γιατί… λέμε «Πήρε το κρίμα στον λαιμό του»;

Στην εποχή του Βυζαντίου, όταν κάποιος πλούσιος καταδικαζόταν να μείνει στη
φυλακή είχε το δικαίωμα να βάλει κάποιον άλλον στη θέση του, τον οποίο βέβαια
πλήρωνε πλουσιοπάροχα. Φυσικά το δικαίωμα αυτό δεν το είχαν οι βαρυποινίτες,
αλλά μόνον όσοι καταδικάζονταν με φυλάκιση το πολύ μέχρι έναν χρόνο. Οι
άνθρωποι εκείνοι που δέχονταν να μπουν στη φυλακή στη θέση των πλουσίων
καταδικασθέντων ονομάζονταν «κριματάρηδες», επειδή έπαιρναν τα αμαρτήματα των
άλλων επάνω τους. Από τότε – σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο συγγραφέας και
δημοσιογράφος Τάκης Νατσούλης στο βιβλίο του «Λέξεις και Φράσεις Παροιμιώδεις»
(Εκδόσεις Σμυρνιωτάκης) – έμεινε στις νεώτερες γενιές η φράση «πήρε το κρίμα
στον λαιμό του».