[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

H δίκη της 17N πλησιάζει στο τέλος της. Ωστόσο, η υπόθεση «μπάζει» από
παντού! Την ίδια ώρα που χάθηκε μία ευκαιρία να γίνει η ακροαματική διαδικασία
μπροστά στην κοινωνία (με την τηλεόραση παρούσα και «εκπέμπουσα»).

Ένα ερώτημα που προκύπτει είναι ποιά δίκαιη απόφαση, ποιου δίκαιου
δικαστηρίου, μπορεί να εκδοθεί, όταν δεν διαλευκάνθηκε η πρώτη δολοφονία, αυτή
του Αμερικανού Γουέλτς.

Αλήθεια, ποιος σοβαρός άνθρωπος μπορεί να πιστέψει τα σενάρια που
παρου-σιάσθηκαν; Γιατί δεν μάθαμε ποιοι και πώς έδωσαν τις πληροφορίες της
άφιξής του στην Αθήνα; Αλλά μήπως το ζήτημα των πληροφοριών που κατάφερνε και
συγκέντρωνε η 17N δεν ήταν πάντα μια περίεργη «ιστορία»;

Το πρόβλημα δεν καταγράφηκε και στη δολοφονία του βουλευτή Παύλου Μπακογιάννη;
Ποιος σοβαρός δικαστής μπορεί να ξεχάσει ή να παρακάμψει ότι κατά διαβολική
σύμπτωση ο βουλευτής δολοφονήθηκε μόλις έγινε γνωστό ότι η Δικαιοσύνη θα ψάξει
γι’ αυτόν (και στη N.Δ.) σχετικώς με την υπόθεση Κοσκωτά; Έπειτα, ποιος μπορεί
να κλείνει τα μάτια όταν η δολοφονία έγινε το πρωί της ημέρας που οδήγησε στην
παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου σε δίκη;

Αλήθεια, ποιος είχε δώσει όλες αυτές τις πληροφορίες, που καταγράφηκαν τότε
στην προκήρυξη της 17N; Και, γιατί, δεν παρήλασαν από το δικαστήριο όλοι όσοι
γνώριζαν (π.χ. υπουργοί Δημόσιας Τάξης ή διοικητές Ασφαλείας ή διοικητές της
ΕΥΠ);

Δηλαδή, το ζήτημα είναι να την πληρώσει και πάλι – ακόμα και αν δεν
καταδικασθεί – ο… συνήθης ύποπτος Γιάννης Σερίφης;

Έτσι θα κλείσει η «ιστορία»; Κανείς δεν θα ψάξει ποιοι είχαν όφελος και κυρίως
ποιοι τροφοδοτούσαν με πληροφορίες και ιδέες τις δολοφονίες (π.χ. του Γουέλτς,
πολύ αργότερα του Μπακογιάννη);

Και, επιτέλους, δεν πρέπει να δοθεί μία εξήγηση γιατί όλα αυτά ξεκίνησαν σε
μια εποχή που πάσχιζε ένας ολόκληρος λαός να εδραιώσει μία ανάπηρη δημοκρατία,
κάνοντας κουμάντο στον τόπο του, αγωνιζόμενος για την αποχουντοποίηση και την
τιμωρία των ενόχων της δικτατορίας και της προδοσίας της Κύπρου;

Τελικώς, έτσι απλά κάποιοι «εκδικητές» και «τιμωροί» πήραν τον νόμο στα χέρια τους;