιερί
Ντε Κορντιέ; «Δεν ήταν καθόλου σωστό. Μια υστερική αντίδραση ήταν. Έπρεπε να
το αφήσουν να εκτεθεί. Με όλα αυτά τού έδωσαν πόντους. H τέχνη δεν έχει όρια,
αλλά αυτό δεν αφορά κάποιους που κάνουν σαχλαμάρες».

INFO

«Οι εξοχές του νου» στην γκαλερί «Νέες Μορφές» (Βαλαωρίτου 9A, τηλ.
210-3616.165). Έως 31 Ιανουαρίου. Κυκλοφορεί και λεύκωμα με έργα του
καλλιτέχνη (1996-2003), από τις Εκδόσεις Νεφέλη, τιμή: 40 ευρώ.