Όλη η Mογγολία ένα γήπεδο γκολφ

Οι στέπες της Μογγολίας ήταν άλλοτε η πατρίδα του Τζένγκις Χαν και της
άγριας Ορδής των Μογγόλων. Σήμερα, για τον Αμερικανό γκόλφερ Αντρέ Τόλμι, δεν
είναι παρά ένα γιγάντιο γήπεδο γκολφ.
![]() |
Πριν από δύο χρόνια ο Τόλμι, ένας 33χρονος σήμερα μηχανικός από το Λος
Άντζελες, επισκέφθηκε τη Μογγολία και αποφάσισε πως η χώρα αυτή, με μέγεθος
όσο η Δυτική Ευρώπη (1.565.000 τ. χλμ.) και πληθυσμική πυκνότητα μόλις 2
κατοίκους ανά τ. χλμ., είναι το πιο καλοσχηματισμένο φυσικό γήπεδο γκολφ στον
κόσμο. Καθόρισε λοιπόν μια διαδρομή 2.112 χιλιομέτρων και στα τέλη Μαΐου
ξεκίνησε από το Λος Άντζελες με 500 μπαλάκια και δύο μπαστούνια του γκολφ –
ένα 3άρι κι ένα 4άρι. Στις 4 Ιουνίου έδωσε το εναρκτήριο χτύπημα από τον
οικισμό Χοϊμπάλσαν της Ανατολικής Μογγολίας με μάρτυρες ένα κοπάδι αγελάδες
που βοσκούσαν λίγο πιο πέρα. H πρώτη “τρύπα” βρισκόταν 127 χιλιόμετρα
δυτικότερα.
Στο Ίντερνετ
Σε γενικές γραμμές, ο Τόλμι ακολουθεί τον ρου του ποταμού Κέρουλεν από
ανατολάς προς δυσμάς. Στις επτά τελευταίες εβδομάδες έχει προσπεράσει
γκολφάροντας καταυλισμούς νομάδων και κοπάδια άγριων αλόγων. Από το ημερολόγιό
του, το οποίο δημοσιεύει στο Ίντερνετ, πληροφορούμαστε πως στις 10 Ιουλίου
(οπότε ενημέρωσε για τελευταία φορά τον πίνακα του σκορ), σε 29 ημέρες
παιχνιδιού, ο Τόλμι είχε κάνει 3.445 χτυπήματα, είχε καλύψει συνολικά απόσταση
555.300 μέτρων και είχε χάσει 186 μπαλάκια. Βάσει των υπολογισμών του,
βρισκόταν στο σημείο όπου είχε ορίσει την έκτη “τρύπα”, έξω από την πρωτεύουσα
Ουλάν Μπατόρ.
Οι “Τάιμς” του Λονδίνου αφιέρωσαν το Σάββατο μισή σελίδα τους στον γκόλφερ της
Μογγολίας. Ο χειρότερος εχθρός του, γράφει στο ημερολόγιο, είναι ο άνεμος,
“σαλίχ” στα μογγολικά, που φυσάει ακατάπαυστα στη στέπα με ταχύτητα 24 χ.α.ώ.
Βρίσκει τη διαδρομή του από τη μια “τρύπα” στην άλλη χρησιμοποιώντας δέκτη GPS
και πυξίδα.
Το τέλειο γρασίδι
Τις πρώτες τρεις “τρύπες” τις περπάτησε μεταφέροντας στην πλάτη τον εξοπλισμό
του, αλλά η εξάντληση ήταν μεγάλη και ένας ντόπιος τεχνίτης κατασκεύασε γι’
αυτόν ένα μικρό καρότσι. Και ήδη από τη δεύτερη “τρύπα” μάθαινε στους ντόπιους
πώς να χτυπάνε το μπαλάκι. “Είμαι πεπεισμένος πως το άθλημα είναι στο αίμα
τους”, γράφει. Και παρά τον άνεμο, πιστεύει πως η Μογγολία είναι η γενέτειρα
του γκολφ. “Τα άλογα, οι κατσίκες και τα πρόβατα διατηρούσαν το γρασίδι στο
τέλειο ύψος. Οι ημέρες είναι ηλιόλουστες και οι τρύπες που κάνουν οι μαρμότες
είναι τέλειοι στόχοι”.
Βέβαια οι μαρμότες είναι φορείς της βουβωνικής πανώλης και ο μοναχικός γκόλφερ
έχει επιπλέον να αντιμετωπίσει δηλητηριώδη φίδια και σμήνη από μύγες και
κουνούπια. “Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να τα αγνοώ, όσο πολλά κι αν
καλύπτουν το πρόσωπο, το κεφάλι, το σακίδιο ή το μπαστούνι μου”, γράφει.
Συγκεντρώνεται στο επόμενο χτύπημα, στην επόμενη τρύπα, στο χαμένο μπαλάκι ή
στο παγούρι του νερού που αδειάζει. Το γκολφ, μάλλον άνετο σπορ όταν παίζεται
σε κάποιο κάντρι-κλαμπ με τα ειδικά ηλεκτροκίνητα αυτοκινητάκια, παύει να
είναι τόσο απολαυστικό όταν παίζεις μόνος σου στη Μογγολία. Ο ήλιος εξαντλεί,
ο άνεμος μαστιγώνει και το νερό είναι δυσεύρετο. Στο ηλεκτρονικό του
ημερολόγιο ο Τόλμι παραπονιέται για φουσκάλες που χειροτερεύουν και για πόνο
στον αυχένα και στους ώμους.
Στις σκηνές
Νομάδες συχνά τον προσκαλούν στις σκηνές τους για ένα ζεστό τσάι με γάλα ή και
για μια βότκα. Ο ρυθμός του έτσι επιβραδύνεται, αλλά είναι αδύνατο να αρνηθεί.
Οι νομάδες είναι κυρίως αυτοί που του παρέχουν την τροφή του, η οποία
περιορίζεται σε αρνίσιο κρέας, αρνίσιο λίπος και πρόβειο γάλα. Όσοι θέλουν να
τον υποστηρίξουν μπορούν να γίνουν σπόνσορες στα μπαλάκια – 25 δολαρίων
έκαστο. Με τον σημερινό ρυθμό του, αναμένεται να φτάσει στη 18η τρύπα
(2.112.000 μέτρα από το σημείο απ’ όπου ξεκίνησε) μέσα στον Οκτώβριο – με την
προϋπόθεση βέβαια ότι θα αποφύγει τη μεγαλύτερη στον κόσμο “αμμοπαγίδα”, την
έρημο Γκόμπι.
LINK:














