Φοιτητική ζωή… 6.500 ευρώ

Τα εξήμισι χιλιάδες ευρώ ετησίως φθάνουν τα έξοδα των σπουδών μακριά από
τον τόπο διαμονής της οικογένειες. Τουλάχιστον 15.000 οικογένειες αυτή την
περίοδο ζουν με το άγχος πώς θα καλύψουν αυτά τα έξοδα στην προοπτική να
εισαχθεί το παιδί τους σε AEI ή TEI μακριά από την οικογενειακή εστία.

Το κόστος, αν και προκύπτει από τους πλέον συντηρητικούς υπολογισμούς, είναι
εξαιρετικά δυσβάσταχτο.

Έξι νέα Τμήματα AEI και έντεκα TEI θα λειτουργήσουν από το προσεχές ακαδημαϊκό
έτος 2003-4. Τα πέντε από τα 6 νέα Τμήματα AEI ανήκουν στο Πανεπιστήμιο
Πελοποννήσου και θα λειτουργήσουν στην Τρίπολη, στην Καλαμάτα, στην Κόρινθο,
στο Ναύπλιο και στη Σπάρτη. Το έκτο ανήκει στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο και
έχει έδρα την Αθήνα. Τα νέα TEI βρίσκονται διασκορπισμένα στον Πύργο, την
Αμαλιάδα, το Αίγιο, τη Ζάκυνθο, την Ιεράπετρα, τον Αγ. Νικόλαο, τη Δράμα, την
Κατερίνη, τη Λευκάδα και τα Γρεβενά.

Με τη λειτουργία και των νέων αυτών Τμημάτων θα ξεπερνούν τις 50 περίπου οι
πόλεις και οι κωμοπόλεις οι οποίες θα φιλοξενούν στα «χωρικά τους ύδατα»
κάποιο από τα 432 Τμήματα AEI – TEI. Συνολικά στο νέο ακαδημαϊκό έτος περίπου
76 χιλιάδες νέοι θα προστεθούν στο «φοιτητικό σώμα» που στα τέλη του τρέχοντος
έτους θα αριθμεί πάνω από 500 χιλιάδες εγγεγραμμένους φοιτητές.

Χαμένη ευκαιρία

Θα μπορούσε έτσι εύλογα να υποθέσει κανείς, ότι ένα τέτοιου μεγέθους
γεωγραφικό «άνοιγμα» της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στη χώρα μας θα έδινε την
ευκαιρία στην συντριπτική πλειονότητα των φοιτητών να σπουδάζουν στον τόπο
καταγωγής τους μειώνοντας έτσι τα σημαντικά έξοδα που συνεπάγεται η
απομάκρυνση από τη γονική εστία. Γιατί, βεβαίως, είναι γνωστό ότι η απόκτηση
της φοιτητικής ιδιότητας, όχι μόνο δεν σημαίνει το τέλος της επιβάρυνσης του
οικογενειακού προϋπολογισμού, αλλά, αντίθετα, συνδέεται με αυξημένο οικονομικό
κόστος που μεγαλώνει ανάλογα με το που μετακινείται για τις σπουδές του το
παιδί.

Παρ’ όλη την έντονη διασπορά της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης περίπου 100.000
φοιτητές AEI και TEI βρίσκονται μακριά από τον τόπο μόνιμης διαμονής τους και
έχουν «στήσει» το λεγόμενο «φοιτητικό νοικοκυριό».

Σχεδόν σε κάθε πόλη, το σοβαρότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες
φοιτητές είναι αυτό της στέγασης, κυρίως για δυο λόγους:

α. Πρώτον γιατί, κατά κοινή παραδοχή, το δίκτυο των φοιτητικών και
σπουδαστικών εστιών είναι ελλιπές αφού καλύπτει ανάγκες 8 – 10 χιλιάδων
φοιτητών. Εξάλλου είναι γνωστό ότι οι συνθήκες διαβίωσης στις εστίες
χαρακτηρίζονται στις περισσότερες περιπτώσεις κακές: παλιά

κτίρια με φθορές, μικρά δωμάτια, υδραυλικές εγκαταστάσεις που δεν λειτουργούν,
έλλειψη κεντρικού συστήματος θέρμανσης, μπάνια που πέφτουν σοβάδες…

Δυσβάστακτο κόστος

β. Λόγω του μεγάλου ύψους των ενοικίων των προσφερομένων διαμερισμάτων.
Όσο πιο μικρή είναι η πόλη και όσο πιο απροετοίμαστη σε υποδομές τόσο τα
ενοίκια εκτοξεύονται στα ύψη καθώς υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που οι φοιτητές
αντιμετωπίζονται σαν τους «τουρίστες του χειμώνα» ένα είδος, δηλαδή,
γαλακτοφόρων αγελάδων που αυξάνουν τον όγκο των συναλλαγών των επιχειρήσεων
και τα εισοδήματα των ενοικιαστών ακινήτων… Σ’ αυτές τις περιπτώσεις ακόμα
και για μια γκαρσονιέρα η τιμή μπορεί να φτάσει και τα 250 – 300 ευρώ. Σε
αρκετές πόλεις πέρα από τα κρούσματα εκμετάλλευσης και αισχροκέρδειας είναι
αξιοσημείωτη η υποβαθμισμένη ποιότητα των ενοικιαζομένων διαμερισμάτων και
δωματίων.

To 40% πάει στο ενοίκιο

Το κόστος της φοιτητικής στέγης είναι εξαιρετικά υψηλό και κατά μέσο
όρο φτάνει το 40% του συνολικού κόστους ζωής. Σύμφωνα με έρευνα σε 507
«εσωτερικούς μετανάστες» – φοιτητές του Πανεπιστημίου Αθηνών, του ΕΜΠ, του
Πανεπιστημίου Αιγαίου, του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, του Πανεπιστημίου
Πατρών, του Πανεπιστημίου Θράκης, του Πανεπιστημίου Κρήτης, του Πανεπιστημίου
Ιωαννίνων και του Ιονίου Πανεπιστημίου, στο χρονικό διάστημα Ιανουάριος –
Ιούνιος 2003 – προκύπτει ότι το μηνιαίο κόστος κατά μέσο όρο ανά φοιτητή
φτάνει τα 650 ευρώ.. Αυτό σημαίνει ότι ετησίως το κόστος ζωής των φοιτητών που
βρίσκονται εκτός τόπου κατοικίας (10 μήνες) ανέρχεται κατά μέσο όρο σε 6.500
ευρώ και το συνολικό κόστος των σπουδών με μέση χρονική διάρκεια τέσσερα έως
πέντε χρόνια ανέρχεται σε περίπου 26 – 32.500 ευρώ.