Οι μόνιμες σχέσεις φέρνουν κέρδη

Κέρδη και ευνοϊκότερους όρους σε καταθέσεις, δάνεια, πιστωτικές κάρτες και
ασφαλιστικά προγράμματα μπορεί να πετύχει ο καταναλωτής που συγκεντρώνει όλες
τις συναλλαγές του σε μία τράπεζα.

Οι τράπεζες, λόγω του έντονου ανταγωνισμού μεταξύ τους, προσφέρουν κίνητρα για
την προσέλκυση πελατών, με απώτερο στόχο να αναλάβουν όλο το «πακέτο» των
τραπεζικών συναλλαγών τους. Τα κίνητρα αυτά αφορούν ευνοϊκούς όρους στα
προγράμματα μεταφοράς υπολοίπων από καταναλωτικά και στεγαστικά δάνεια και από
πιστωτικές κάρτες. Παράλληλα, ως «ανταμοιβή» προσφέρονται υψηλότερα επιτόκια
σε καταθέσεις προθεσμίας ή ρέπος, φθηνότερες ή δωρεάν ασφαλιστικές καλύψεις
κ.λπ. Τις προσφορές αυτές μπορεί να τις εκμεταλλευθεί ο καταναλωτής που έχει
τις καταθέσεις του και τα δάνειά του σε πολλές τράπεζες, αν τα μεταφέρει όλα
σε μία.

«Ελαστική» κρίση

Στην πράξη, ο καταναλωτής γίνεται ισχυρότερος διαπραγματευτής με την τράπεζα
στην οποία μετέφερε όλες τις εργασίες του, ενώ από την πλευρά της η τράπεζα
είναι σε θέση να τον «ελέγχει» και να τον «γνωρίζει» καλύτερα, σχετικά με τη
συνέπειά του, το ύψος των οικονομικών του δυνατοτήτων κ.λπ. Αυτό έχει ως
συνέπεια η τράπεζα να γίνεται πιο ελαστική όταν κρίνει, για παράδειγμα, ένα
αίτημα δανείου, τόσο ως προς το ποσό όσο και ως προς τις εξασφαλίσεις που
απαιτούνται.

Έτσι, μια καλή σχέση με μία τράπεζα στην πράξη σημαίνει:

* Υψηλότερα ποσά δανείων

* Χαμηλότερα επιτόκια στα δάνεια έως μία μονάδα

* Μικρότερες ή καθόλου εξασφαλίσεις για δάνεια (π.χ. προσημειώσεις σε
ακίνητα για συμπληρωματικά στεγαστικά και καταναλωτικά)

* Δωρεάν συνδρομές σε πιστωτικές κάρτες

* Μεγαλύτερο πιστωτικό όριο σε πιστωτικές κάρτες

* Υψηλότερο επιτόκιο (περίπου μέχρι 0,2%) σε καταθέσεις προθεσμίας και
ρέπος

* Εκπτώσεις ή δωρεάν προμήθειες σε χρηματιστηριακές συναλλαγές και σε
αγορές και πωλήσεις αμοιβαίων κεφαλαίων.

Χρόνος – κόστος

Ωστόσο, η μεταφορά των υπολοίπων, και ιδιαίτερα εκείνων από στεγαστικά δάνεια,
κοστίζουν και απαιτούν διαδικασίες που μπορεί να διαρκέσουν περίπου έναν μήνα.
Συνήθως, η τράπεζα που περιμένει τα υπόλοιπα δεν χρεώνει τίποτα στον νέο
πελάτη της, ενώ ο δανειολήπτης δεν επιβαρύνεται με νέα έξοδα προσημείωσης του
ακινήτου (0,75%). H μεταφορά ενός στεγαστικού δανείου (μεταφορά έννομης
σχέσης) από μία τράπεζα στην άλλη κοστίζει 2,5% επί του υπολοίπου και πάγια
έξοδα περίπου 500 ευρώ.

Αυτό σημαίνει ότι για ένα δάνειο ύψους 30.000 ευρώ για 15 χρόνια, το συνολικό
κόστος είναι 1.250 ευρώ. Εάν, όμως, ο δανειολήπτης πετύχει ευνοϊκότερο
επιτόκιο στη νέα τράπεζα κατά 0,5 έως 1 μία μονάδα, τότε κερδίζει μέχρι 3.000
ευρώ από το συνολικό κόστος του δανείου (κεφάλαιο και τόκοι για 15 χρόνια) και
περίπου 15 ευρώ στη μηνιαία δόση. Αντίστοιχα, η μεταφορά καταναλωτικού δανείου
από μία τράπεζα σε άλλη, η οποία διαρκεί περίπου μία εβδομάδα, κοστίζει πολύ
λιγότερο στον δανειολήπτη (περίπου 300 ευρώ). Για ένα καταναλωτικό δάνειο
30.000 ευρώ με διάρκεια 4 χρόνια και με επιτόκιο στη μεταφορά κατά 1 μονάδα
μικρότερο, το κέρδος υπολογίζεται γύρω στα 1.000 ευρώ στο συνολικό κόστος και
10 ευρώ στη μηνιαία δόση.

Συνεπώς, για να ληφθούν σωστές αποφάσεις, θα πρέπει ο δανειολήπτης να βάζει
κάτω χαρτί και μολύβι και να υπολογίζει το κόστος και το όφελος που του
προσφέρει η κάθε τράπεζα στην περίπτωση της μεταφοράς. Γενικά, όσο λιγότερος
είναι ο χρόνος που απομένει μέχρι τη λήξη των δανείων, τόσο ασύμφορη είναι η
μεταφορά.

H μεταφορά

Στις καταθέσεις η μεταφορά γίνεται είτε με έμβασμα είτε με τραπεζική επιταγή,
την οποία παίρνει ο καταθέτης και την προσφέρει για άνοιγμα νέου λογαριασμού
στη νέα τράπεζα.

H μεταφορά δανείων γίνεται ως εξής: Ο δανειολήπτης, αφού αποφασίσει σε ποια
τράπεζα θα κάνει μεταφορά, πάει στην παλιά του τράπεζα και συμπληρώνει μία
αίτηση για «μεταφορά έννομης σχέσης» στην περίπτωση των στεγαστικών δανείων.
Επιπλέον, καταθέτει στη νέα τράπεζα μία «δανειακή ενημερότητα» από την παλιά
του τράπεζα, όπου αναφέρεται αν χρωστάει και πόσα. Αφού γίνουν οι απαραίτητοι
έλεγχοι και από τις δύο τράπεζες, τότε το δάνειο μεταφέρεται αυτόματα από τη
μία τράπεζα στην άλλη, συνήθως σε έναν μήνα. Στην παλιά τράπεζα πληρώνει ο
δανειολήπτης και τα έξοδα που προβλέπονται. Αντίστοιχη είναι η διαδικασία για
τα καταναλωτικά δάνεια, με τη διαφορά ότι είναι πιο εύκολη και διαρκεί
λιγότερο (περίπου 1 εβδομάδα).