Θα «πληρώσει» για 285 νεκρούς

Κάποτε, για τον Μαλτέζο Τουράμπ Αχμέντ Σέιχ, ανάμεσα στους ανθρώπους και
τις κούτες τσιγάρα υπήρχε μόνο μία διαφορά: οι άνθρωποι μπορούσαν και
περπατούσαν, έτσι ήταν πιο εύκολο να τους περνάει λαθραία από τα σύνορα.

Ο δουλέμπορος. Ο Τουράμπ Αχμέντ Σέιχ στο λιμάνι της Βαλέτας

Τότε, ο Τουράμπ Αχμέντ Σέιχ, πακιστανικής καταγωγής, ήταν ένας από τους
πλουσιότερους ανθρώπους στη Μάλτα. Τώρα, ζει μέσα στη φτώχεια. Λέει πως είναι
ένας «άλλος» άνθρωπος. Ο «νέος» Τουράμπ γεννήθηκε στις τρεις τη νύχτα μεταξύ
25ης και 26ης Δεκεμβρίου 1996, όταν έχασε το τελευταίο ανθρώπινο φορτίο του
στο κανάλι της Σικελίας, μέσα σε καταιγίδα.

Δικάζεται

Στις 21 Οκτωβρίου, ο Τουράμπ θα δικαστεί από το Εφετείο των Συρακουσών για
φόνο εκ προθέσεως 283 Ινδών, Πακιστανών και Ταμίλ, λαθρομεταναστών που χάθηκαν
στο «ναυάγιο των Χριστουγέννων», καθώς και για τον θάνατο δύο μελών του
πληρώματος: του Μαλτέζου Μαρσέλ Μπαρμπάρα και του Διονυσίου Αυγερινού,
ελληνικής καταγωγής, κατοίκου της Μάλτας. Ο Τουράμπ είχε οργανώσει εκείνο το
ταξίδι. Και μόλις την τελευταία στιγμή είχε αποφασίσει να μην ακολουθήσει και
αυτός, επειδή είχε μεγάλη φουρτούνα.

25.000 μετανάστες

Ήταν έμπειρος. Στα οκτώ προηγούμενα χρόνια είχε μεταφέρει λαθραία στην Ευρώπη
τουλάχιστον 25.000 μετανάστες από την Ασία. Είχε βάλει στην τσέπη 15
εκατομμύρια δολάρια. Μιλάει πρώτη φορά γι’ αυτά τα νούμερα στην εφημερίδα
«Ρεπούμπλικα». Και για πρώτη φορά παραδέχεται ότι υπήρξε ένας από τους
μεγαλύτερους σύγχρονους δουλεμπόρους στην Ευρώπη. «Τους μισούς από το
Μπανγκλαντές που βρίσκονται στη Ρώμη τούς έφερα εγώ», λέει. «Ρωτήστε στην
πιάτσα Βιτόριο. Όλοι γνωρίζουν ποιος είναι ο “Μίστερ Τόνι”».

«Μίστερ Τόνι». Οι συγγενείς των θυμάτων μιλούσαν γι’ αυτόν με μίσος, με φόβο.
Τον Μάιο βγήκε από τη φυλακή των Συρακουσών, ύστερα από επτά μήνες εγκλεισμού.
Είναι ένας άνθρωπος μόνος. H σύζυγός του τον εγκατέλειψε. Τα λεφτά του
τελείωσαν. Οι τέσσερις γιοι του δεν τον βλέπουν πια. Μοιράζεται με τρεις
μετανάστες ένα βρώμικο διαμέρισμα σε έναν κακόφημο συνοικισμό στη Σλιέμα.

Στην Αθήνα

Όλα άρχισαν με μια άσχημη ιδέα. Που δεν φάνηκε πόσο άσχημη ήταν από την αρχή.
Ο «Μίστερ Τόνι» είχε ήδη έναν στολίσκο που μέσα σε δύο χρόνια είχε μεταφέρει
από τη Μάλτα στις σικελικές ακτές 10.000 λαθρομετανάστες. H φήμη του έφτασε
στα αυτιά του Μαντίρ Κουμάρ Ουάχι ή «Παύλου», που είχε ακόμη μεγαλύτερο ρεκόρ:
50.000 λαθρομετανάστες από την Ινδία στην Ευρώπη. Του ζήτησε να τον συναντήσει
στην Αθήνα. Ήταν το 1994. Εκεί γνώρισε τον Ευτύχιο Ζερβουδάκη και τον Γιουσούφ
ελ Χαλάλ, Λιβανέζο καπετάνιο. Από τη Μάλτα επιστράτευσε τον Διονύσιο
Αυγερινού, μηχανικό, που ήξερε καλά τη θάλασσα.

Βυθίστηκε

Γιατί αυτή τη φορά η δουλειά ήταν πολύ μεγάλη: περισσότερα από 400 άτομα. Θα
χρειάζονταν μεγάλο πλοίο. Ο Τουράμπ φρόντισε τα πάντα. Αγόρασε ένα παλιό
εγγλέζικο φέρι μπόουτ, το «F-174». Τα Χριστούγεννα του 1996, το «F-174» με το
ανθρώπινο φορτίο του ξεκινάει από τη Βαλέτα με προορισμό το Πορτοπάλο της
Σικελίας. Τη νύχτα, μέσα στη θαλασσοταραχή, το σκάφος των δουλεμπόρων
συγκρούεται με το μότορσιπ «Γιόχαν». Με ένα πελώριο ρήγμα στο πλευρό, το φέρι
μπόουτ βυθίζεται ταχύτατα.

Το πλήρωμα υποχρεώνει τους λαθρομετανάστες να κατέβουν από μια στενή
μπουκαπόρτα στο αμπάρι. Από όσους μπήκαν εκεί δεν γλίτωσε κανείς. Θα σωθούν
μόνο 29 που πρόλαβαν να ανεβούν στη γέφυρα.