Aνύπαρκτο πρόβλημα η ακρίβεια;

Μήπως τελικά δεν υπάρχει θέμα ακρίβειας; Μήπως καλλιεργήσαμε μόνοι μας μια
ψευδαίσθηση, ενώ στην πραγματικότητα οι τιμές είναι χαμηλές και πρέπει
επομένως να πάψουμε να διαμαρτυρόμαστε για ένα ανύπαρκτο πρόβλημα;

Αυτό το συμπέρασμα θα έβγαζε όποιος έπαιρνε τοις μετρητοίς τις δηλώσεις της
ηγεσίας του ΣΕΒ την περασμένη Τετάρτη, οι οποίες προκάλεσαν πολλαπλές
αναταράξεις.

Δυστυχώς, όμως, η πραγματικότητα δεν είναι έτσι. Διότι την ίδια ημέρα που ο
πρόεδρος του ΣΕΒ δήλωνε αυτά, η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία ανακοίνωνε ότι
τον Αύγουστο η Ελλάδα είχε τον δεύτερο υψηλότερο πληθωρισμό στην Ευρωπαϊκή
Ένωση.

H ίδια εικόνα επικρατεί σταθερά τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα οι
ανατιμήσεις που έχουν συσσωρευθεί να έχουν επιβαρύνει σοβαρά το πορτοφόλι του
καταναλωτή. Αυτό όφειλε να το γνωρίζει ειδικά ο κ. Δημήτρης Δασκαλόπουλος, που
τοποθετήθηκε εκ μέρους του ΣΕΒ, αφού και στα γαλακτοκομικά οι αυξήσεις
ξεπέρασαν τον πληθωρισμό.

Είχε λόγους…

Ο ΣΕΒ είχε τους λόγους του που θέλησε να υποβαθμίσει το θέμα της ακρίβειας.
Πρώτα πρώτα, υπάρχει το ζήτημα των αυξήσεων των μισθών στον ιδιωτικό τομέα. Οι
εργαζόμενοι θα διεκδικήσουν ασφαλώς μεγαλύτερες αυξήσεις αν πιστεύουν ότι η
ακρίβεια έχει πλήξει την αγοραστική τους δύναμη. Υποβαθμίζοντας, επομένως, το
θέμα της ακρίβειας, ο ΣΕΒ στέλνει ένα μήνυμα ότι δεν συντρέχει λόγος για
μεγάλες διεκδικήσεις.

Δεύτερον, φαίνεται πως υπάρχει και θέμα πολέμου μεταξύ βιομηχάνων και εμπόρων
σούπερ μάρκετ, με τις δύο πλευρές να διεκδικούν, καθεμιά για τον εαυτό της, το
μεγαλύτερο δυνατό περιθώριο κέρδους.

Ποιες αγορές;

H λύση στο πρόβλημα της ακρίβειας ίσως να μην είναι οι εντυπωσιακές επεμβάσεις
του κ. Κίμωνα Κουλούρη. Δεν είναι, όμως, ούτε και η αποσιώπηση του
προβλήματος, ούτε και η αδράνεια που ζήτησε ουσιαστικά ο πρόεδρος του ΣΕΒ κ.
Κυριακόπουλος, λέγοντας «αφήστε τις αγορές να λειτουργήσουν».

Ποιες αγορές; Αφού όλοι γνωρίζουν ότι στην ελληνική αγορά ο ανταγωνισμός
παραμένει άγνωστη έννοια. Οι μηχανισμοί ελέγχου του κράτους είναι ανεπαρκείς ή
διεφθαρμένοι και το επίπεδο ενημέρωσης των καταναλωτών πολύ χαμηλό. Πατώντας
σ’ αυτό το πρόσφορο έδαφος, οι επιχειρήσεις μπορούν άνετα – και συχνά το
κάνουν – να αυθαιρετήσουν, να εκμεταλλευθούν τη δεσπόζουσα θέση τους και να
επιβάλουν τους δικούς τους όρους στη δήθεν ελεύθερη αγορά.

Γι’ αυτό και το σύνθημα «κάτω τα χέρια από την αγορά» δεν είναι πειστικό. Σε
μια άλλη αγορά, ίσως…