Στέκι φροντίδας για εξαρτημένους

Εδώ και δυόμισι μήνες έχουν το στέκι τους, έναν χώρο άνετο, με χρώμα και
φως, όπου μπορούν να πιουν καφέ, να παίξουν τάβλι, να κάνουν μπάνιο και να
πλύνουν τα ρούχα τους.

Καθημερινά, από τις 10 το πρωί μέχρι τις 3 το μεσημέρι, δεκάδες χρήστες περνούν την ώρα τους στον Σταθμό Φροντίδας Εξαρτημένων Ατόμων

Είναι ένας χώρος που τους κρατά, έστω και για μερικές ώρες της ημέρας, μακριά
από την πιάτσα.Από τις 4 του περασμένου Απριλίου, οπότε άνοιξε τις πόρτες του,
ο Σταθμός Φροντίδας Εξαρτημένων Ατόμων (ή αλλιώς το στέκι τους) έχει δεχτεί
περισσότερους από 520 χρήστες. Στεγάζεται σε πολυκατοικία, στον πρώτο όροφο
της οδού 3ης Σεπτεμβρίου 19α, και έγινε πολύ γρήγορα γνωστός. Καθημερινά, από
τις 10 το πρωί μέχρι τις 3 το μεσημέρι, δεκάδες χρήστες περνούν την ώρα τους
εκεί. Ακούν μουσική, βλέπουν τηλεόραση και – με σειρά προτεραιότητας – βάζουν
τα ρούχα τους στο πλυντήριο και κάνουν μπάνιο.

«Για εκείνους είναι μια ανακούφιση από το περιβάλλον της πιάτσας. Είναι ένας
φιλικός χώρος και εμπλέκονται και οι ίδιοι στη διαχείρισή του. Κάποιος
αναλαμβάνει να φτιάξει καφέ ή σάντουιτς και για τους άλλους, να καθαρίσει την
κουζίνα κ.λπ.», αναφέρει στα «NEA» η δρ Χριστίνα Παπουτσοπούλου, υπεύθυνη στο
Κέντρο Βοήθειας του Οργανισμού Κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ), στο οποίο
εντάσσεται το στέκι.

Στον Σταθμό Φροντίδας πραγματοποιούνται και ομαδικές ή ατομικές συναντήσεις
των χρηστών με ειδικούς, οι οποίοι τους ενημερώνουν για τυχόν προβλήματα
υγείας που αντιμετωπίζουν, ενώ τους παραπέμπουν και στο Κέντρο Βοήθειας ή σε
άλλες υπηρεσίες υγείας αν χρειαστεί. Οι χρήστες ενημερώνονται ακόμη για τους
κινδύνους από τη χρήση και για τον τρόπο με τον οποίο αυτή μπορεί να γίνει
ασφαλέστερη. Επιπλέον, μπορούν να συζητήσουν με τα μέλη του προσωπικού
οτιδήποτε τους απασχολεί.

Εμπιστοσύνη. Βασικός κανόνας για τη λειτουργία του στεκιού είναι η αμοιβαία
εμπιστοσύνη, που «δεν είναι πάντα εύκολο να υπάρχει, καθώς πολλοί από τους
χρήστες έχουν εκκρεμότητες με την Αστυνομία ή τη Δικαιοσύνη». Τα εξαρτημένα
άτομα που φτάνουν εκεί ξέρουν ότι δεν θα αντιμετωπίσουν τέτοιου είδους
προβλήματα. Ξέρουν επίσης ότι είναι υποχρεωμένοι να μη διακινούν και να μη
χρησιμοποιούν ουσίες σε αυτόν τον χώρο, να μη ασκούν σωματική ή λεκτική βία ή
απειλές. Όπως λέει η κ. Παπουτσοπούλου, «εκτός από μεμονωμένες εξαιρέσεις, οι
κανόνες αυτοί τηρούνται από τους χρήστες, οι οποίοι δεν θέλουν να χάσουν το
στέκι (σ.σ.: η παραβίαση των παραπάνω σημαίνει την απομάκρυνσή τους από τον
χώρο για κάποιο διάστημα)».