Ο Πικάσο… ρακοσυλλέκτης

Η καρδιά του Ισπανού ζωγράφου τρεφόταν με τις ταυρομαχίες, λένε τα αποκόμματα των εισιτηρίων του αρχείου του. Και η ψυχή του αγωνιστή συμμετείχε στα οράματα του γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, όπως μαρτυρούν οι κάρτες μέλους

Δεν πετούσε τίποτα και κρατούσε τα πάντα. Παλιά εισιτήρια του μετρό, συνταγές
μαγειρικής, αποδείξεις από τον ανθοπώλη, ευχετήριες κάρτες, γράμματα
θαυμαστών, αλληλογραφία συντρόφων και πακτωλό εφημερίδων. Όπως αποκαλύπτει το
προσωπικό αρχείο του Πάμπλο Πικάσο και μία έκθεση στο ομώνυμο Μουσείο στο
Παρίσι, ο μεγάλος ζωγράφος είχε μία ιδιαίτερη σχέση με το χαρτί.

«Είμαστε ό,τι φυλάμε!». Ο τίτλος της έκθεσης, η οποία άνοιξε πριν από μερικές
μέρες στο Μουσείο Πικάσο, με αφορμή την επέτειο των τριάντα χρόνων από τον
θάνατό του και βασίζεται στο προσωπικό του αρχείο, που δημοσιεύθηκε πρόσφατα,
είναι χαρακτηριστικός για ό,τι περιμένει ο επισκέπτης της να δει και να
πληροφορηθεί.

Ο Πικάσο φύλαξε χιλιάδες χαρτιά και φωτογραφίες που καταγράφουν μέρα με την
ημέρα την εξέλιξη του έργου του και αποτελούν το χρονικό της ζωής του. Έτσι ο
Πικάσο, ως ριζοσπαστικός καλλιτέχνης, ως άνθρωπος της εποχής του, ως
στρατευμένος δημιουργός και ανήσυχο πνεύμα, προβάλλει μέσα από αυτό τον
θησαυρό σημειωματαρίων, λογαριασμών, αποδείξεων, αποκομμάτων εφημερίδων, ή
αντικειμένων ευτελούς αξίας, που όμως για τον ίδιο αποκτούσαν νόημα
συναισθηματικό.

Το αρχείο Πικάσο λοιπόν είναι τόσο φλύαρο που λέει πολλά πράγματα για
την προσωπική ζωή του ζωγράφου. Τα αποκόμματα εισιτηρίων από σινεμά, θεατρικές
παραστάσεις, συναυλίες μουσικής, από εκθέσεις ζωγραφικής στο Παρίσι, τα δελτία
εισόδου στο Καζίνο του Μόντε Κάρλο και η συχνότητα προσκλήσεων στη διάρκεια
των χρόνων σε εκδηλώσεις των πρεσβειών της Ισπανίας, της Πολωνίας και της
Σοβιετικής Ένωσης δηλώνουν την κοινωνικότητα του Πικάσο και το ενδιαφέρον του
να παρακολουθεί τα πράγματα που συνέβαιναν γύρω του και διαμόρφωναν την
πολιτιστική ζωή του Παρισιού από το 1919 μέχρι το 1962.

Ο Πικάσο διασκέδαζε χορεύοντας, κάνοντας σπορ, αγοράζοντας λαχεία και
ποντάροντας σε τυχερά παιχνίδια. Φρόντιζε επίσης την εμφάνισή του όπως το
δείχνουν οι αποδείξεις πληρωμών του σε ράφτες, υποδηματοποιούς, ωρολογοποιούς,
κομμωτές και αρωματοπώλες. Παρακολουθούσε την υγεία του, σύμφωνα με τις
συνταγές των παθολόγων, οφθαλμιάτρων, οδοντιάτρων, φαρμακοποιών και
ακτινολόγων, ενώ ήταν και φιλόζωος, όπως μαρτυρούν οι αποδείξεις του
κτηνιάτρου και αγοράς σκύλων, το σαλόνι έκθεσης σκύλων και τα εισιτήρια στον
ζωολογικό κήπο της Ρώμης. Επίσης οι συστατικές επιστολές των οικιακών βοηθών,
οι λογαριασμοί από τον φούρναρη, τον μανάβη, τον ζαχαροπλάστη, τον ψαρά και
τον ανθοπώλη, αλλά και οι αποδείξεις πληρωμών για υδραυλικές, ηλεκτρολογικές,
διακοσμητικές εργασίες προβάλλουν τον ρυθμό ζωής του Πικάσο σε σχέση με το
σπίτι του.

Αλλά και τα 35 διαφημιστικά φυλλάδια αυτοκινήτων όπως Μπουγκάτι,
Μπουίκ, Σιτροέν, Φορντ, Μερσέντες-Μπεντς, Ρενό δείχνουν ότι η ψυχή του
ζωγράφου ενθουσιαζόταν με την πολυτέλεια των τεσσάρων τροχών. Χωρίς αυτό να
σημαίνει ότι ο Πικάσο δεν διατηρούσε δεσμούς με το Κομμουνιστικό Κόμμα, με
τους Ισπανούς «συντρόφους» του που μάχονταν τον Φράνκο, με κάθε οργάνωση που
υπερασπιζόταν τα δικαιώματα ισότητας των γυναικών, των προσφύγων, των
μεταναστών και των θυμάτων του A’ και B’ Παγκόσμιου Πολέμου, που διαφαίνονται
από την αλληλογραφία, τις προσκλήσεις σε εκδηλώσεις συμπαράστασης.

INFO

H έκθεση «Είμαστε ό,τι φυλάμε! Τα Αρχεία του Πικάσο» («On est ce que l’ on
garde!») παρουσιάζεται έως 19 Ιανουαρίου στο Μουσείο Πικάσο στο Παρίσι. http:
//www.musee-picasso.fr, http: //www.archivesnationales.culture.gouv.fr/chan/chan/fonds/picassohtml.