Tοξικό «ναρκοπέδιο» η Eλλάδα

Χιλιάδες τόνοι επικίνδυνων τοξικών αποβλήτων θάβονται ή αποθηκεύονται στην
Ελλάδα χωρίς να έχει προηγηθεί κανένας έλεγχος. Επιστήμονες κάνουν λόγο για
χιλιάδες τοξικές «βόμβες» που είναι διάσπαρτες στο ελληνικό έδαφος. Ωστόσο,
κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει πού εναποτίθενται, θέτοντας σε μεγάλο
κίνδυνο τη δημόσια υγεία.

Χαρακτηριστική απεικόνιση του τραγέλαφου που επικρατεί εις βάρος της υγείας
εκατομμυρίων πολιτών η αδυναμία των αρμόδιων φορέων να καταγράψουν τους χώρους
αποθήκευσης τόνων τοξικών αποβλήτων, ακόμη και όταν αυτό ζητήθηκε από την
Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την επίσημη καταγραφή, στη χώρα μας παράγονται
ετησίως πάνω από 400.000 τόνοι τοξικών αποβλήτων. Ωστόσο, νέες μελέτες
προσθέτουν άλλα 17 εκατομμύρια τόνους αποβλήτων τον χρόνο που αποθηκεύονται σε
μορφή βιομηχανικής λάσπης ή τέφρας, με εξίσου καταστρεπτικές για την υγεία
επιπτώσεις. Οι ποσότητες αυτές δεν καταγράφηκαν ποτέ γιατί με την επίσημη
καταγραφή υπολογίζονται μόνο τα στερεά τοξικά απόβλητα!

H έκθεση του περιβαλλοντολόγου κ. Στέφανου Κώνστα προσθέτει στη λίστα των
επικίνδυνων αποβλήτων που παράγονται στη χώρα μας και τα περίπου 10
εκατομμύρια τόνους της τέφρας που παράγεται από την καύση των λιγνιτών στα
εργοστάσια της ΔΕΗ, όπως επίσης και 7 εκατ. τόνους βιομηχανικής λάσπης.
«Είμαστε η μοναδική χώρα της E.E. που δεν διαθέτουμε μονάδα διαχείρισης
τοξικών αποβλήτων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται», επισημαίνει ο κ. Νίκος Κατσαρός,
διευθυντής του ινστιτούτου «Δημόκριτος», ενώ παράλληλα κρούει τον κώδωνα σε
ό,τι αφορά το μέγεθος του κινδύνου που απειλεί τη δημόσια υγεία. «Περίπου το
70% των τοξικών αποβλήτων που παράγονται στη χώρα μας θάβονται ή αποθηκεύονται
σε χώρους που δεν πληρούν τις κατάλληλες υποδομές και συνιστούν μια διαρκή
απειλή για την υγεία μας, ενώ η ανάθεση του ελέγχου στις Διευθύνσεις
βιομηχανιών των κατά τόπους νομαρχιών απλά αποτελεί την επαλήθευση ότι το
κράτος δεν θέλει να ελέγξει τη διάθεση των τοξικών αποβλήτων».

Με την εκτίμησή του φαίνεται να συμφωνεί και η αρμόδια για το περιβάλλον
επιτροπή της E.E., που σε έκθεσή της σε ό,τι αφορά τη χώρα μας επισημαίνει:
«Εξακολουθούν να λείπουν λεπτομερή στοιχεία για τις εγκαταστάσεις που
χειρίζονται το 70% των επικίνδυνων αποβλήτων».

ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ

Έξι φορές περισσότερες πιθανότητες για καρκίνο

Διοξίνες, βαρέα μέταλλα και αρωματικοί υδρογονάνθρακες είναι τα
σημαντικότερα αποτελέσματα της ανεξέλεγκτης αποθήκευσης των τοξικών αποβλήτων.
Αυτό όμως που πραγματικά προκαλεί σοκ είναι τα στοιχεία πρόσφατης έρευνας του
Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης. «Οι κάτοικοι περιοχών κοντά σε χώρους διάθεσης
τοξικών αποβλήτων παρουσιάζουν μέχρι και έξι φορές περισσότερες πιθανότητες
εμφάνισης διαφόρων ειδών καρκίνου»

«Όλα τα υλικά που περιέχουν χλώριο και αυτά είναι, εκτός από το PVC – υλικό
που κατά κόρον χρησιμοποιείται στις πλαστικές συσκευασίες – ακόμη και το λευκό
χαρτί, όταν καίγονται παράγουν διοξίνες», εξηγεί ο κ. Φίλιππος Κυρκίτσος,
περιβαλλοντολόγος και υπεύθυνος της Οικολογικής Εταιρείας Ανακύκλωσης.

H παρουσία τους συνδυάζεται με διαταραχές στο ορμονικό σύστημα, σοβαρές
επιπλοκές στο σύστημα αναπαραγωγής και καρκινογενέσεις. Είναι χαρακτηριστικό
ότι ένα τρισεκατομμυριοστό του γραμμαρίου διοξίνης αρκεί για να προκαλέσει
καρκίνο στον ανθρώπινο οργανισμό. Την ανησυχία των επιστημόνων μεγαλώνουν τα
αποτελέσματα πρόσφατων ερευνών του Γεωπονικού Πανεπιστημίου για μεταφορά των
διοξινών στο «πιάτο» μας από προϊόντα που καλλιεργούνται κοντά σε χωματερές
όπου συνήθως καταλήγουν τα περισσότερα τοξικά απόβλητα.

Ταυτόχρονα πολύ υψηλές είναι οι τιμές των πολυκυκλικών και αρωματικών
υδρογονανθράκων που μετρήθηκαν στους χώρους αποθήκευσης αυτών. H συγκέντρωσή
τους είναι ιδιαίτερα ανησυχητική, γιατί σε αρκετές περιπτώσεις οι μετρήσεις
έδειξαν έως και δεκαπλάσια συγκέντρωση πάνω από το κανονικό ενώ σειρά
επιστημονικών μελετών έχουν αποδείξει ότι μπορούν και παραμένουν στην
ατμόσφαιρα έως και 20 χρόνια, ενώ ευθύνονται για καρκινογενέσεις.

Το τρίτο στοιχείο με το οποίο συνδυάζεται η ανεξέλεγκτη αποθήκευση των τοξικών
είναι η ανίχνευση βαρέων μετάλλων. Χαλκός, νικέλιο, υδράργυρος, κάδμιο, είναι
ορισμένα από αυτά που βαρύνουν ιδιαίτερα την ατμόσφαιρα. « Από τη στιγμή που η
καταστροφή τους δεν ακολουθεί τις ενδεδειγμένες επιστημονικές προτάσεις έχουμε
δύο δεδομένα», επισημαίνει ο κ. Κυρκίτσος. «Μόλυνση του εδάφους και του
υδροφόρου ορίζοντα καθώς και διατάραξη της τροφικής αλυσίδας».