Ο Σημίτης «κλειδώνει» ξανά τον κουμπαρά

Ό,τι δόθηκε, δόθηκε. Το κεφάλαιο «παροχές» έκλεισε για την κυβέρνηση, και ο
Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης έδωσε ήδη το σύνθημα για «περιοριστική πολιτική»
και για σκληρή στάση απέναντι στα αιτήματα που υποβάλλουν κλάδοι εργαζομένων.

H επιστροφή στην παλιά γνωστή συνταγή τού «θα μας δικαιώσει το έργο μας» είναι
πλέον γεγονός, και αυτό που την υπαγόρευσε ήταν κυρίως οι δημοσκοπήσεις. Οι
παροχές κάθε είδους, με τις οποίες «έβγαλε» τον Σεπτέμβριο η κυβέρνηση, δεν
είχαν θεαματικές επιπτώσεις στη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης, και πολύ
περισσότερο δεν κατάφεραν να μειώσουν το άνοιγμα της ψαλίδας από τη Νέα
Δημοκρατία. Οι διαφορές εξακολουθούν να είναι μεγάλες και – το σοβαρότερο – οι
παροχές δεν έπληξαν καθόλου τον σκληρό πυρήνα της διαφοράς που παραμένει
σταθερά πάνω από 4 μονάδες.

Ταυτόχρονα σχεδόν ήρθαν και οι εκτιμήσεις του στενού κύκλου των συνεργατών του
Πρωθυπουργού, ότι «οι παροχές βλάπτουν σοβαρά το προφίλ του», και ο K. Σημίτης
που έτσι κι αλλιώς δεν του πήγαινε αυτό το στυλ πολιτικής – ανοίγω τον
κουμπαρά και τα δίνω όλα – δεν ήθελε και πολύ. Είπε «στοπ». Όσοι τον
γνωρίζουν, ξέρουν καλά πως ένα από τα πράγματα που σιχαίνεται περισσότερο
είναι ο «λαϊκισμός». Και οι συνεργάτες του, του χτύπησαν το καμπανάκι ακριβώς
επ’ αυτού: ότι αν συνεχίσει την παροχολογία, κινδυνεύει να διολισθήσει προς
τον «λαϊκισμό» και να χάσει έναν αριθμό ανθρώπων που τον ψηφίζουν, αν και δεν
έχουν σχέση με το ΠΑΣΟΚ. Οι ψηφοφόροι αυτοί, που όπως αποδείχθηκε εκ των
υστέρων είναι και εκείνοι που έδωσαν τη νίκη στο ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2000,
δεν είναι απαραίτητα ενταγμένοι σε κόμματα. Αλλά ψηφίζουν τον K. Σημίτη,
επειδή βλέπουν σ’ αυτόν έναν σοβαρό, οργανωμένο, και με σταθερή στόχευση,
πολιτικό. Μετά όμως από το μπαράζ των παροχών – είπαν οι συνεργάτες του στον
κ. Σημίτη – πολύ πιθανόν οι ψηφοφόροι αυτής της κατηγορίας να αλλάξουν τη
γνώμη που έχουν για τον Πρωθυπουργό. Και να κάνουν στροφή προς τη Νέα
Δημοκρατία…

Αναλύσεις αυτού του περιεχομένου άκουσε ο κ. Σημίτης και στην πρόσφατη
συνεδρίαση του Εκτελεστικού Γραφείου, και η αλήθεια είναι ότι δεν του άρεσαν
καθόλου. Το αποτέλεσμα ήταν να παρέμβει, για να διακόψει όσα στελέχη εξέφραζαν
προβληματισμούς για την τακτική που ακολουθήθηκε σε σχέση με μέτρα, κι όπως
έγινε γνωστό απέκρουσε, σε έντονο μάλιστα ύφος, πολλές από τις απόψεις που
χαρακτήριζαν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, τα μέτρα, προεκλογικού χαρακτήρα.
«Είναι μέτρα που ταυτίζονται με τις δεσμεύσεις μας», τόνισε ο Πρωθυπουργός,
αλλά το πολιτικό συμπέρασμα που προκύπτει, είναι το εξής: αν ακόμη και τα μέλη
του Εκτελεστικού Γραφείου δεν έχουν πειστεί για τον «αθώο» χαρακτήρα των
μέτρων, δεν πρέπει να δημιουργεί καμιά απορία το γιατί διατηρεί επιφυλάξεις η
κοινωνία, όχι μόνο για τον χαρακτήρα των μέτρων, αλλά ακόμη και για το αν
υλοποιηθούν τελικά!

H «Χάρτα» χάθηκε…

Ο κ. Σημίτης πιστεύει ότι όλα αυτά οφείλονται σε ένα έλλειμμα πολιτικής
επικοινωνίας, και μάλλον δεν έχει άδικο: αν εξαιρέσει κανείς τον Χρ. Πρωτόπαπα
που με επιμονή σταχανοβίτη και επί καθημερινής βάσεως υπερασπίζεται τα
κυβερνητικά μέτρα, τον Νίκο Χριστοδουλάκη για τα οικονομικά, και τη Βάσω
Παπανδρέου για τα αυθαίρετα, δύσκολα θα βρει κανείς δυο-τρία ακόμη κυβερνητικά
στελέχη, που να βγαίνουν μπροστά . H Χάρτα Κοινωνικής και Οικονομικής
Σύγκλισης, η οποία τόσο πομπωδώς ανακοινώθηκε, σήμερα, λιγότερο από έναν μήνα
από την ανακοίνωσή της, δεν υπάρχει στο προσκήνιο. Κυβερνητικός παράγων
μάλιστα έλεγε επ’ αυτού στα «NEA», ότι «ειδικά για τη Χάρτα, επιβάλλεται να
γίνει φροντιστήριο σε ολόκληρο το Υπουργικό Συμβούλιο»…

Επιστροφή στην πεπατημένη με σχέδιο 3 σημείων

Σε ό,τι αφορά τις κεντρικές κυβερνητικές επιλογές, είναι φανερό – και μετά τη
γνωστοποίηση των όσων είπε ο Πρωθυπουργός στο πρόσφατο Υπουργικό Συμβούλιο,
όπως και στη συνεδρίαση του E.Γ. – ότι την επιστροφή στην πεπατημένη της
επικράτησης του ΠΑΣΟΚ μέσω της δικαίωσής του από την υλοποίηση του
κυβερνητικού έργου, σηματοδοτούν τρία πράγματα:

1. H δήλωση ότι «υπάρχουν όρια» για τα αιτήματα που τίθενται από τα
«ρετιρέ» των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα.

2. H γνωστοποίηση, από διάφορες κυβερνητικές πλευρές, προς αυτά τα
«ρετιρέ» που απεργούν, ότι μετά την ανακοίνωση των ειδικών μισθολογίων κλείνει
ο διάλογος επί αιτημάτων οικονομικού περιεχομένου.

3. Επανάληψη των κυβερνητικών προτεραιοτήτων και υπογράμμιση ότι αυτοί
είναι και οι στόχοι της κυβέρνησης πλέον για το επόμενο διάστημα.

Θα τα καταφέρει το ΠΑΣΟΚ τηρώντας όλα αυτά, και ειδικά το τρίτο; Άγνωστο. Το
μόνο σίγουρο είναι ότι ο K. Σημίτης θα επανακτήσει το πραγματικό του πολιτικό
πρόσωπο, αυτό που κινδύνευσε σοβαρά από την ακατάσχετη παροχολογία του
προηγούμενου μήνα…