H επιλογή διευθυντών σχολικών μονάδων

Ο κ. Στέλιος Κερασίδης σχολιάζει τον τρόπο επιλογής των διευθυντών σχολικών
μονάδων. Και γράφει:

«Το γεγονός πως τα μόρια από τη συνέντευξη μπορεί να είναι έως 20, ενώ από τα
υπόλοιπα αντικειμενικά κριτήρια πολύ λιγότερα (π.χ. από το διδακτορικό 8, το
μεγάλο συγγραφικό έργο 3, το πτυχίο αγγλικών 0,5), είναι προφανές πως η
επιτροπή έχει τη δυνατότητα να αποφασίζει κυριολεκτικά για το ποιον θα
διορίσει διευθυντή στο κάθε σχολείο.

Αναρωτιέμαι, βέβαια, αν είναι αυτή η βούληση του υπουργείου, γιατί δίνει τη
δυνατότητα σε επιτροπές να διορίζουν; Γιατί δεν θεσπίζει κριτήρια
αντικειμενικής φύσης; Σας διαβεβαιώνω πως διαφορική εκτίμηση της
προσωπικότητας υγιών ανθρώπων ή των διοικητικών τους δυνατότητων δεν μπορεί να
κάνει σε λίγα λεπτά η πιο τρανή ομάδα ψυχολόγων και φυσικά σε καμιά περίπτωση
μια επιτροπή γραφειοκρατών. Αν, από την αλλη μεριά, ο λόγος ύπαρξης της
επιτροπής είναι να μην εκλεγεί κάποιος ανίκανος για τη θέση του διευθυντή,
αναρωτιέμαι ποιος από τους καθηγητές που μπορεί να διδάσκει στην αίθουσα χωρίς
πρόβλημα δεν θα μπορούσε να παίξει τον ρόλο του διευθυντή (έτσι τουλάχιστον
όπως τον θέλει το σημερινό σχολείο, απλό γραφειοκράτη, διοικητή και όχι
εκπαιδευτικό); Αν πάλι, η επιτροπή έρχεται να διασφαλίσει πως δεν θα εκλεγεί
ένας άνθρωπος προβληματικός, τότε έχουμε πρόβλημα αν αυτός διδάσκει και
παδαγωγεί νέους ανθρώπους χωρίς να τεθεί κανένα ζήτημα, εφόσον η πολύχρονη
διδακτική εμπειρία είναι προαπαιτούμενο για να διεκδικήσει κάποιος τη θέση του
διευθυντή. Γιατί λοιπόν, ο κ. Γκεσούλη, δεν θεσπίζετε πιο αξιοκρατικές
διαδικασίες επιλογής και αναθέτετε σε επιτροπές να διορίζουν; Γιατί μας
διχάζετε σε υμετέρους και μη; Είναι πολύ λιγότερες οι πιθανότητες να είνα
χοντροκομμένα και άδικα κάποια αξιοκρατικά κριτήρια και πολύ περισσότερες να
λειτουργήσει ευνοιοκρατικά μια επιτροπή με απόλυτη εξουσία».