Aπό αβαντάζ, αχίλλειος πτέρνα

Οι επιθέσεις στο Ιράκ συνεχίζονται. H βία στο Ισραήλ κλιμακώνεται. Αντί να
οδεύει προς την ειρήνευση, η Μέση Ανατολή βυθίζεται στο χάος. Και η
αμερικανική κυβέρνηση δύσκολα κρύβει πλέον την ανησυχία της για τις πιθανές
επιπτώσεις στη μάχη του Τζορτζ Μπους για την επανεκλογή.

Νέο μακελειό έγινε χθες στο Ιράκ. Τον τρόμο και τον θάνατο έσπειρε το μεσημέρι η έκρηξη παγιδευμένου αυτοκινήτου μπροστά από το τέμενος του Ιμάμη Αλί στην πόλη Νατζάφ. Από την έκρηξη που έγινε την ώρα που έβγαιναν οι πιστοί από το τζαμί, αμέσως μετά την προσευχή της Παρασκευής, σκοτώθηκαν 82 άνθρωποι και σχεδόν 300 τραυματίστηκαν. Μεταξύ των νεκρών είναι και ο ηγέτης των Σιιτών του Ιράκ αγιατολάχ Μοχάμαντ Μπακρ αλ Χακίμ

Παρ’ όλο που τα περισσότερα υψηλόβαθμα στελέχη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος
αρνούνται να το παραδεχθούν ανοιχτά, ο φόβος πως το επίκεντρο της πολιτικής
Μπους – ο χειρισμός της εθνικής ασφάλειας και ειδικότερα ο πόλεμος στο Ιράκ –
μπορεί να μετατραπεί από αβαντάζ σε αχίλλειο πτέρνα είναι ορατός. Ανώτερος
κυβερνητικός αξιωματούχος ομολόγησε στην «Observer» πως η 19η Αυγούστου, η
ημέρα που σημειώθηκαν οι δύο πολύνεκρες βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας στη
Βαγδάτη και στην Ιερουσαλήμ, ήταν «μακράν για τον Μπους η χειρότερη μετά την
11η Σεπτεμβρίου».

Έναν μήνα αφότου ο Αμερικανός πρόεδρος διακήρυξε πως «οι συνθήκες στο
μεγαλύτερο μέρος του Ιράκ γίνονται ολοένα και καλύτερες» και πως η ειρηνευτική
διαδικασία μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων «πραγματοποιεί σημαντικά βήματα
προόδου», η αυταπάτη της βελτίωσης έχει πλέον διαλυθεί. Και ο Μπους δέχεται
πλέον παραινέσεις να υποκαταστήσει το «αισιόδοξο» πολιτικό του μήνυμα με μια
πιο ρεαλιστική προσέγγιση, σύμφωνα με την οποία είναι μάλλον απίθανο να
υπάρξει ένα «μέρισμα ειρήνης» έως τις επόμενες προεδρικές εκλογές – σε 15
μήνες.

Δύσκολος δρόμος. Έχοντας «σύμμαχο» το 50% των Αμερικανών που
εξακολουθούν να πιστεύουν πως ο Σαντάμ είχε σχέσεις με την Αλ Κάιντα – παρ’
όλες τις αποκαλύψεις περί διόγκωσης της απειλής που εκπροσωπούσε -, ο Μπους
δεν χάνει την ευκαιρία να «παίζει» στο Ιράκ το χαρτί της τρομοκρατίας.
Παράλληλα, τόσο ο ίδιος όσο και οι συνεργάτες του έχουν αρχίσει να
προετοιμάζουν τον αμερικανικό λαό για τον «μακρύ και δύσκολο» δρόμο που θα
διανύσει αναγκαστικά ο «μετασχηματισμός» της Μέσης Ανατολής.

Γεγονός, όμως, είναι πως το ποσοστό των Αμερικανών που θεωρεί τον πόλεμο στο
Ιράκ και την «επόμενη ημέρα» επιτυχή έχει μειωθεί μέσα στους τρεις τελευταίους
μήνες από 85% σε 63%. Ολοένα και περισσότεροι συνειδητοποιούν πως η εξωτερική
πολιτική του Μπους έχει επιφέρει το ακριβώς αντίθετο από το ποθητό αποτέλεσμα.
Και αυτό μεταφράζεται σε ενδυνάμωση του στρατοπέδου της αντιπολίτευσης – των
Δημοκρατικών. Όπως δήλωσε στους «New York Times» ο αναλυτής Τζον Μιούλερ, «η
κατοχή του Ιράκ μπορεί πράγματι να εξελιχθεί σε μεγάλο πολιτικό πρόβλημα για
τον Μπους».

Προκειμένου να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος και να ξεκινήσει η ανάνηψη της
χώρας, η πλειοψηφούσα άποψη επιτάσσει την ανάπτυξη περισσότερων στρατευμάτων
και ειδικών. H κυβέρνηση Μπους, ωστόσο, δεν έχει δείξει μέχρι στιγμής κανένα
σημάδι ότι διατίθεται να εκχωρήσει έστω και μέρος του ελέγχου της επί του Ιράκ
στον ΟΗΕ. Εάν επιμείνει στην αδιαλλαξία της, η αιματοχυσία θα συνεχιστεί. O
αριθμός των Αμερικανών που θεωρεί τον πόλεμο στο Ιράκ εσφαλμένο θα αυξηθεί.
Και όπως δήλωσε ο Μιούλερ, «το να ξεκινάς και να συνεχίζεις έναν πόλεμο που
θεωρείται εσφαλμένος σαφώς και δεν αυξάνει τις πιθανότητες επανεκλογής σου».