Aυστηρή γλώσσα Στεφανόπουλου για τη διαφθορά στο Δημόσιο

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Γ. Παπαντωνίου κατά τη διάρκεια του επίσημου δείπνου από τον διοικητή του ΓΣΣ στη Λέσχη Αξιωματικών Θεσσαλονίκης

Παρέμβαση, κυρίως για τη γραφειοκρατία που με σαδιστική ευχαρίστηση
ταλαιπωρεί τους πολίτες, αλλά και για τα φαινόμενα διαφθοράς που υπάρχουν στο
Δημόσιο, έκανε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος.

Και ζήτησε από το κράτος αφενός μεν «να ελέγχει και να τιμωρεί (με αυστηρές
ποινές) τους ασυνείδητους και τους διεφθαρμένους» δημοσίους υπαλλήλους,
αφετέρου δε «να προωθεί και να επιβραβεύει τους ικανούς και τους ενάρετους».

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην ομιλία προχθές το βράδυ στη Λέσχη Αξιωματικών
Θεσσαλονίκης μίλησε με ιδιαίτερα αυστηρή γλώσσα για όσα πράττουν ορισμένοι
«δημόσιοι υπηρέτες». Υπάρχουν «πάρα πολλές σπατάλες και διαρροές που δεν
δικαιολογούνται» και «στους παραβάτες πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές ποινές»,
τόνισε.

«Ασυνείδητοι»

Ο κ. Στεφανόπουλος χρησιμοποίησε και άλλες αυστηρές εκφράσεις για να
στιγματίσει όσα γίνονται από ορισμένους στο Δημόσιο. «Δεν είναι πατριώτης ο
υπάλληλος του Δημοσίου που δεν σέβεται και δεν υπηρετεί τους πολίτες, που δεν
λογαριάζει το δημόσιο χρήμα που διαχειρίζεται», είπε. Έκανε λόγο για
πανουργία, αλλά και «για κακούς υπαλλήλους, αδηφάγα παράσιτα του δημοσίου
πλούτου, ανήθικους εκμεταλλευτές της θέσεως που κατέχουν», καθώς και για
«ορισμένους ισχυρούς, ασυνείδητους ατομιστές, που αδιαφορούν για το γενικό
συμφέρον και κάνουν χρήση της ισχύος τους για να αποκτήσουν ακόμα μεγαλύτερη».

Από την κριτική του κ. Στεφανόπουλου δεν παρελείφθησαν ούτε οι «αμελείς
δάσκαλοι», σε αντίθεση με το σπουδαίο έργο το οποίο προσφέρουν «οι καλοί
δάσκαλοι που δικαιούνται να λογίζονται ως καλοί πατριώτες», ούτε ο Τύπος, «ο
οποίος προσπαθεί αλλά συχνά επιλέγει να προβάλει ό,τι συμφέρει κομματικά τη
μία ή την άλλη πλευρά και δεν μάχεται πάντοτε τους πραγματικούς εχθρούς της
χώρας».

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκανε ακόμα αναφορά σε οργανωμένες κοινωνικές
ομάδες, οι οποίες «δικαίως αγωνίζονται για νόμιμα και βάσιμα συμφέροντα», αλλά
κατέστησε σαφές ότι «υπάρχουν πάντοτε όρια που δεν πρέπει να τα υπερβαίνουν».

Τέλος, ο κ. Στεφανόπουλος αναφέρθηκε σε αυτούς που αν και το άξιζαν «δεν τους
τίμησε με τον οφειλόμενο τρόπο η πατρίδα», προσθέτοντας πάντως ότι η
μεγαλύτερη τιμή γι’ αυτούς είναι που αποδείχθηκαν «πραγματικοί πατριώτες».