Οι «λογιστές» των επιχορηγήσεων…

Έγραφα χθες για τις ημερομηνίες που πιστεύω ότι πρέπει να αναγγέλλονται οι
επιχορηγήσεις. Να γράψω και για την ουσία του πράγματος – ένα δικό μου
«κοίταγμα» στις φετινές αποφάσεις της Γνωμοδοτικής Επιτροπής. Με τη στοιχειώδη
λογική σκεπτόμενος, καθόλου δεν θα διαφωνήσω με τις διαπιστώσεις της και με
την τελική της απόφαση για τους θιάσους διετούς προγραμματισμού. H Επιτροπή
είχε την τόλμη να δημοσιοποιήσει σε σκεπτικό ό,τι εδώ και πολύ καιρό συζητούμε
ευρύτατα οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ τού θεάτρου μας και δεν τολμούμε να το
πούμε και να το γράψουμε δημόσια. H απόφαση, όσον αφορά το Θέατρο Τέχνης
προσωπικά με πονάει – κι αν έχω γράψει για την ανάγκη σωτηρίας του αλλά και
ανανέωσής του… Εξάλλου, και το ξεχωριστό, τόσο προσεκτικά διατυπωμένο,
σκεπτικό της Επιτροπής ανάγλυφα δείχνει την πολύ μεγάλη δυσκολία που
συνάντησαν τα μέλη της, μερικά από τα οποία από τους κόλπους του προέρχονται,
και την αγωνία τους για να το συντάξουν και για να πάρουν την απόφαση της
μείωσης της επιχορήγησης. Ο Γιώργος Μιχαηλίδης και ο Σπύρος Ευαγγελάτος,
επίσης, μπορεί να αισθάνονται μειωμένοι, όπως και κάποιοι ακόμη. Αλλά είναι
φανερό ότι η Επιτροπή κινήθηκε με βάση συγκεκριμένα στοιχεία. Κι ας μη
σπεύδουμε να χαρακτηρίσουμε υποτιμητικά τα μέλη της «λογιστές».

…και τα αυταπόδεικτα

Άλλο το καλλιτεχνικό έργο του καθενός, άλλο η ιστορία του και άλλο τα χαρτιά,
και τα δεδομένα, και οι προϋπολογισμοί, και οι απολογισμοί που καταθέτει και
οφείλει να καταθέσει. Ποιος Έλληνας πολίτης δικαιούται να επιχορηγείται χωρίς
στοιχεία αποδεικτικά και συμβόλαια και τιμολόγια; Γιατί, δηλαδή, να ισχύει το
«φλου αρτιστίκ» για τους θιάσους; Το Σύνταγμα, οι νόμοι προβλέπουν διαφορετική
μεταχείριση για τους ανθρώπους του θεάτρου; Ήδη ο χώρος βοά για ηθοποιούς
απλήρωτους ή κακοπληρωμένους από «ευαίσθητους» κατά τα άλλα και υψιπετείς
θιασάρχες και για ηθοποιούς που, με το φάσμα της ανεργίας να πλανάται,
αναγκάζονται να υπογράφουν εικονικά συμβόλαια με ΕΠΙΧΟΡΗΓΟΥΜΕΝΟΥΣ θιάσους
χωρίς να τολμούν να το καταγγείλουν. Αυτά η Επιτροπή δεν μπορεί, φυσικά, να τα
ελέγξει. Και συμβαίνουν μάλιστα με επιχορηγούμενους που εμφανίζονται να
εφαρμόζουν τυπικότατα τους όρους των επιχορηγήσεων και που αναγκαστικά τούς
επαινεί… Αλίμονο να μη μπορεί να ελέγξει και τα οφθαλμοφανή και
αυταπόδεικτα. Και να την ψέγουν γι’ αυτό… E, πολύ πάει!