MIΣEΛ ΔHMΟΠΟYΛΟΣ Eλληνικό σινεμά: Διεθνοποίηση τώρα!

«Το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης αποτελεί, εκτός των άλλων, εγγύηση για τη διεθνοποίηση του ελληνικού κινηματογράφου», υπογραμμίζει ο διευθυντής του Μισέλ Δημόπουλος

«Όταν το 1991 ανέλαβα καθήκοντα διευθυντή του Φεστιβάλ Κινηματογράφου
Θεσσαλονίκης, ο θεσμός προϋπήρχε. Ήταν μάλιστα ο σημαντικότερος του είδους του
στην Ελλάδα, αλλά βρισκόταν – όπως και η ελληνική παραγωγή – σε επικίνδυνη
παρακμή. Πρώτο μου μέλημα ήταν να αναβαθμίσω μια πορεία χαραγμένη στα ελληνικά
καλλιτεχνικά δρώμενα με σεβασμό στο παρελθόν της, αλλά κυρίως με μια σύγχρονη,
ανανεωτική προσέγγιση στο ύφος της», λέει στα «NEA» ο διευθυντής του Φεστιβάλ
Μισέλ Δημόπουλος.

«Το Φεστιβάλ έπρεπε λοιπόν να γίνει διεθνές, για να ξαναζωντανέψει και να
ξανακερδίσει το κοινό που είχε απομακρυνθεί. Έτσι, απέκτησε ένα διεθνές
διαγωνιστικό τμήμα και παράλληλα προγράμματα που θα έδιναν την ευκαιρία στον
θεατή να αποκτήσει μια πλήρη εικόνα των παγκόσμιων κινηματογραφικών
εξελίξεων».

Τι πιστεύετε ότι έχει προσφέρει το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης αυτά τα 12 χρόνια
στον Έλληνα σινεφίλ;

«Πρώτα οφείλω να αναφερθώ στις ταινίες. Το Φεστιβάλ προβάλλει περίπου 200
ταινίες σε κάθε του διοργάνωση. Ο πλούτος αυτός εικόνων και ιστοριών από όλον
τον κόσμο είναι ανυπολόγιστος, ειδικά όταν στόχος του Φεστιβάλ είναι να δώσει
φωνή σε μικρές και άγνωστες κινηματογραφίες και φτερά σε νέους αλλά
ανερχόμενους σκηνοθέτες. Υπάρχει καλύτερο παράδειγμα από το φετινό αφιέρωμα
στον κινηματογράφο της Κεντρικής Ασίας, τα “Αστέρια της Στέπας”, που φέρνουν
έως το κοινό της Θεσσαλονίκης τις φωνές του Κιργιστάν και του Καζαχστάν;
Πιστεύω ότι μπορούμε πια να παραδεχθούμε ότι το κοινό τού Φεστιβάλ και η πόλη
της Θεσσαλονίκης έχουν αποκτήσει μια διοργάνωση διεθνούς κύρους – ό,τι ακριβώς
μας αρμόζει».

Μήπως αυτή η διεθνοποίηση «ξέχασε» τον ελληνικό κινηματογράφο;

«Στα δώδεκα αυτά χρόνια που ο θεσμός λειτουργεί ως διεθνής διοργάνωση – και
πιο συστηματικά από το 1997 – το Φεστιβάλ συνεχίζει ταυτόχρονα να υπηρετεί το
ελληνικό σινεμά και τους ανθρώπους του. Με το σκεπτικό αυτό, η ελληνική
παραγωγή προβάλλεται στο σύνολό της κάθε χρόνο, οι ελληνικές ταινίες στέκονται
δίπλα στις ξένες και οι Έλληνες δημιουργοί βρίσκονται στον ίδιο δημιουργικό
χώρο με τους ξένους. Από τη στιγμή που το ελληνικό σινεμά εντάχθηκε σε ένα
διεθνές σύνολο και ο νοερός διάλογος μεταξύ των κινηματογράφων πήρε εμπρός, το
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης άδραξε την ιδέα αυτή και την έκανε πράξη.

Εκτός λοιπόν από τη δυνατότητα διαλόγου που προσφέρει στις ελληνικές ταινίες,
το Φεστιβάλ άρχισε μια προσπάθεια δυναμικής προώθησης του ελληνικού σινεμά
στον διεθνή χώρο. Προσκαλώντας στη Θεσσαλονίκη διανομείς, διευθυντές φεστιβάλ,
αγοραστές ταινιών και δημοσιογράφων από όλον τον κόσμο, το Φεστιβάλ επιδιώκει
τη συνάντηση αυτών των ανθρώπων με την ελληνική παραγωγή. H δραστηριότητα αυτή
επισφραγίζει τη σταθερή θέση και άποψή μας πως μόνο ως διεθνές το Φεστιβάλ
Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης αποτελεί, εκτός των άλλων, εγγύηση για τη
διεθνοποίηση του ελληνικού σινεμά».

Αναθέρμανση στη σχέση με το κοινό

Στο φετινό Φεστιβάλ, ποια η θέση της ελληνικής ταινίας;

«Στο φετινό φεστιβάλ, ιδιαίτερα με τους πρωτοεμφανιζόμενους Έλληνες
δημιουργούς που αποτελούν τη νέα γενιά του, η εγχώρια ταινία είναι στην πρώτη
γραμμή του ενδιαφέροντος. Ευχόμαστε τα ευχάριστα σημάδια αναθέρμανσης της
σχέσης κοινού και ελληνικού κινηματογράφου να οδηγήσουν σε μια ενισχυμένη
ταυτότητα και σε μια μη-αναστρέψιμη πορεία που θα μπορεί, χάρη στο Φεστιβάλ,
να υπερβεί τα στενά σύνορα της αγοράς μας και να ανοιχτεί – με μεγαλύτερη
αυτοπεποίθηση – σε πιο μακρινούς ορίζοντες».