[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Αυτό ήταν πραγματικό δώρο! Δεν έπεσε από την καμινάδα, αλλά βρέθηκε
ξαφνικά μέσα στο σπίτι μας. Χωρίς εντυπωσιακό περιτύλιγμα, χωρίς κορδέλες και
πολύχρωμες κάρτες. Μας προκάλεσε ωστόσο μια τόσο ευχάριστη αίσθηση που δεν
μπορεί να μην εκληφθεί ως καλός οιωνός για την καινούργια χρονιά. Το 2004 δεν
μας έκανε ποδαρικό με δραματικά, αλλά με πολιτικά γεγονότα. Μήπως έβαλε το…
χέρι του ο Άγιος Βασίλης; Δεν εξηγείται διαφορετικά. Ποιος μας απάλλαξε –
μέρες γιορτών – από τη μιζέρια; Από τα μακάβρια και καταθλιπτικά που
ξεπροβάλλουν όταν η καθημερινή ζωή έχει αργία; Φόνοι (συνήθως μεταξύ
συγγενών), άγριες ληστείες, τρομοκρατικές ενέργειες και ό,τι άλλο επιβεβαιώνει
την ανθρώπινη κακία κατέλαβαν επιτέλους τη θέση που τους αξίζει. Έστω και για
λίγο, δεν έγιναν πρώτα θέματα, δεν πήραν διαστάσεις που δεν έχουν. Οι
πολιτικές εξελίξεις τα «έφαγαν». Και η ενημέρωση δικαίωσε τον ρόλο της. Είχε
στη διάθεσή της πραγματικές ειδήσεις και τις εκμεταλλεύτηκε. Αν δεν είχε; Τι
θα έκανε; Πόνος και πάλι πόνος… Για να επιτείνεται η μελαγχολία των γιορτών.
Ωστόσο, για να δούμε τα πράγματα και από την άλλη όψη, είναι γνωστό σε όλους
(ακόμη και στους αδαείς περί την επικοινωνιακή πολιτική) πως μια είδηση – έστω
και ήσσονος σημασίας – έχει καλύτερη μεταχείριση σε περιόδους αργίας.
Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Πάσχα και Δεκαπενταύγουστος προτιμώνται. Αν θέλεις
να ακουστεί το όνομά σου φροντίζεις να συμπέσει η όποια κίνηση αποφασίζεις να
κάνεις με τις τέσσερις αυτές επετείους. Είτε κάνεις έγκλημα είτε υποβάλλεις
παραίτηση είτε παραδίδεις εισαγγελικό πόρισμα είτε ανακοινώνεις τη δημιουργία
κόμματος κ.ο.κ. Μόνο εφημερίδα μην πρωτοκυκλοφορήσεις αυτές τις μέρες γιατί…
ούτε ο περιπτεράς δεν θα ασχοληθεί μαζί της. Όχι πως τα ονόματα που
πρωταγωνιστούν στην είδηση των ημερών είχαν ανάγκη τις αργίες για να
εμπεδωθούν από την κοινή γνώμη, αλλά και αυτοί γνωρίζουν πως οι νόμοι της
επικοινωνίας δεν χαρίζονται σε κανέναν. Ακόμη και το… δώρο πρέπει να δίνεται
την κατάλληλη στιγμή!