ΣE ΠPΩTO ENIKO «Θα σε δω στην Κόλαση, μωρό μου…»

Βλέπω στην τηλεόραση τα παιδιά του Ιράκ που έφεραν οι Έλληνες Γιατροί του
Κόσμου για νοσηλεία σε νοσοκομεία της Αττικής. Τα πρόσωπά τους θλιμμένα,
κάποια παραμορφωμένα από τα εγκαύματα. Μόνο φόβο διαβάζεις στα μάτια τους,
καθώς μένουν κουρνιασμένα στις αγκαλιές των γονιών τους.

Εικόνες που προκαλούν τη θλίψη και την οργή, εκείνη που είχαμε μέσα μας, όταν
όλοι φωνάζαμε να μη γίνει αυτός ο πόλεμος. Μα οι άνθρωποι ξεχνούν γρήγορα.
Ίσως να χρειάζονται οι εικόνες, για να ξαναφέρουν τη μνήμη και να προκαλέσουν
τη συνείδηση. Με την ίδια ευκολία που λίγο μετά την 11η Σεπτεμβρίου γίναμε
όλοι… Αμερικανοί, λίγους μήνες μετά γίναμε όλοι Αφγανοί και πολύ πρόσφατα
γίναμε όλοι Ιρακινοί!

Όταν, όμως, έσβησαν οι εντυπωσιακές λάμψεις και τα «Χριστέ μου, μας
βομβαρδίζουν», που έβγαιναν από τις τηλεοπτικές οθόνες, αποσύρθηκε και η
συνείδησή μας. Δεν μας νοιάζει πια. Ξαφνικά το Ιράκ πέφτει πολύ μακριά. Ακόμη
και τις αμερικανικές δυνάμεις που μένουν εκεί δεν τις λέμε με το όνομά τους.
Λες και ξορκίζουμε το κακό. Ακούμε και διαβάζουμε «Αμερικανοί πεζοναύτες»,
«αμερικανικά στρατεύματα» κ.λπ. Δυνάμεις κατοχής. Αυτό είναι. Τίποτα λιγότερο
και τίποτα περισσότερο.

Αυτές τις δυνάμεις πήγε να διασκεδάσει, με αφορμή την αμερικανική Ημέρα
Ανεξαρτησίας, ο Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ. H εικόνα στις ειδήσεις ακολούθησε το
ρεπορτάζ για τα τραυματισμένα παιδιά του Ιράκ. Ο συνειρμός με τον
«Εξολοθρευτή» αναπόφευκτος… Και η γνωστή ατάκα «Hasta la vista, baby», που
εκστόμισε ο σταρ για να… σπάσει πλάκα αναφερόμενος στην καταστροφή του
Σαντάμ, έμοιαζε μάλλον κακόγουστη σ’ εκείνη την καμένη γη.

«Θα σε δω στην Κόλαση, μωρό μου», ίσως να αντέτεινε με μια άλλη γνωστή ατάκα ο
«χασάπης της Βαγδάτης», αν ήταν παρών. Και μάλλον δεν θα είχε άδικο…