«Θέλω να μείνω σπίτι μου»

Κανένας Ισραηλινός, ούτε καν ο φανατικότερος των δεξιών, δεν θα διενοείτο
ποτέ να αποκαλέσει την Παλαιστίνια Ναντιέχ Σιχάμπι επίδοξη τρομοκράτισσα. Και
εντούτοις, στα 90 της χρόνια, η Σιχάμπι υποχρεούται για δεύτερη φορά να
αποχωριστεί το σπίτι της, στην Ιερουσαλήμ. Την πρώτη, το 1948, έφταιξε ένας
πόλεμος. Τώρα, φταίει ένα τείχος.

Αμπού Ντις.Υποβασταζόμενη από τη νύφη της, η 90χρονη Παλαιστίνια Ναντιέχ Σιχάμπι περνά το υπό ανέγερση τείχος προκειμένου να δει για τελευταία φορά το σπίτι της

Το βράδυ του Σαββάτου, η φωνή τού μουεζίνη δεν ακούστηκε στο Αμπού Ντις, στην
πλαγιά του Όρους των Ελαιών, στην Ανατολική Ιερουσαλήμ. Καλύφθηκε από τον
βρυχηθμό των γερανών που άρχισαν να τοποθετούν τσιμεντένιες πλάκες ύψους οκτώ
μέτρων στο κέντρο του αραβικού χωριού, χωρίζοντας αυθαίρετα την Ιερουσαλήμ από
τη Δυτική Όχθη, αποκόβοντας ανθρώπους από τα σπίτια και τις δουλειές τους,
χωρίζοντας γείτονες και συγγενείς που ζουν μόλις μερικά τετράγωνα, ή και έναν
δρόμο, μακριά.

Οι Παλαιστίνιοι διαπραγματευτές είχαν υποδείξει κατά το παρελθόν το Αμπού Ντις
ως την πιθανή πρωτεύουσα ενός παλαιστινιακού κράτους. Είχαν σκεφτεί πως το
αραβικό αυτό χωριό μπορούσε να επιτύχει πολιτικά ό,τι είχε επιτύχει κοινωνικά
και εμπορικά: να σβήσει τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ Ιερουσαλήμ και Δυτικής
Όχθης. Στη Μέση Ανατολή, ωστόσο, οι διαχωριστικές γραμμές γίνονται ολοένα και
πιο έντονες. Στο πλαίσιο της ανέγερσης του τείχους «ασφαλείας» στη Δυτική
Όχθη, οι ισραηλινές αρχές τοποθέτησαν πριν από μερικούς μήνες στο κέντρο του
χωριού ένα τείχος ύψους δύο μέτρων. Καθημερινά, ωστόσο, χιλιάδες Παλαιστίνιοι
περνούσαν από την άλλη πλευρά σκαρφαλώνοντας – παιδιά καθ’ οδόν για το
σχολείο, εργάτες καθ’ οδόν για τη δουλειά, ακόμα και ηλικιωμένοι καθ’ οδόν
προς κάποιο ιατρικό κέντρο, μιας και το Αμπού Ντις στηριζόταν στην Ιερουσαλήμ
για τις βασικές υπηρεσίες.

Επιχειρήματα

Στο Αμπού Ντις, λίγα μόλις τετράγωνα από την περιοχή όπου κατασκευάζεται το
τείχος, ζει και ο Παλαιστίνιος πρωθυπουργός Άχμεντ Κορέι. Το Σάββατο το βράδυ,
ωστόσο, βρισκόταν στην Καλκίλια, ένα άλλο χωριό της Δυτικής Όχθης που έχει
αποκλειστεί. «Στρεφόμαστε προς τις ΗΠΑ, τον πρόεδρο Μπους, την Ευρώπη, τη
Ρωσία, τον ΟΗΕ», είπε δείχνοντας το τείχος. «Σας ρωτάμε: αφήνει αυτό εδώ καμία
δυνατότητα δημιουργίας ενός παλαιστινιακού κράτους; Θα κατασκευαστεί λοιπόν
αυτό το τείχος του ρατσιστικού διαχωρισμού στη σκιά του “οδικού χάρτη”»; Την
ίδια ώρα, στην Ιερουσαλήμ, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Αριέλ Σαρόν επέμενε στο
επιχείρημα που ουδείς πλην των οπαδών του αποδέχεται: «Ξέρετε ποιος έχτισε τον
φράχτη; H [παλαιστινιακή] τρομοκρατία. Αν δεν υπήρχε τρομοκρατία, ίσως να μην
το είχαμε κάνει».

Καμπουριασμένη από τα χρόνια, τυλιγμένη σε ένα σάλι και με μια λευκή μαντίλα
στα μαλλιά, η 90χρονη Ναντιέχ Σιχάμπι κοίταζε τις τσιμεντένιες πλάκες που
τοποθετούσε ο γερανός στην οδό Σαγιάχ του Αμπού Ντις με δάκρυα στα μάτια.
Πολλοί εργάτες την παρακολουθούσαν με συμπόνια. Ήταν άλλωστε Ισραηλινοί
Άραβες, άνθρωποι που αντιτίθενται στην κατασκευή του τείχους αλλά έχουν ανάγκη
από δουλειά. «Θέλω να μείνω στο σπίτι μου», είπε κάποια στιγμή η Σιχάμπι. «Δεν
μπορείς», της απάντησε η 53χρονη νύφη της, Ράντα. Της εξήγησε πως πρέπει να
πάει να μείνει μαζί τους, στην Ιερουσαλήμ, ειδάλλως κινδυνεύει να μην τους
ξαναδεί ποτέ. «Έλα, πάμε να δεις το σπίτι σου για μια τελευταία φορά», της
είπε μαλακά.

ΑΡΙΕΛ ΣΑΡΟΝ

Προσπαθεί να καλοπιάσει τα «γεράκια»

Περισσότεροι από 120.000 Εβραίοι έποικοι, καθώς και αρκετά μέλη του
κυβερνώντος Λικούντ, διαδήλωσαν το βράδυ της Κυριακής στο κέντρο της
Ιερουσαλήμ εναντίον του Ισραηλινού πρωθυπουργού, διαμαρτυρόμενοι για το σχέδιό
του να απομακρύνει ορισμένους οικισμούς της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της
Γάζας, στο πλαίσιο του μονομερούς «σχεδίου διαχωρισμού» με το οποίο απειλεί
τους Παλαιστίνιους.

Προκειμένου να κατευνάσει τους «ιέρακες» κυβερνητικούς του εταίρους, ο Σαρόν
δεσμεύτηκε χθες μιλώντας στο ισραηλινό κοινοβούλιο να συμβουλευτεί τόσο αυτούς
όσο και τις ΗΠΑ προτού προβεί σε μονομερή μέτρα και να ζητήσει την έγκριση της
Κνεσέτ εάν αποφασίσει τη μονομερή αποχώρηση των ισραηλινών στρατιωτικών
δυνάμεων από τμήματα των κατεχόμενων παλαιστινιακών εδαφών. Επέμεινε πως «το
Ισραήλ συνεχίζει να είναι προσηλωμένο στον ‘οδικό χάρτη’». Και επέρριψε για
μια ακόμα φορά την ευθύνη στους Παλαιστίνιους, που «αρνούνται να τείνουν το
χέρι προκειμένου να υπάρξει ειρήνη».

Την ίδια ώρα, ο Ισραηλινός πρόεδρος, Μοσέ Κατσάβ, προσκαλούσε τον Σύρο ομόλογό
του, Μπασάρ αλ-Άσαντ να επισκεφθεί την Ιερουσαλήμ προκειμένου να
«διαπραγματευτεί με τους Ισραηλινούς ηγέτες τις προϋποθέσεις μιας συμφωνίας
ειρήνης». H Συρία, ωστόσο, απέρριψε την πρόσκληση αυτή ως έναν «ελιγμό για
λόγους εντυπωσιασμού». Πριν από λίγο καιρό, το Ισραήλ αποφάσισε την επέκταση
των εβραϊκών οικισμών στα διαφιλονικούμενα Υψίπεδα του Γκολάν, τα οποία
απέσπασε από την Συρία το 1967.

LINKS:

* www.nytimes.com

* www.stopthewall.org

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Κίττυ Ξενάκη