Δρόμοι

Παράξενοι…

… άνθρωποι οι Βρετανοί πατριώτες. Πριν από έναν μήνα ευχαριστήθηκαν όταν
έμαθαν πως ο υπουργός Εσωτερικών είχε υπογράψει μυστική συμφωνία για την
έκδοση Βρετανών «υπόπτων» στις ΗΠΑ χωρίς δικαστική απόφαση. H συμφωνία δεν
προβλέπει αντίστοιχο προνόμιο για τη Βρετανία. Παρ’ όλα αυτά, οι Βρετανοί
πατριώτες σιώπησαν. Πριν από δύο εβδομάδες, ο υπουργός Άμυνας απέκλεισε το
ενδεχόμενο να εμπλακεί στο εξής η Βρετανία «σε μεγάλες πολεμικές επιχειρήσεις
χωρίς τις ΗΠΑ» και είπε ότι οι βρετανικές ένοπλες δυνάμεις πρέπει να
αναδιοργανωθούν σύμφωνα με τις πολεμικές ανάγκες των Αμερικανών συμμάχων –
δηλαδή να υπαχθούν σε μια ξένη χώρα. Οι πατριώτες πάλι σιώπησαν.

Ας φανταστούμε…

… τώρα τι θα είχαν κάνει οι πατριώτες, αν αυτές οι επιθέσεις στη βρετανική
ανεξαρτησία είχαν γίνει από ή για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ή μάλλον
όχι, λέει ο αρθρογράφος Τζορτζ Μόνμπιοτ στην εφημερίδα «Γκάρντιαν», ας μην το
φανταστούμε, ας το διαβάσουμε. Τον Απρίλιο, συντηρητικές εφημερίδες
κινδυνολογούσαν όταν μερικές εκατοντάδες στρατιώτες υπό ευρωπαϊκή διοίκηση
αναπτύσσονταν στα Σκόπια. Είναι η μαγιά για τον ευρωπαϊκό στρατό, έγραφαν, και
καλούσαν τον Μπλερ να απορρίψει την πολιτική και στρατιωτική ένωση. «Ο νέος
στρατός θα χρειαστεί μια σημαία», έγραφε η «Σαν». «Μήπως θα ήταν προτιμότερη
μια λευκή;» Όμως όταν ο υπουργός Άμυνας σήκωνε λευκή σημαία και παρέδιδε
ολόκληρο τον βρετανικό στρατό σε μια ξένη χώρα, οι Βρετανοί πατριώτες
σιωπούσαν. Άραγε τι χρειάζεται για να πειστούν πως η μεγαλύτερη απειλή για την
εθνική τους κυριαρχία δεν είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά οι ΗΠΑ;

Ο κόσμος…

… χρειάζεται «ηρωικά κράτη, που θα γίνουν πρότυπα, θα προσελκύουν και θα
ενθαρρύνουν» έγραφε το περιοδικό «Σπεκτέιτορ». Ένας κόσμος με μια μοναδική
υπερδύναμη «είναι ένα πολύ πιο ασφαλές και υπεύθυνο βήμα προς την παγκόσμια
τάξη, από το διεφθαρμένο πανδαιμόνιο του ΟΗΕ ή την αρπακτική και τυφλή
γραφειοκρατία της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Με άλλα λόγια, είναι προτιμότερο να
υποταχθείς σε μια ξένη χώρα, από το να συμμετάσχεις με δικαιώματα και ψήφο σε
ένα περιφερειακό σύστημα. Παράξενοι πατριώτες αυτοί οι Βρετανοί. Γιατί άραγε
αισθάνονται υποχρεωμένοι να είναι αντίθετοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να
«γλείφουν» τις ΗΠΑ; Γιατί πιστεύουν πως έχουν θείο χρέος να υπερασπίζονται την
αυτοκρατορία κάποιου άλλου;

Την υποκρισία…

… των Βρετανών πατριωτών αποκαλύπτει ο Τζορτζ Μόνμπιοτ, που τους αποκαλεί
κίβδηλους. Αυτοί οι κίβδηλοι πατριώτες γνωρίζουν πού βρίσκεται η πραγματική
ισχύς. Και από τότε που την ανακάλυψαν, άλλο δεν κάνουν από το να τη γλείφουν.
Δεν πρόκειται να ορθώσουν το ανάστημά τους απέναντί της, επειδή ακριβώς
γνωρίζουν πως οι ΗΠΑ είναι πολύ μεγαλύτερη απειλή κατά της βρετανικής
κυριαρχίας από ό,τι η Ευρωπαϊκή Ένωση – αυτήν μπορούν να τη φτύνουν ακίνδυνα.