Tο «άλλο» τείχος

Φανταστείτε να πρέπει να διαλέξετε ανάμεσα στην πατρίδα σας και στον ή τη
σύζυγό σας. Πρόκειται για οδυνηρή επιλογή και για πολλούς νομικούς άδικη.
Αυτήν την επιλογή καλούνται να κάνουν τώρα με την ψήφιση του νέου νόμου του
Ισραήλ, όσον αφορά τον γάμο και την ιθαγένεια, χιλιάδες Ισραηλινοί Άραβες.

Ο νόμος που ψηφίσθηκε στις 31 Ιουλίου απαγορεύει στους Παλαιστινίους/ες που
παντρεύονται Ισραηλινούς/ές να γίνουν πολίτες ή κάτοικοι του Ισραήλ. Με αυτόν
τον τρόπο επικυρώνεται μία πολιτική που ισχύει ατύπως από τον Σεπτέμβριο του
2000, όταν άρχισε ο νέος κύκλος της βίας.

Οι Ισραηλινοί παλαιστινιακής καταγωγής παραπονούνται εδώ και καιρό πως
αισθάνονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Ο νέος αυτός νόμος υψώνει ωστόσο
άλλο ένα τείχος στις ψυχές τους καθώς, όπως φοβούνται πολλοί, αποτελεί το
καθοριστικό βήμα που θα κάνει επίσημο το καθεστώς αυτό.

H ισραηλινή νομοθεσία ήδη παρέχει απόλυτο δικαίωμα στο κράτος του Ισραήλ να
προτιμάει Εβραίους από όλες τις άλλες εθνικές ή θρησκευτικές ομάδες για τη
χορήγηση της ισραηλινής υπηκοότητας. Ο νόμος της Επιστροφής, σε συνδυασμό με
τον νόμο περί ιθαγένειας του Ισραήλ, παρέχει αυτόματη υπηκοότητα σε όλους τους
Εβραίους μετανάστες στο Ισραήλ.

Διακρίσεις

Ο νόμος που ψηφίσθηκε τον περασμένο μήνα ωστόσο προχωρεί ένα βήμα πιο πέρα.
Αυτήν τη φορά δεν παρέχει απόλυτη προτίμηση στους Εβραίους σε σχέση με όλες
τις άλλες θρησκευτικές ή εθνικές ομάδες, αλλά ξεχωρίζει ειδικά τους
Παλαιστινίους για να επιβάλει εις βάρος τους διακρίσεις. Οι λόγοι βέβαια γι’
αυτόν τον νέο νόμο αφορούν την ασφάλεια, αλλά και τη δημογραφία. Περίπου το
20% των Ισραηλινών είναι παλαιστινιακής καταγωγής, δηλαδή περίπου 1,2
εκατομμύριο. Δοθέντος του ιδανικού που έχει το Ισραήλ να είναι το κράτος των
Εβραίων και τη δημογραφική πραγματικότητα που το ιδανικό αυτό προϋποθέτει,
πολλοί Ισραηλινοί Εβραίοι έχουν παρακολουθήσει την αύξηση του παλαιστινιακού
πληθυσμού του Ισραήλ με ανησυχία.

Γεγονός παραμένει ωστόσο πως, σύμφωνα με τη διεθνή νομοθεσία, το Ισραήλ δεν
μπορεί να προβαίνει σε τέτοιου είδους διακρίσεις. Για τον νόμο αυτό έχουν
διαμαρτυρηθεί η Human Rights Watch και η Διεθνής Αμνηστία, ενώ και ο
εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Φίλιπ Ρίκερ δήλωσε την περασμένη εβδομάδα πως
«ο νόμος αυτός ξεχωρίζει μία ομάδα για διαφορετική μεταχείριση από τις άλλες».
Την ίδια ώρα ματαιώθηκε η προβλεπόμενη για χθες αποχώρηση των ισραηλινών
στρατευμάτων από τις πόλεις Καλκίλια και Ιεριχώ στη Δυτική Όχθη.

Πηγές από την παλαιστινιακή πλευρά δήλωσαν πως σε συνάντηση μεταξύ υψηλόβαθμων
αξιωματούχων του Ισραήλ και της παλαιστινιακής Αρχής δεν στάθηκε δυνατόν να
καθορισθούν όλα τα μέτρα που θα έπρεπε να λάβουν οι δύο πλευρές μετά την
αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων.

Τα αγκάθια

Το πλέον ακανθώδες θέμα ήταν η αποχώρηση των Ισραηλινών από τις θέσεις που
διατηρούσαν γύρω από την Καλκίλια, την Ιεριχώ και τις Ραμάλα και Τουλκάρεμ. Το
άλλο θέμα στο οποίο επέμειναν οι Παλαιστίνιοι κατά τη διάρκεια της συνόδου
ήταν όχι μόνο να αποχωρήσει ο ισραηλινός στρατός, αλλά να αφαιρεθούν και τα
οδοφράγματα και οι οχυρώσεις από σάκους άμμου. Σύμφωνα με τους «New York
Times», πάντως, οι διαπραγματευτές των δύο πλευρών συμφώνησαν να συναντηθούν
σήμερα, ενώ ένας Ισραηλινός αξιωματούχος ασφαλείας δήλωσε πως οι
διαπραγματεύσεις γίνονται σε καλό πνεύμα.

Παραμένει βέβαια η σκιά όσων είπε ο Γιάσερ Αραφάτ την Κυριακή, για τη
σχεδιαζόμενη αποχώρηση των Ισραηλινών από τις πόλεις της Δυτικής Όχθης. Ο
Παλαιστίνιος ηγέτης είπε πως οι διαπραγματεύσεις που γίνονται είναι «χάσιμο
χρόνου».