Παλιές έγνοιες, νέες έννοιες

Ήδη από τους δύο πρώτους μήνες αγωνιστικής δράσης, τα περισσότερα λήμματα του
ελληνικού ποδοσφαιρικού λεξικού πρέπει να γραφούν από την αρχή.

Καλή μπάλα. Μέχρι τώρα ξέραμε ότι ήταν αυτό που οδηγούσε, με ωραίο
τρόπο, σε καλά αποτελέσματα. Ο φετινός ευρωπαϊκός Ολυμπιακός απέδειξε ότι
είναι αυτό που οδηγεί, με διαφορετικό από τα προηγούμενα χρόνια τρόπο, σε νέες
ήττες. Μία φορά στην πρόσφατη ιστορία του κατάφερε ο πρωταθλητής Ελλάδος να
συνδυάσει στο Τσάμπιονς Λιγκ καλή μπάλα με μεγάλη νίκη (πέρσι με τη
Λεβερκούζεν) κι έκτοτε φρόντισε να εγκαταλείψει μόνος του την κακή συνήθεια.

Παίκτες σε φόρμα. Ένα παλιό ποδοσφαιρικό ρητό έλεγε «ομάδα που νικάει
δεν αλλάζει». Ο Γρηγόρης Γεωργάτος βάλθηκε στην αρχή της περιόδου να το
προσωποποιήσει, καθώς έβγαλε μόνος του τα κάστανα της ομάδας του από τη φωτιά
για συνεχόμενα παιχνίδια. Ο προπονητής του (ίσως επειδή έφερε μόνο ισοπαλίες)
τον αντάμειψε με μια γερή κατσάδα κι ο ίδιος τραυματίστηκε ψυχολογικά σε βαθμό
αυτοαποκλεισμού. Τώρα που ξαναφίλιωσαν, η φόρμα του διστάζει για τον δρόμο που
τη συμφέρει ν’ ακολουθήσει στα επόμενα παιχνίδια.

Προπονητική ανάλυση. Υπάρχουν προπονητές που δεν αναλύουν, γιατί
προπονούν, και πρώην προπονητές που μόνο αναλύουν αυτά που κάνουν οι νυν
προπονητές. Ο Γιτζάκ Σουμ του Παναθηναϊκού κατάφερε να γεφυρώσει το χάσμα.
Θεωρητικά κατευθύνει την ομάδα από τον πάγκο, αλλά στην πράξη την θαυμάζει σαν
να ήταν απέξω. Δυστυχώς γι’ αυτόν είναι ο μόνος που τη θαυμάζει. Αυτό δεν του
στερεί τη θέση τηλεσχολιαστή που τον περιμένει στη χώρα του, αντιθέτως τη
φέρνει όλο και πιο κοντά.

Ταλέντο. Υπήρχε κάποτε ένας νέος παίκτης που όλοι ήξεραν ότι σκίζει,
αλλά οι προπονητές του περίμεναν να «ωριμάσει». Όταν τραυματίστηκαν όλοι οι
άλλοι παίκτες κι αναγκάστηκαν να τον βάλουν να παίξει – και φυσικά έσκισε –
προπονητές και παράγοντες της ομάδας του όχι μόνο ανακάλυψαν το μεγάλο του
ταλέντο, αλλά και περηφανεύτηκαν που τού ‘δωσαν την ευκαιρία που περίμενε.
Αυτός όμως δεν περίμενε τίποτα. «Βολευόμουνα και με το ποδοβόλεϊ», είπε
ντριμπλάροντας μια ακόμα φορά τον Μοντέρο και προσκυνώντας μια ακόμα φορά το
εικόνισμα του Τζιοβάνι.

Σύμπνοια. Είναι γνωστό ότι στο ποδόσφαιρο κερδίζουν οι ομάδες που είναι
μια γροθιά. Το έμαθαν και στην AEK κι αποφάσισαν να το υλοποιήσουν κατά
γράμμα. Μια γροθιά οι παίκτες μεταξύ τους (άμα ξεφύγει και καμιά αδέσποτη στην
προπόνηση, δεν χάθηκε ο κόσμος), μια γροθιά ο προπονητής σε όσους αμφισβητούν
τα ενωσίτικα αισθήματά του (άμα τύχει και ξέρουν και σέρβικα, τόσο το
χειρότερο γι’ αυτούς), μια γροθιά ο κόσμος στο πλευρό της ομάδας (όποιος
αγαπάει δικαιούται να προβάλλει την αγάπη του), μια γροθιά ο Δήμος της Νέας
Φιλαδέλφειας για το νέο στάδιο (αυτή τη γροθιά, εξάλλου, δικάζει μεθαύριο το
Συμβούλιο της Επικρατείας), μια γροθιά και το δώρο στον βοηθό προπονητή (το
ότι ο ίδιος τις μέτρησε για περισσότερες, μάλλον φταίει το σκοτάδι). Με
τέτοιες εξελίξεις, μπορεί το ποδοσφαιρικό τμήμα της AEK να παρουσιάζει κάποια
προβλήματα, το πυγμαχικό της όμως πετάει.

Ανανέωση. Νομίζαμε πως σήμαινε να διώξεις τους παλιούς παίκτες επειδή
έχεις βρει καλύτερους νέους. Ο φετινός Παναθηναϊκός κι εδώ τετραγώνισε τον
κύκλο. Οι νέοι του είναι πιο παλιοί, και ιδίως πιο κακοί από τους παλιούς, και
το κυριότερο: φεύγοντας οι παλιοί σαν να ξέχασαν την μπάλα κι ερχόμενοι οι
νέοι σαν να ξέχασαν τους φιλάθλους. H εκδίκηση του Λυμπερόπουλου και του
Καραγκούνη αποδείχτηκε πολύ πικρή για την πρώην ομάδα τους.

Αγωνία. Στο φετινό πρωτάθλημα έχει φθάσει στο απροχώρητο. Είναι τόσες
οι ομάδες σε φόρμα (βλ. προηγούμενο λήμμα) που κανείς δεν ξέρει αν ο τίτλος θα
κριθεί στη δέκατη, τη δωδέκατη ή τη δέκατη πέμπτη αγωνιστική. Κανείς δεν
μπορεί επίσης να μαντέψει αν οι ομάδες μας θα ξεπεράσουν τα δάχτυλα του ενός
χεριού σε συνολικούς βαθμούς στο Τσάμπιονς Λιγκ ή από πόσων ομάδων τα
παιχνίδια θα αυτοεξαιρεθεί ώς το τέλος της περιόδου ο διεθνής Κύρος Βασσάρας.

Νέες Χώρες. Ωπ! συγγνώμη, εδώ εισερχόμαστε στα λήμματα άλλου ειδικού
λεξικού. Όχι ότι δεν υπάρχει πάντως μια ομοιότητα· τόσο οι Νέες Χώρες της
Εκκλησίας όσο και οι νέες έννοιες του αθλητισμού δεν προοιωνίζονται τίποτα
καλό για τους εκατέρωθεν πιστούς.