Σημαιοφόροι

«ΣΗΜΑ ή σημείον, ιδίως το εκ τεμαχίου υφάσματος, φέροντος εμβλήματα και
χρώματα ιδιάζοντα εις έθνος, λαόν ή μερίδα αυτού». Έτσι ορίζει τη σημαία μια
καλή εγκυκλοπαίδεια που έτυχε να διαβάσουμε. Φαίνεται όμως πως τη διάβασαν και
άλλοι. Και πως κόλλησαν εκεί που γράφει «μερίδα αυτού». Μόνο έτσι εξηγείται το
ότι, έναν λαό που έχει ήδη γίνει χίλια κομμάτια, πάνε να τον κόψουν και σε
άλλες μερίδες.

… παντιέρες και μπαϊράκια

KAI O ΕΝΑΣ σηκώνει σημαία, ο άλλος παντιέρα και ο παρ’ άλλος μπαϊράκι.
Ο «φτερωτός γιατρός», που κέρδισε τον Δήμο Θεσσαλονίκης επειδή ύψωσε την
ελληνική σημαία στους υψηλότερους ιστούς του κόσμου, μπροστά στις δυσκολίες
που αντιμετωπίζει η N.Δ. εν όψει των επερχόμενων εκλογών, αισθάνεται την
ανάγκη να αγρεύσει ψήφους και από τη συμπαθή τάξη των αναρχικών, υψώνοντας
μαύρη σημαία. Ο κύριος Καραμανλής, ενθυμούμενος τις ανεκπλήρωτες κυβερνητικές
υποσχέσεις προς τους Ποντίους, νιώθει χρέος του να υψώσει την ποντιακή σημαία.
Και ο κύριος Σημίτης εγκαταλείπει το «ιστορικό» πράσινο, έχοντας επίγνωση πως
σήμερα δεν «φοριέται» πια πολύ. Θυμηθήκαμε έτσι τι έγραφε κάποτε για τη σημαία
μια δωδεκάχρονη μαθητριούλα: «H σημαία είναι ένα πολύ σπουδαίο κομμάτι πανί.

… σεβασμός

ΠΡΕΠΕΙ να την αντιμετωπίζεις με σεβασμό. Είναι παράνομο να αφήνεις τη
σημαία να πέφτει στο χώμα. Κανείς δεν νοιάζεται αν ένας άστεγος κοιμάται
κατάχαμα. Κανείς δεν σκύβει να τον σηκώσει και να τον πιάσει να μη βραχεί.
Αυτό δείχνει πόσο πιο σημαντική είναι η σημαία. Τα παιδιά τής ορκίζονται πίστη
κάθε μέρα στα σχολεία. Κανείς δεν ορκίζεται πίστη στη δικαιοσύνη και την
ισότητα. Κανείς δεν σέβεται το δικαίωμα για έναν καλό μισθό, ένα πιάτο φαΐ,
ένα κρεβάτι στο νοσοκομείο. Μα όλοι σεβόμαστε αυτό το κομμάτι πανί που είναι η
σημαία μας». Αυτά που έγραψε η μικρούλα, είναι η πραγματική σημαία. Όλα τα
άλλα δεν είναι παρά σημαίες ευκαιρίας.