[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Αν ήταν επικοινωνιακό τέχνασμα θα είχε απόλυτη επιτυχία. Σαν τα
σκάνδαλα – ερωτικού κυρίως περιεχομένου – που ξεφυτρώνουν ξαφνικά στα
εξειδικευμένα περί αυτά έντυπα για να ανασυρθούν από την αφάνεια τα…
κρυμμένα αστέρια. Αυτή ακριβώς η μέθοδος ακολουθήθηκε και στην περίπτωση του
Ανέστη Παπαναστασίου. Του αφανούς κατηγορουμένου της 17N, που από τη μια
στιγμή στην άλλη έγινε γνωστός στο πανελλήνιο. Με τη διαφορά ότι το σκάνδαλο
που του έδωσε την ώθηση δεν ήταν ερωτικό, αλλά δικαστικό. Εμπνευστής δεν ήταν
ο ίδιος ούτε η… εταιρεία του (όπως συμβαίνει με τους καλλιτέχνες), αλλά η
τύχη. Φαίνεται πως είχε άστρο, όπως λένε για κάποιους που αναδεικνύονται χάρη
σε μια ευτυχή – για τους ίδιους – συγκυρία. H σύμπτωση που έφερε τον Ανέστη
Παπαναστασίου στο προσκήνιο έχει δύο όψεις. Καλή και κακή. H καλή αφορά τον
ίδιο. Που εξαιτίας μιας αμέλειας διεκδικεί βασίμως την αποφυλάκισή του, υπέρ
της οποίας τάσσεται – ρητά ή σιωπηρά – σύσσωμος ο νομικός κόσμος του τόπου.
Όχι πως κόπτεται κανείς για το συγκεκριμένο πρόσωπο (άλλωστε δεν τυγχάνει
ιδιαίτερης στήριξης από κάποιο χώρο), αλλά, υπεραμυνόμενοι της νομιμότητας,
δεν κάνουν διακρίσεις. Έστω κι αν απορούν με το ολίσθημα που τους ανάγκασε να
περάσουν στην άλλη όχθη. H κακή όψη της σύμπτωσης που έκανε δημοφιλή τον
Ανέστη Παπαναστασίου απεικονίζει μια… μπαταρισμένη ζυγαριά. Στο ένα τάσι,
που αγγίζει το πάτωμα, έχουν τοποθετηθεί δύο ασήκωτα βαρίδια, το ένα πάνω στο
άλλο. H αμέλεια εκείνου που ξέχασε να παρατείνει νομοτύπως την προσωρινή
κράτηση του αφανούς κατηγορουμένου και ο παράτυπος τρόπος με τον οποίο
παρακάμφθηκε το λάθος. Το άλλο τάσι φαίνεται άδειο. Το βάρος τού περί ου ο
λόγος, ασήμαντο. H Δικαιοσύνη που κρατάει, ως είθισται τη ζυγαριά, προσπαθεί
να την ισορροπήσει. Αλλά πώς; Και όλα τα μέλη της 17N να βάλει για αντίβαρο, ο
νόμος θα εξακολουθεί να ζυγίζει περισσότερο. Όσο για την καταστρατήγησή του,
αν δεν απαλλαγεί εγκαίρως από το βάρος της, κινδυνεύει να χάσει και τη δική
της ισορροπία. Το Συμβούλιο Εφετών ας βάλει το χέρι του…