γιατί… κλαίμε όταν καθαρίζουμε κρεμμύδια;

Προφανώς, όχι επειδή συγκινούμαστε. Όταν κόβουμε ένα κρεμμύδι, ελευθερώνονται
τα ένζυμα που βρίσκονται στο εσωτερικό του. Αυτά αποσυνθέτουν τις χημικές
ενώσεις του θείου που επίσης εντοπίζονται στη σύσταση του κρεμμυδιού και τις
μετατρέπουν σε αέριο.

Το αέριο αυτό, εκτός από το ότι είναι υπεύθυνο και για τη «δυνατή» γεύση του
κρεμμυδιού, είναι δακρυγόνο. Φτάνει στα μάτια μας και προκαλεί χημική
αντίδραση με το υγρό (νερό) που τα ενυδατώνει. Έτσι παράγεται, μεταξύ άλλων,
ένα ήπιο θειικό οξύ το οποίο ερεθίζει τόσο τον κερατοειδή χιτώνα όσο και τον
επιπεφυκότα. Το αποτέλεσμα; Τα μάτια τσούζουν και δακρύζουν ασταμάτητα. Τα
αέριο αυτό φτάνει στα μάτια και με την εισπνοή.

Υπάρχουν αρκετά «κόλπα» για να αποφύγει κανείς ή έστω να μειώσει αυτό το
φαινόμενο. Αν βάλουμε το κρεμμύδι στο ψυγείο μισή ώρα πριν το κόψουμε, δεν θα
μας κάνει να κλάψουμε πολύ. Μια άλλη ιδέα είναι να καθαρίζουμε τα κρεμμύδια
κάτω από τρεχούμενο νερό. Επιπλέον, είναι σημαντικό να προσπαθούμε να μένει
ανέπαφη η ρίζα του κρεμμυδιού.