Eυρωβουλευτές βάζουν στο στόχαστρο τον «καβαλιέρε»

Είναι δημοκρατία η Ιταλία; Κι αν όχι, έχει τότε θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Όσο
κι αν φαίνεται απίστευτο, μια ομάδα ευρωβουλευτών αποφάσισε να θέσει το ζήτημα
του σεβασμού από την ιταλική κυβέρνηση των θεμελιωδών αρχών και αξιών στις
οποίες βασίζεται η E.E. H πρόταση ψηφίσματος που κατέθεσαν αποτελεί, μάλιστα,
το πρώτο στάδιο μιας περίπλοκης διαδικασίας που μπορεί να καταλήξει και στη
μερική αναστολή της ιδιότητας του κράτους – μέλους για την Ιταλία, σύμφωνα με
το άρθρο 7 της Συνθήκης.

H πρόταση. Στις αρχές της εβδομάδας, 40 ευρωβουλευτές, μέλη της
Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, υπέγραψαν πρόταση
ψηφίσματος με την οποία καλούν την Ολομέλεια να τοποθετηθεί «ενάντια στην
κρίσιμη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην Ιταλία, όπου ο κ. Μπερλουσκόνι,
με την ιδιότητα του πρωθυπουργού και του επιχειρηματία, ελέγχει όλο το φάσμα,
ιδιωτικό και δημόσιο, των ραδιοτηλεοπτικών καναλιών, των εφημερίδων, καθώς και
των εκδοτικών και διαφημιστικών επιχειρήσεων». Το κείμενο που υιοθέτησαν και
οι συντονιστές των πολιτικών ομάδων των Σοσιαλιστών, των Φιλελευθέρων, της
Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς και των Πρασίνων, τονίζει ότι «αυτή η χρονίζουσα
κατάσταση σημαδεύτηκε από διάφορα επεισόδια, κατά τα οποία παραβιάστηκαν οι
κανόνες που διέπουν την ελευθερία έκφρασης».

H αμοιβαία αντιπάθεια ανάμεσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τον Ιταλό
πρωθυπουργό δεν είναι χθεσινή υπόθεση, όμως έλαβε διαστάσεις ανοιχτής
αντιπαράθεσης από τότε που, στην πρώτη του εμφάνιση στην Ολομέλεια με την
ιδιότητα του προεδρεύοντος της E.E., ο «καβαλιέρε» χαρακτήρισε τους
ευρωβουλευτές «τουρίστες της δημοκρατίας» και παρομοίωσε έναν από αυτούς με
δεσμοφύλακα ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης. Έκτοτε ο κ. Μπερλουσκόνι δεν
έκανε σχεδόν τίποτα για να αποκαταστήσει τις σχέσεις της ιταλικής προεδρίας με
το σημαντικό θεσμικό όργανο της E.E. Ωστόσο, η τελευταία αυτή πρωτοβουλία θα
μπορούσε να καταλήξει και στην ενεργοποίηση, για πρώτη φορά στην ιστορία της
E.E., της ρήτρας αναστολής της ιδιότητας του κράτους – μέλους. H ρήτρα αυτή
προβλέπεται από τη Συνθήκη του Άμστερνταμ (1997) και τίθεται σε εφαρμογή όταν
οι Ευρωπαίοι ηγέτες διαπιστώσουν ομόφωνα (χωρίς να ληφθεί υπόψη η ψήφος της
εμπλεκόμενης χώρας) «την ύπαρξη σοβαρής και διαρκούς παραβίασης από ένα κράτος
– μέλος των αρχών της ελευθερίας, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου». Το
ενδεχόμενο αυτό μπορεί να φαίνεται αρκετά μακρινό και απίθανο, πάντως η αρχή
έχει γίνει και τον λόγο έχει τώρα η διάσκεψη των προέδρων των πολιτικών
παρατάξεων του Ευρωκοινοβουλίου, που δεν μπορεί να απορρίψει την πρόταση
ψηφίσματος καταδίκης της Ιταλίας χωρίς επαρκή αιτιολόγηση.