ΣE ΠPΩTO ENIKO Tα καλύτερα στολίδια…

Ευχές με ονοματεπώνυμο και άρωμα Χριστουγέννων. Κάρτες που φυλάω χρόνια τώρα
και τέτοια εποχή γίνονται στολίδι στο δέντρο, στον καθρέφτη, στο μικρό
τραπεζάκι. Φίλοι από τα παλιά και νεώτεροι. Τους… συναντώ στο σαλόνι, στο
καθιστικό, σε κάθε γωνιά του σπιτιού μου. Τα εξώφυλλα των καρτών είναι λίγο –
πολύ συνηθισμένα. Χρωματιστά, φωτεινά, χαρούμενα. Τοπία χιονισμένα,
παραστάσεις από τη γέννηση του Θεανθρώπου ή και άλλες εικόνες πιο
«προχωρημένες». Πριν ακόμα τις ανοίξω θυμάμαι τον αποστολέα τους. H σκέψη
γυρίζει σε περασμένες μέρες, γιορτινές. Όχι, δεν μελαγχολώ. Διαβάζω τις ευχές
όπως όταν τις πρωτοπήρα στα χέρια μου. Και χαμογελώ, γιατί ξέρω ότι είναι
ευχές από καρδιάς. Με ορισμένους από αυτούς τους ανθρώπους στα χρόνια που
μεσολάβησαν απομακρυνθήκαμε, με άλλους, που μένουν μακριά – σε άλλη ήπειρο –
βλεπόμαστε πάλι σπάνια. Κι όμως, ετούτη την ώρα του ιδιότυπου
χριστουγεννιάτικου απολογισμού είναι όλοι εκεί. Όχι, δεν μελαγχολώ, αν και τις
γιορτές συμβαίνει και αυτό.

Το προσεγγίζω σαν παιχνίδι και μέσα από αυτή τη «συλλογή αναμνήσεων» βρίσκω
μια καλή αφορμή να μιλήσω με όσους δεν είχα την ευκαιρία να το κάνω τον χρόνο
που… σβήνει σε λίγες μέρες. Δίπλα στις κάρτες των περασμένων ετών μπαίνουν
οι φετινές, οι πιο φρέσκιες. Διαφορετική η κάθε μία, ανάλογα με τη χώρα
προέλευσης, το γούστο και την προσωπικότητα εκείνου που την επέλεξε. Το
περιεχόμενό τους όμως, δεν αλλάζει. Είναι το ίδιο ζεστό και τρυφερό. Με όποιον
τρόπο κι αν είναι διατυπωμένες οι ευχές. Τις θεωρώ από τα καλύτερα
χριστουγεννιάτικα στολίδια. Και είναι μοναδικά για τον καθένα μας, γιατί δεν
πωλούνται πουθενά.