TPITH AΠOΨH Σχολείο για λιγότερους

«Προσποιήσεις, ψευτιές (φτηνές ψευτιές) μας έκαναν να πιστέψουμε πως κάτι
έκλεινε μέσα το κουτί που είχε η Πανδώρα…»

(Άρης Αλεξάνδρου)

Αν κανείς, ξύνοντας τις κοινοτοπίες και τις «χάρτινες» διακηρύξεις, ανιχνεύσει
το «σώμα» της εκπαιδευτικής πρότασης της Νέας Δημοκρατίας «H Ελλάδα επενδύει
στη Γνώση», θα διαπιστώσει ότι δύο είναι, στην πραγματικότητα, οι
προβλεπόμενες ρυθμίσεις για την Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση για
τις οποίες έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον να «καταθέσει» το ρεπερτόριο της
υλοποίησής τους:

* Ο ασφυκτικός έλεγχος της ροής του μαθητικού πληθυσμού με την οικοδόμηση μιας
εξεταστικοκεντρικής οργάνωσης της διδακτικής πράξης από την E’ Τάξη του
Δημοτικού μέχρι την Γ’ Τάξη του Λυκείου.

* Ο γραφειοκρατικός έλεγχος της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών με την
αναβίωση μεθόδων κλασικού «επιθεωρητισμού».

Οι προτάσεις αυτές, που ουσιαστικά προβάλλουν για μια ακόμη φορά ως
«θεραπευτική αγωγή» του σχολείου, για όσους μελετούν τις εκπαιδευτικές αλλαγές
που έχουν πραγματοποιηθεί τα τελευταία δέκα – δεκαπέντε χρόνια, δεν αποτελούν
παρά παλινόρθωση της εκπαιδευτικής πολιτικής της N.Δ. της περιόδου 1990 – 1993
(στο έδαφος της οποίας έγινε η «έκρηξη» των εκπαιδευτικών και των μαθητών με
τις μαθητικές καταλήψεις και τη δολοφονία του N. Τεμπονέρα).

H επαναφορά των εξαμηνιαίων εξετάσεων στην Υποχρεωτική Εκπαίδευση (από την E’
Δημοτικού μέχρι την Γ’ Γυμνασίου) και η εφαρμογή ενδοσχολικών εξετάσεων στην
A’ και B’ Λυκείου με θέματα που δίνονται από το ΥΠΕΠΘ κατά το παράδειγμα των
Πανελλαδικών Εξετάσεων είναι σίγουρο ότι θα πλήξουν ευθέως εκείνο το τμήμα του
μαθητικού πληθυσμού που βρίσκεται κοινωνικά, οικονομικά και εκπαιδευτικά σε
μειονεκτική θέση, με αποτέλεσμα την αύξηση της απόρριψης και την πρόωρη έξωση.

Το σημερινό εξεταστικό ναρκοπέδιο των δύο τελευταίων τάξεων του Λυκείου, με
τις Πανελλήνιες Εξετάσεις της B’ και Γ’ Λυκείου, μεταφέρεται «αθόρυβα»
χαμηλότερα, σε όλο το εύρος της Εκπαίδευσης από την E’ Τάξη του Δημοτικού. H
αύξηση-ένταση των εξεταστικών πρακτικών και η μετατροπή του υποχρεωτικού
σχολείου σε διαρκές εξεταστικό κέντρο είναι μέτρο που μπορεί πιθανόν να
βοηθήσει στη λειτουργία μιας «εκπαιδευτικής ΥΠΕΔΑ» για τον εντοπισμό των
«ικανών» και των «ανίκανων» μαθητών, σε καμία περίπτωση, όμως, δεν μπορεί να
«μάθει γράμματα», να «ελευθερώσει» τους χιλιάδες μαθητές των «τελευταίων
θρανίων», που η μαθησιακή τους κατάσταση «μπλοκάρεται» από ελλείψεις στον
ψυχολογικό-κοινωνικό και νοητικό εξοπλισμό τους ως αποτέλεσμα της
κοινωνικοποίησής τους σ’ ένα «μη μορφωσιογόνο» περιβάλλον.

Στο πλαίσιο αυτό η «υποσχετική» για μείωση των φροντιστηρίων και της ανάγκης
για εξωσχολική βοήθεια όχι μόνο δεν μπορεί να έχει αντίκρυσμα αλλά αντίθετα
είναι σίγουρο ότι το φροντιστήριο θα εξακολουθήσει να αναλαμβάνει «εργολαβικά»
την προετοιμασία για τις πάσης φύσεως εξετάσεις καθώς είναι γνωστό ότι
αναπτύσσεται «αγκιστρωμένο» στο ίδιο το δημόσιο σχολείο και γιγαντώνει από τις
εξεταστικές του πρακτικές.

Να το πούμε ξεκάθαρα.

H κατάργηση των εξετάσεων της B’ Λυκείου που επαγγέλλεται η Νέα Δημοκρατία, με
πομπώδη, μάλιστα, τρόπο, δεν είναι παρά η «μεταμφίεση» που χρησιμοποιούν οι
εμπνευστές των προτάσεων για τη θέσπιση μιας «καταιγίδας» εξετάσεων, που η
κυριαρχία τους οικοδομεί στην Υποχρεωτική Εκπαίδευση πλέον ένα απέραντο
ναρκοπέδιο. Μόνο που σ’ αυτό το ναρκοπέδιο άλλοι θα έχουν τους «χάρτες με τα
περάσματα», άλλοι θα παίζουν «τυφλόμυγα» και άλλοι θα έχουν γερά δεμένη στα
πόδια τους τη «σιδερένια μπάλα» της ταπεινής τους καταγωγής, την οποία το
σχολείο, ο πάλαι ποτέ «Μέγας Εξισωτής», όχι μόνο δεν θα ελαφρώνει αλλά θα
επικυρώνει και θα νομιμοποιεί με τον πιο «αντικειμενικό» τρόπο.

Είναι φανερό ότι η «γραμματική» και το «συντακτικό» της πρότασης αυτής της
N.Δ. «στενεύει» ακόμη περισσότερο το σχολείο δίνοντας προτεραιότητα όχι στη
μαθησιακή διαδικασία αλλά στις εξετάσεις και στο «ξεσκαρτάρισμα» από την
«κούνια». Παράλληλα έχει όλα τα στοιχεία της εξαπάτησης καθώς πίσω από τη
διακήρυξη της κατάργησης των Πανελληνίων Εξετάσεων της B’ Λυκείου αποκρύπτεται
επιμελώς ότι τα «εξεταστικά χαρακώματα» που θα έχουν στηθεί στις προηγούμενες
τάξεις δεν θα αφήνουν πολλούς μαθητές να δουν τον εαυτό τους ούτε με την
ιδιότητα του υποψηφίου για την πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

H N.Δ. επαναφέρει τη γνωστή χρόνια και χρόνια «εκπαιδευτική» ηθική της:

Ή έχει κανείς τις «δυνατότητες» να σπουδάσει με στόχο ένα επιστημονικό
επάγγελμα ή δεν τις έχει, οπότε δεν χρειάζεται «να προχωρήσει στα γράμματα»!
Ορατά η N.Δ. στοχεύει στο να παραμείνει όσο το δυνατό λιγότερο χρόνο στο
σχολείο μια ολόκληρη κατηγορία παιδιών!

Αλήθεια, ποια σχέση έχουν οι εξαγγελίες αυτές με τις ανάγκες και τα αιτήματα
της εκπαιδευτικής κοινότητας.