H Mαρτίν χτυπάει… Προεδρία

H Μαρτίν Ομπρί δάκρυσε πέρυσι, όταν έχασε την έδρα της στη Βουλή. Αλλά αυτό
είναι πια μακρινό παρελθόν. «Είμαστε έτοιμοι για μια γυναίκα στο Προεδρικό
Μέγαρο των Ηλυσίων», λέει σήμερα ένας συνεργάτης της. «Πιστεύω ότι θα είναι αυτή».

Πατέρας και κόρη. Ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την κόρη του Μαρτίν Ομπρί, που «κτυπάει» την Προεδρία της Γαλλίας

Μοιάζει ειρωνεία το γεγονός ότι η εργασιομανής θυγατέρα του πρώην προέδρου της
Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζακ Ντελόρ και δήμαρχος της Λίλης είναι περισσότερο
γνωστή για το μέτρο των Γάλλων σοσιαλιστών να μειώσουν την εβδομάδα εργασίας
σε 35 ώρες. Οι εργαζόμενοι στο δημαρχείο της Λίλης δυσκολεύονται να
παρακολουθήσουν τους εξαντλητικούς ρυθμούς της. Στη μεγάλη αυτή πόλη της
Βόρειας Γαλλίας, η Ομπρί έχει βάλει τη σφραγίδα της. Νέες επιχειρήσεις ανθούν
σε τμήματα της πόλης που ήταν μέχρι τώρα αλάνες, οι νέοι είναι ενθουσιασμένοι
που επέτρεψε στα μπαρ και τα κλαμπ να είναι ανοικτά όλη τη νύκτα και δεν
απαγορεύει τα ρέιβ πάρτι, οι καλλιτέχνες του γκραφίτι επειδή τους παραχώρησε
χώρους για την τέχνη τους. «Δεν είμαι Νικολά Σαρκοζί για να απαγορεύω τα
πάντα», λέει αναφερόμενη στον σκληροπυρηνικό δεξιό υπουργό Εσωτερικών του
προέδρου Ζακ Σιράκ.

Μετά την επανεκλογή του Σιράκ πέρυσι, όταν ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Λιονέλ
Ζοσπέν κέρδισε λιγότερες ψήφους από τον ακροδεξιό Ζαν-Μαρί Λεπέν, η Αριστερά
έμοιαζε να έχει χάσει εντελώς την αυτοπεποίθησή της, εν μέσω του θριάμβου
συντηρητικών προσωπικοτήτων, όπως ο Σαρκοζί.

Ανασύνταξη. Τώρα όμως, καθώς πλησιάζουν οι δημοτικές και οι ευρωπαϊκές
εκλογές του 2004 και αυξάνονται τα σημάδια αδυναμίας της Δεξιάς, οι
σοσιαλιστές ανασυντάσσονται. Και μεταξύ των στελεχών τους (Λοράν Φαμπιούς,
Φρανσουά Ολάντ, Ομπρί…) μοιάζει να έχει ήδη ξεκινήσει μια κούρσα για το
ποιος θα αναλάβει το κόμμα και θα είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του
2007 ως αντίπαλος του Σιράκ – ή ίσως και του πολύ νεώτερου Σαρκοζί.

H 53χρονη Ομπρί αρνείται ότι έχει ξεκινήσει εκστρατεία για τη θέση, αλλά
βρίσκεται στην πρώτη γραμμή. Οι πρωτοβουλίες της υπέρ των νέων στη Λίλη και η
παραδοχή της σε μια πρόσφατη συνέντευξη πως «μου αρέσει η χιπ-χοπ» θεωρούνται
από παρατηρητές υπολογισμένη προσπάθεια προσέλκυσης νέων ψηφοφόρων – όπως
άλλωστε και η δήλωση του Φαμπιούς, πρώην υπουργού Οικονομικών των Σοσιαλιστών,
ότι είναι φαν του «Σταρ Ακαντεμί» (του επιτυχημένου γαλλικού αντίστοιχου του
«Φέιμ Στόρι»). Ο Φαμπιούς έβγαλε μάλιστα το κοστούμι του και φόρεσε ένα
χρωματιστό πουλόβερ για να ξεκινήσει πορεία προς τον λαό και εξέδωσε βιβλίο
για να καταγράψει τα σφάλματα των σοσιαλιστών, αλλά η προσπάθειά του να
αναμορφώσει τη δημόσια εικόνα του είναι τόσο προφανής, ώστε προκαλεί τον
σαρκασμό της κοινής γνώμης. Ο Ολάντ, ο γραμματέας του κόμματος, τον μιμήθηκε
στις αρχές του μήνα ανακοινώνοντας πως θα ξεκινήσει σύντομα τον δικό του «γύρο
της Γαλλίας». Σύμφωνα με την Ομπρί, «το πραγματικό θέμα δεν είναι αν ο
Φαμπιούς θα πρέπει να φορέσει κίτρινο πουλόβερ. Αν αρχίσουμε να συζητάμε
τέτοια πράγματα, τότε έχουμε πρόβλημα. Δεν ξέρουμε ποιο θα είναι το σωστό
προφίλ ενός υποψήφιου της Αριστεράς το 2007. Μπορεί να είναι ο Φαμπιούς,
μπορεί και όχι».

Διακριτική. H Ομπρί, απόφοιτος της περίφημης Εθνικής Σχολής Διοίκησης
(ΕΝΑ), στην οποία διδάσκει από το 1978, παντρεμένη με τον Ξαβιέ Ομπρί τής
Price Waterhouse και μητέρα ενός παιδιού, είναι πιο διακριτική. Υποστηρίζοντας
ότι το κόμμα θα πρέπει να επικεντρώσει περισσότερο σε ιδέες παρά σε πρόσωπα,
εξέδωσε πρόσφατα ένα βιβλίο με τίτλο «Το σημαντικό είναι η υγεία». Το θέμα του
βιβλίου είναι η διάσωση της υγειονομικής περίθαλψης στη Γαλλία και θεωρήθηκε
ως μια πρώτη συμβολή της στην εκστρατεία των σοσιαλιστών εν όψει των
προεδρικών εκλογών του 2007. Θα ακολουθήσουν βιβλία της για θέματα τόσο
διαφορετικά όσο το χάσμα Βορρά – Νότου, ο πολιτισμός και η εβδομάδα εργασίας
των 35 ωρών.

«Καμιά λεπτομέρεια δεν είναι πολύ μικρή γι’ αυτήν»

Το 35ωρο, για το οποίο πρωτοστάτησε η Ομπρί, θεωρείται κορυφαίο επίτευγμα της
σοσιαλιστικής κυβέρνησης του Ζοσπέν, αλλά ο νυν συντηρητικός πρωθυπουργός
Ζαν-Πιέρ Ραφαρέν αποδίδει τώρα στο κόστος της εφαρμογής του τα περισσότερα
οικονομικά προβλήματα της χώρας. H Ομπρί απορρίπτει κατηγορηματικά αυτές τις
επικρίσεις.

H εκστρατεία της Ομπρί για την προεδρία ίσως να άρχισε στην πραγματικότητα
πριν από καιρό, όταν παραιτήθηκε, το 2000, από την κυβέρνηση Ζοσπέν για να
διεκδικήσει τη δημαρχία της Λίλης. Όλες οι προσωπικότητες της γαλλικής
πολιτικής σκηνής ξέρουν πως μια περιφερειακή εκλογική βάση είναι πιο
απαραίτητη από την υπουργική εμπειρία. Και στη Λίλη όλοι λένε πως πέτυχε. H
πόλη θα είναι πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2004, ενώ έχουν αναβιώσει
σ’ αυτήν παλιές γιορτές (όπως ένα αρχαίο «φεστιβάλ σούπας»). Στους καλλιτέχνες
του γκραφίτι η Ομπρί παραχώρησε 50 τοίχους της πόλης. «Δεν σταματάει ποτέ»,
λέει ένας συνεργάτης της. «Καμιά λεπτομέρεια δεν είναι πολύ μικρή γι’ αυτήν».
Και προφανώς κανένας στόχος πολύ μεγάλος.

H Μαρτίν Ομπρί σε… χρονολογίες

8 Αυγούστου 1950: Γεννήθηκε στο Παρίσι

1991: υπουργός Εργασίας της Εντίτ Κρεσόν

1993: δημιουργεί το Ίδρυμα Δράση κατά του Αποκλεισμού

1997: υπουργός Εργασίας του Λιονέλ Ζοσπέν

2001: δήμαρχος της Λίλης

2002: χάνει τη βουλευτική έδρα της