20 ΕPΩTHΣEIΣ MAPIA ΦAPANTΟYPH

ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ

Συναυλίες, περιοδείες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, καινούργιο δίσκο με
τραγούδια έθνικ και ζωντανή ηχογράφηση από το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με τον
Γιάννη Βακαρέλη είναι τα άμεσα σχέδια της Μαρίας Φαραντούρη. H διάσημη
Ελληνίδα τραγουδίστρια μιλάει για τον αγώνα υπέρ της ειρήνης και ονειρεύεται
μια Ολυμπιάδα που να αναδεικνύει τις δυνατότητες του ανθρώπου.

H Μαρία Φαραντούρη και πάλι πρωταγωνίστρια στην ελληνοτουρκική φιλία;

Πιστεύω πως οι αληθινοί πρωταγωνιστές ήταν και θα είναι Ελληνοκύπριοι και
Τουρκοκύπριοι. Όραμά τους η ειρήνη και η αρμονική συμβίωση των δύο κοινοτήτων.

Και ο Λιβανελί;

Από παλιά, με τον Λιβανελί τραγουδήσαμε και περπατήσαμε τον δύσκολο δρόμο της
συμφιλίωσης και της ειρήνης. Βρισκόμαστε ξανά τώρα, που κάπως έχουν ωριμάσει
τα πράγματα.

Σχεδιάζετε στο μέλλον εμφανίσεις στη Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη;

Ετοιμάζουμε κοινές εμφανίσεις σε Ελλάδα και Τουρκία. Υπάρχουν χίλιοι-δυο λόγοι
οι λαοί να ομονοούν. H λογική είναι το μόνο φάρμακο, αντίδοτο στο παράλογο
γύρω μας, στο παράλογο του πολέμου.

Στην Ελλάδα τι παράσταση θα δοθεί;

Στις 5 Νοεμβρίου, στο Μέγαρο Μουσικής, συναυλία-αφιέρωμα στο έργο του
Λιβανελί, με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Βόλου, αλλά και με σπουδαίους
μουσικούς, Έλληνες, Γερμανούς και Τούρκους.

H μάστιγα του ρατσισμού πώς θα χτυπηθεί;

Είναι θέμα πολιτισμού, για να μη σκέφτεται κανείς την πάρτη του και τα
συμφέροντά του· μόνο τότε θα βρούμε την ανθρωπιά μας.

Τι χρέος έχει ο καλλιτέχνης και γενικά ο πνευματικός άνθρωπος απέναντι στην
ειρήνη;

Το χρέος του καλλιτέχνη για την ειρήνη είναι ανοιχτό, δεν κλείνει, δεν
τελειώνει ποτέ και στις ημέρες μας μεγαλώνει ακόμη περισσότερο.

Με τη φωνή σου και το τραγούδι δίνεις έναν αγώνα διαρκείας από τα 18 σου
χρόνια. Δεν κουράστηκες;

Είναι γλυκιά αυτή η κούραση!

Έχεις γυρίσει όλον τον κόσμο και δίνεις συναυλίες. Τι θα έλεγες με λίγα
λόγια, αν μιλούσες για τις δεκαετίες ’70, ’80, ’90 και 2000;

Τέσσερις δεκαετίες μουσική και τραγούδια, αγώνες και αγωνίες. H ζωή κυλάει,
δημιουργούμε, νοσταλγούμε, κάθε εποχή έχει τις χαρές και τις πίκρες της. H
ουσία πάντα ίδια: αγάπη στη ζωή και στον άνθρωπο.

Τι εκφράζει το τραγούδι από το «Μπλε» του Γρηγορίου «Μάτια ολοκαυτώματα»;

Για μένα η βαθύτερη ευχή είναι επιτέλους τα «μάτια ολοκαυτώματα» να γίνονται
σε επίπεδο αισθημάτων και όχι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Ο Μιχάλης Γρηγορίου τι είναι για σένα;

Αποτελεί μια σημαντική ευαισθησία στην έντεχνη ελληνική μουσική, που μας
παρηγορεί και μας δίνει ελπίδα για τη συνέχειά της.

Τα συμπεράσματά σου από την «Αμοργό» στο Ηρώδειο;

Ένα ταξίδι γόνιμης γραμμής που έρχεται από παλιά και συνεχίζει στο μέλλον. Δεν
τελειώνουμε ποτέ με τα μεγάλα έργα.

Ακούς ποτέ ρεμπέτικα ή λαϊκά;

Αλίμονο σ’ όποιον δεν τ’ ακούει και δεν τα τραγουδάει.

Βαμβακάρης και Τσιτσάνης ή Χιώτης και Καλδάρας;

Τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα της λαϊκής μουσικής.

Καζαντζίδης ή Μπιθικώτσης, Μπέλλου ή Νίνου;

Αναντικατάστατες φυσιογνωμίες. Τα πράγματα μιλούν από μόνα τους.

Πώς ένιωσες όταν τραγούδησες στο Ηρώδειο τα «Ηλιοβασιλέματα» του Χιώτη;

Με τα υπέροχα «Ηλιοβασιλέματα» ήταν ένας τρόπος να δω την ανατολή της ζωής
μου.

Τι είναι αυτό που σε έχει συγκλονίσει και το κρατάς στη μνήμη σου;

Αυτό που δεν ξεχνιέται είναι οι συναυλίες-γιορτές για την επάνοδο της
Δημοκρατίας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, αλλά και το πρώτο νανούρισμα που έκανα
στον γιόκα μου, τον Στέφανο.

Τα επόμενα βήματα για το 2003;

Συναυλίες, περιοδείες (στην Ελλάδα και στο εξωτερικό) και δισκογραφική δουλειά
σε συνεργασία με συνθέτες της γενιάς μου και νεώτερης ακόμη.

H δισκογραφία τι θα περιλαμβάνει;

Τραγούδια έθνικ, με παραγωγό τον Άλκη Βαφειά της Libra, αλλά και live
ηχογράφηση από το Μέγαρο Μουσικής, με τραγούδια για πιάνο και φωνή με τον
Γιάννη Βακαρέλη, τον υπέροχο αυτό καλλιτέχνη. Παραγωγή Legend και του Γιώργου
Μακράκη.

H γνώμη σου για την Ολυμπιάδα 2004;

Θέλω μια Ολυμπιάδα διαφορετική από τις άλλες. H Αθήνα μπορεί να γίνει η απαρχή
της νέας εποχής που θα πλησιάζει το μέτρο, την αλήθεια, την ομορφιά και θα
αναδεικνύει τις δυνατότητες του ανθρώπου.

Πώς περνάς τις ελεύθερες ώρες σου, όταν, φυσικά, σου περισσεύουν;

Πάω σινεμά, συναντώ φίλους αγαπημένους στα στέκια μας, διαβάζω κάποια βιβλία
και ακούω άλλες μουσικές.