Ίδια ασφάλιστρα και παροχές για άνδρες – γυναίκες

«Φρένο» στα υψηλότερα ασφάλιστρα που πληρώνουν οι γυναίκες για τα
ιδιωτικά προγράμματα υγείας στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης – και στην Ελλάδα
– επιχειρεί να βάλει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Σε πρόταση οδηγίας της προβλέπεται
η κατάργηση των διακρίσεων που κάνουν οι ασφαλιστικές εταιρείες μεταξύ των
ανδρών και των γυναικών εις βάρος των τελευταίων. Αυτό σημαίνει ότι οι
γυναίκες θα πληρώνουν χαμηλότερα ασφάλιστρα από ό,τι σήμερα.

Τη σχετική πρόταση οδηγίας, που αν εφαρμοστεί θα φέρει δραστικές αλλαγές στον
ασφαλιστικό κλάδο, υιοθέτησε χθες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με πρωτοβουλία της
αρμόδιας για την απασχόληση επιτρόπου κ. Άννας Διαμαντοπούλου. Σημειώνεται ότι
οι γυναίκες στην Ελλάδα επιβαρύνονται με υψηλότερα ασφάλιστρα στα νοσοκομειακά
προγράμματα έως 15% σε σχέση με τους άνδρες λόγω του υψηλότερου προσδόκιμου ζωής.

H προτεινόμενη οδηγία βασίζεται στην αρχή της ίσης μεταχείρισης που υπάρχει
στην κοινοτική νομοθεσία και παρέχει τα απαραίτητα μέσα στους Ευρωπαίους
πολίτες ώστε να προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη όταν θεωρούν ότι παραβιάζονται τα
δικαιώματά τους. Στα περισσότερα κράτη-μέλη οι γυναίκες είτε καταβάλλουν
υψηλότερα ασφάλιστρα, λόγω του υψηλότερου προσδόκιμου ζωής που τις
χαρακτηρίζει σε σχέση με τους άνδρες, είτε λαμβάνουν χαμηλότερου επιπέδου
παροχές από τα ασφαλιστήρια συμβόλαια που συνάπτουν.

Επιπλέον στον τομέα της ασφάλισης της υγείας, οι γυναίκες χρεώνονται συχνά
υψηλότερα ασφάλιστρα με το επιχείρημα μιας πιθανής εγκυμοσύνης. Σύμφωνα με την
Επιτροπή, το πρόβλημα έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις όσο αυξάνεται ο αριθμός
των γυναικών που εισέρχονται στην αγορά εργασίας. Τα στοιχεία δείχνουν ότι το
διάστημα 1996-2001 το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών αυξήθηκε κατά 5% και
ανήλθε στο 54,9%, όταν η αντίστοιχη αύξηση στους άνδρες ήταν μόλις 3%. Το
γεγονός αυτό σημαίνει ότι ολοένα περισσότερες γυναίκες συνάπτουν ασφαλιστήρια
προγράμματα ζωής, και υγείας, συμπληρωματικά της κοινωνικής ασφάλισης.

Αποτέλεσμα, συνεχίζει η Επιτροπή, οι εργαζόμενες γυναίκες να μην έχουν άλλη
επιλογή από το να αντιμετωπίζουν διακρίσεις κατά τον καθορισμό των ασφαλίστρων
και παροχών, όταν συνάπτουν ιδιωτικά ασφαλιστήρια συμβόλαια, αντίθετα με ό,τι
ισχύει στην κοινωνική ασφάλιση.

Τα κράτη-μέλη θα πρέπει να ενσωματώσουν την οδηγία στην εθνική τους νομοθεσία
δύο χρόνια μετά την έγκρισή της από το Συμβούλιο, ενώ ειδικότερα για τον
ασφαλιστικό τομέα προτείνεται μια συμπληρωματική μεταβατική περίοδος έξι ετών,
ώστε ο κλάδος να μπορέσει να προσαρμοστεί στις νέες ρυθμίσεις.