Ψάχνουν συναίνεση για τα εκτός σχεδίου

Διακομματική συναίνεση αναζητεί το ΥΠΕΧΩΔΕ για να περάσει την τροπολογία
για τη ρύθμιση του προβλήματος των εκτός σχεδίου δασικών ακινήτων.

Το πρόβλημα εντοπίζεται σε ολόκληρη την Ελλάδα και ειδικά σε ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές όπου χιλιάδες ιδιοκτησίες, αντί για τίτλους, στηρίζονται σε «διά λόγου» συμβόλαια

Το πρόβλημα με την έλλειψη τίτλων ιδιοκτησίας σε ιδιωτικά οικόπεδα εκτός
σχεδίου έχει προκαλέσει εμπλοκή στο Κτηματολόγιο και συγκεκριμένα στο 12% των
εκτός σχεδίων εκτάσεων για τις οποίες είναι σε εξέλιξη η διαδικασία
κτηματογράφησης.

Αυτές αντιστοιχούν σε 178.495 αγροτεμάχια σε σύνολο 1.380.109 αγροτεμαχίων σε
εκτός σχεδίου εκτάσεις (στις 341 περιοχές όπου προχωράει το Κτηματολόγιο). Σ’
αυτά τα 178.495 αγροτεμάχια υπάρχει διεκδίκηση εκ μέρους του Δημοσίου. Το
ΥΠΕΧΩΔΕ ετοιμάζει νομοθετική ρύθμιση για αντιμετωπίσει το πρόβλημα όπως έγινε
και στα εντός σχεδίου δασικά ακίνητα. Χθες έγινε σύσκεψη διακομματικής
επιτροπής στο ΥΠΕΧΩΔΕ με σκοπό να συζητηθεί η προτεινόμενη ρύθμιση στην οποία
ανταποκρίθηκε μόνο η N.Δ. (διά του βουλευτή N. Λέγκα), ενώ ΣΥΝ και KKE
απείχαν.

«Διά λόγου» συμβόλαια

Το πρόβλημα εντοπίζεται σε ολόκληρη τη χώρα, ειδικά σε περιοχές ορεινές και
απομακρυσμένες, όπου χιλιάδες ιδιοκτησίες, αντί για τίτλους, στηρίζονται σε
«διά λόγου» συμβόλαια. Για παράδειγμα σε νομούς όπως στο Λασίθι το 80% των
ιδιωτικών περιουσιών περνάει από οικογένεια σε οικογένεια με αγοραπωλησίες
χωρίς να «γίνονται χαρτιά», να καταβάλλονται οι φόροι και γενικά ν’
ακολουθείται η διαδικασία που προβλέπει η νομοθεσία. Το πρόβλημα είναι ότι γι’
αυτές τις περιπτώσεις το Δημόσιο μέσω των αρμόδιων υπηρεσιών του ασκεί το
συνταγματικά κατοχυρωμένο απαράγραπτο των δικαιωμάτων του και αμφισβητεί τον
ιδιωτικό χαρακτήρα σε εκτός σχεδίου δασικές περιοχές.

Σύμφωνα με την πρόταση του ΥΠΕΧΩΔΕ, μπαίνει «ανώτατο εμβαδόν ενιαίου ακινήτου»
το οποίο προσδιορίζεται στα 30 στρέμματα. Ο αριθμός αυτός καθορίστηκε «αφού
ελήφθησαν υπόψη διάφορα στατιστικά δεδομένα τόσο από την ελληνική όσο και την
κοινοτική πραγματικότητα σχετικά με το μέγεθος της μέσης βιώσιμης αγροτικής
μονάδας». Το Δημόσιο, όπως έγινε και για τα εντός σχεδίου δασικά ακίνητα, δεν
θα κάνει χρήση του δικαιώματός του για ακίνητα που βρίσκονται εκτός σχεδίου
πόλης ή οικισμού που προϋφίσταται του 1923 ή οικισμού κάτω των 2.000 κατοίκων
με τις εξής δύο προϋποθέσεις: «Να νέμεται το ακίνητο με καλή πίστη και
αδιαλείπτως για δέκα έτη από επαχθή αίτια υπέρ του ιδίου ή δικαιοπαρόχου του,
ή να νέμεται το ακίνητο με καλή πίστη και αδιαλείπτως για τριάντα έτη».

Και στην Αττική

Πρόβλημα είχε προκύψει και σε εντός σχεδίου και μάλιστα πυκνοκατοικημένες
περιοχές ακόμα και στην Αττική (από τη Δραπετσώνα μέχρι την Αγία Παρασκευή, το
Μαρούσι και το Χαλάνδρι) οι οποίες σύμφωνα με τους παλιούς χάρτες κάποτε ήταν
δάση, μετά μπήκαν στο σχέδιο πόλης αλλά ουδέποτε απώλεσαν τον δασικό
χαρακτήρα.

Χιλιάδες ιδιοκτήτες ακινήτων είδαν έκπληκτοι το Δημόσιο -ειδικότερα τη Δασική
Υπηρεσία- να υποβάλλει ενστάσεις κατά της ιδιοκτησίας τους! Επί μήνες δε οι
αρμόδιοι του Κτηματολογίου προσπαθούσαν να βγάλουν άκρη με το νομικό κουβάρι
που οδήγησε στο πρόβλημα προτού καταλήξουν στη λύση διά τροπολογίας.