TPITH AΠOΨH Aυξάνονται «της γης οι κολασμένοι»

H ετήσια έκθεση της Unicef είναι και πάλι αποκαλυπτική. Εκατοντάδες
εκατομμύρια άνθρωποι γεννιούνται με μια μπάλα κανονιού δεμένη στα πόδια.
Εκατομμύρια ζουν και εργάζονται κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες,
εκατομμύρια άλλοι δεν πάνε σχολείο, κακοποιούνται, πεινούν, πεθαίνουν σε όλα
τα μήκη και τα πλάτη της γης…

Ανάμεσα σ’ αυτούς εκατοντάδες εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο είναι θύματα
εκμετάλλευσης, κακοποίησης και βίας κάθε χρόνο. Γίνονται θύματα διακίνησης σε
δίκτυα πορνείας. Πωλούνται για εξαναγκαστική εργασία ή και άλλες μορφές
δουλείας. Απάγονται από τα σπίτια τους και τα σχολεία τους και στρατολογούνται
σε ένοπλες ομάδες.

Αποκλεισμός από την εκπαίδευση (123 εκατομμύρια παιδιά δεν θα δούνε σχολική
τάξη φέτος), παιδική εργασία (400 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας 5-14 ετών
εργάζονται κάτω από τις πλέον αντίξοες συνθήκες), κακοποίηση, σεξουαλική
εκμετάλλευση, είναι μόνο μερικά «στιγμιότυπα» από το παζλ των «χρόνων της
χαμένης αθωότητας», σε μια κοινωνία που για τα πιο αδύναμα μέλη της
«λειτουργεί» ως «βιομηχανία» παραγκωνισμένων ανθρώπων που πριν ακόμη κοπεί η
κορδέλα των εγκαινίων της παιδικής τους ηλικίας ζωντανεύουν της «γης τους
κολασμένους» των παραμυθιών του Άντερσεν, του Ντίκενς, του Ουγκώ, του Μαλό…
Τερατώδεις αριθμοί, μακρινοί και δραματικοί, τόσο όσο να λειτουργούν σαν
εικόνες εξωπραγματικές, δηλαδή καθησυχαστικές, άρα απο-ενοχοποιητικές;

Γιατί, βέβαια, και ευτυχώς, τα πράγματα στη χώρα μας, στον τομέα αυτό, πάνε
καλά. Όπως σημειώνει η Έκθεση της Unicef, «η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα σε
εκείνες τις χώρες που παρέχουν αρκετά καλές συνθήκες διατροφής, υγιεινής και
μόρφωσης στα παιδιά». Φυσικά έτσι είναι… Δεν μπορεί τώρα λίγες χιλιάδες
σύγχρονοι Όλιβερ Τουίστ των δρόμων και των φαναριών να αμαυρώσουν την
εικόνα… Κι αν ακόμη χιλιάδες ανήλικοι – σύμφωνα με τα στοιχεία πρόσφατης
έρευνας – «ναρκοθετούν» τα χρόνια της αθωότητάς τους στις φάμπρικες της
«αδήλωτης» εργασίας, ε, επιτέλους ας γίνει γνωστό ότι υπάρχουν και νόμοι που
το απαγορεύουν… Κι αφού οι νόμοι απαγορεύουν την παιδική εργασία καλά κάνει
και η Στατιστική μας Υπηρεσία που αποφεύγει να καταγράψει κάτι που
απαγορεύεται να φαίνεται… Φυσικά έτσι είναι… Δεν θα μπορούσε να είναι
διαφορετικά… Στο κάτω-κάτω της γραφής ακόμη κι αν όλα τα παραπάνω ισχύουν, η
χώρα μας βρίσκεται ψηλά στην κλίμακα της φιλανθρωπίας… Ίσως και γι’ αυτό το
Ελληνικό Τμήμα της Unicef καταφέρνει να κατακτά τα τελευταία χρόνια με τους
τηλεμαραθωνίους που διοργανώνει μία από τις πρώτες θέσεις από πλευράς εσόδων
στην Ευρώπη (φέτος το ποσό που συγκεντρώθηκε έφθασε τα 915.069 ευρώ).

Νάσου πάλι μπροστά μας η ευημερία των αριθμών… Το λογιστικό πρόσωπο της
φιλανθρωπίας προσπαθεί να ξεγελάσει την πείνα του τέρατος… Παρέλαση
«στιγμιοτύπων» πόνου, έγχρωμα και θεαματικά, επιδιώκουν να αναζωπυρώσουν, στο
«γόνιμο» έδαφος των Χριστουγέννων, τον Άγιο Βασίλη της αστικής υποκρισίας.
Έναν Άγιο Βασίλη με λαμπρά κουρέλια και ακίνδυνο, που πιστώνεται κάθε φορά να
«είναι εντάξει», τις «άγιες μέρες» του Δεκεμβρίου, για να μπορεί να καλύπτει
όλο τον υπόλοιπο χρόνο τους πραγματικούς υπεύθυνους για τους εκατομμύρια
φτωχούς, άνεργους, άστεγους… Το δέντρο της ελεημοσύνης που προσπαθεί να
αναπλάσει τη βιτρίνα του γέρικου σώματος της κοινωνίας των ανισοτήτων και να
κρύψει το δάσος της εκμετάλλευσης. Καλοσύνη των «κερμάτων», δημόσια
εκτεθειμένη, σε έγχρωμα σόου και δελτία ειδήσεων, πασχίζει να μεταθέσει τις
ευθύνες για το εγγενές χαρακτηριστικό του καπιταλισμού, τη φτώχεια,
προβάλλοντάς την σαν ατομική ευθύνη και όχι σαν προϊόν της πιο απάνθρωπης
εκμετάλλευσης.

Προύχοντες, την ίδια στιγμή που περικόπτουν τις κοινωνικές παροχές, απολύουν
χιλιάδες εργάτες, βυθίζουν στην πείνα και την εξαθλίωση ολόκληρες περιοχές,
«κατασκευάζουν» πολέμους για να αυξήσουν τα κέρδη τους, αυτοί οι ίδιοι,
επενδύουν στον ανθρώπινο πόνο ένα ψίχουλο από τα «καρβέλια της εκμετάλλευσης»
εκατομμυρίων ανθρώπων. Ιεραπόστολοι του ελέους που κηρύσσουν την αποδοχή της
φτώχειας για τους φτωχούς μοιράζοντας απλόχερα επαίνους στους επιχειρηματίες
της φιλανθρωπίας. Με τα μάτια μόνιμα στραμμένα στους φτωχούς και τους
ακάλεστους αυτού του κόσμου ας θυμηθούμε τα τραχιά λόγια των Αντόρνο –
Χορκχάιμερ που ταιριάζουν σε όσους πιστεύουν στην αλλαγή της κοινωνίας και
στην ανθρώπινη ελευθερία. «Εμείς οι εχθροί της φιλανθρωπίας δεν θέλουμε να
ταυτίσουμε τον άνθρωπο με τη δυστυχία, που η ύπαρξή της είναι αίσχος για μας.
Πολύ ευαίσθητοι στην αδυναμία μας δεν θα παραδεχθούμε ποτέ ότι ο άνθρωπος
μπορεί να είναι αντικείμενο ελέους».