ο υποψήφιος Aνοίγει δρόμο στο… μέλλον

Το κυκλοφοριακό και η έλλειψη χώρων στάθμευσης, αλλά και τα μεγάλα
συγκοινωνιακά έργα των τελευταίων ετών είναι οι βασικοί λόγοι που έχουν
τραβήξει το ενδιαφέρον της κοινωνίας γύρω από τα συγκοινωνιακά θέματα και…
μοιραία και για το επάγγελμα του συγκοινωνιολόγου μηχανικού, τονίζει στον
«ΥΠΟΨΗΦΙΟ» η πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων κ. Τέτη Ναθαναήλ.

«Το επάγγελμα του συγκοινωνιολόγου μηχανικού έχει προσελκύσει έντονα το
ενδιαφέρον της ελληνικής κοινωνίας στις ημέρες μας. Κύριοι λόγοι αποτελούν: Τα
μεγάλα συγκοινωνιακά έργα, τα οποία έχουν υλοποιηθεί τα τελευταία χρόνια και
θα υλοποιούνται για μία ακόμη πενταετία (όπως ο αερολιμένας “Ελευθέριος
Βενιζέλος”, η Αττική Οδός, το Αττικό Μετρό, η Εγνατία Οδός, η ΠΑΘΕ, η γέφυρα
Ρίου – Αντιρρίου), αλλά και τα σοβαρά προβλήματα που παρουσιάζονται στην
καθημερινή ζωή των πολιτών (και της Πολιτείας). Όπως η κυκλοφοριακή συμφόρηση
και οι τεράστιες ώρες χαμένες πάνω στους δρόμους, λόγω της αυξημένης
κυκλοφορίας αυτοκινήτων, της έλλειψης ή/και μειωμένης χρήσης των μέσων μαζικής
μεταφοράς και του ανεπαρκούς συστήματος στάθμευσης, καθώς επίσης και τα
ατυχήματα που αποτελούν τον κυριότερο λόγο απώλειας ανθρώπινων ζωών στην εποχή
μας.

H απασχόληση του συγκοινωνιολόγου γίνεται από τον ιδιωτικό (μονάδες παραγωγής,
μεταφορικές εταιρείες, γραφεία συμβούλων, μελετητικά γραφεία, ατομική
επιχείρηση) ή δημόσιο τομέα (υπουργεία, οργανισμοί, φορείς τοπικής
αυτοδιοίκησης). Οι αμοιβές του συγκοινωνιολόγου μηχανικού, σε γενικές γραμμές,
ακολουθούν τη διαμόρφωση των αμοιβών των μηχανικών, όπως προδιαγράφονται από
το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας και υπολογίζονται βάσει τυπικών κριτηρίων,
δηλαδή, του χρόνου απόκτησης πτυχίου, των τίτλων μεταπτυχιακών σπουδών, των
γνώσεων και χρήσης ξένων γλωσσών, των καθηκόντων της συγκεκριμένης θέσης (π.χ.
διεύθυνση), της οικογενειακής κατάστασης κ.λπ. Στη συνέχεια και ανάλογα με τα
ουσιαστικά προσόντα που αφορούν την εμπειρία του συγκοινωνιολόγου, την
εξειδίκευσή του, αλλά και τις απαιτήσεις του φορέα απασχόλησης και τον
ανταγωνισμό της αγοράς, αυξήσεις στις αμοιβές αυτές μπορούν να κυμανθούν
μεταξύ 10-300%.

Μάχη με τα κυκλοφοριακά προβλήματα δίνουν οι συγκοινωνιολόγοι

H επαγγελματική κατοχύρωση του συγκοινωνιολόγου μηχανικού επιτυγχάνεται μέσα
από την καθημερινή πρακτική και αντίληψη του ρόλου του στη διαμόρφωση του
συστήματος μεταφορών και κυκλοφορίας, στον σχεδιασμό των έργων, την αξιολόγησή
τους, τον προγραμματισμό και την ορθή εκτέλεση και λειτουργία τους. Είναι
γεγονός ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα στάδιο εξαιρετικής ανάπτυξης της
συγκοινωνιακής της υποδομής. Δεδομένου, όμως, ότι η ανάπτυξη της υποδομής δεν
είναι δυνατόν να συνεχιστεί αενάως, ούτε και οι χρηματοδοτήσεις θα
εξακολουθήσουν να διατίθενται με τους σημερινούς ρυθμούς, σύντομα θέματα
λειτουργίας, διαχείρισης και εκμετάλλευσης δικτύων, μετακινήσεων και
κυκλοφορίας, τα οποία άπτονται άμεσα με τα αντικείμενα του συγκοινωνιολόγου
μηχανικού, θα είναι απαραίτητα για την απρόσκοπτη λειτουργία των έργων και τη
διασφάλιση της αποτελεσματικότητάς τους.

Το επάγγελμα του συγκοινωνιολόγου μηχανικού έχει πολλές προοπτικές, αλλά και
απαιτήσεις. H ενασχόληση του μηχανικού στον τομέα των μεταφορών απαιτεί καλή
γνώση του ιδίου του συστήματος των μεταφορών, αλλά και εκείνων που συντελούν
στην εύρυθμη λειτουργία του. Είναι δεδομένο ότι ο συγκοινωνιολόγος μηχανικός
θα πρέπει να προσαρμόσει και εμπλουτίσει τις γνώσεις του με διείσδυση και σε
άλλους τομείς, όπως των νέων τεχνολογιών, της πληροφορικής, του περιβάλλοντος
κ.λπ.

Το τετράπτυχο της πετυχημένης καριέρας

Το τετράπτυχο της πετυχημένης καριέρας του συγκοινωνιολόγου μηχανικού, σύμφωνα
με την κ. Τέτη Ναθαναήλ είναι: H συνεχής κατάρτιση και ενημέρωση
σχετικά με τις εξελίξεις. H συστηματική προσέγγιση κάθε θέματος. H
αντικειμενική και ορθολογική μελέτη και υλοποίηση λύσεων. H συνεχής
παρακολούθηση του έργου και της αποτελεσματικότητάς του και κατά τη
λειτουργία του».