Eπαφές «γαλλικού τύπου»

H γιγάντια πετρελαιοβιομηχανία Total από καιρό έπαιζε επικίνδυνα παιχνίδια
στο Ιράν, το Σουδάν και τη Βιρμανία. Τώρα προσπαθεί να διεισδύσει εκ νέου στο
Ιράκ, όπου βρέθηκε για πρώτη φορά το 1927. Και μπορεί να το πετύχει.

Ο σημερινός διευθυντής της Total, Τιερί Ντεμαρέστ, έχει άσους κρυμμένους στο μανίκι του

Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύει το περιοδικό «Forbes Global», η Total
έχει ήδη κάνει ανεπίσημες συζητήσεις με την Exxon-Mobil για την από κοινού
εκμετάλλευση των πετρελαϊκών κοιτασμάτων Ματζνούν και Ναρ μπιν Ουμάρ στο Ιράκ,
μόλις δημιουργηθεί μια νέα ιρακινή κυβέρνηση. Αυτές οι δύο πετρελαιοπηγές
έχουν, ενωμένες, τη δυνατότητα να παράγουν ένα εκατομμύριο βαρέλια την ημέρα
από πρώτης ποιότητας, εύκολα εξορύξιμο και απόλυτα κερδοφόρο μαζούτ. Συνολικά
μπορεί να υπάρχουν 250 δισεκατομμύρια βαρέλια στο υπέδαφος του Ιράκ, τα οποία
θα μπορούσαν να αποδώσουν έως και 3 τρισεκατομμύρια δολάρια κέρδη. Όταν
πρόκειται για τέτοια ποσά, δεν θα μπορούσε να λείπει από το τραπέζι των
διαπραγματεύσεων και το μοίρασμα της πίτας η γαλλική πετρελαϊκή βιομηχανία,
που φημίζεται για τις πιέσεις που ασκεί ώστε να πετύχει τους σκοπούς της.

Οι αναλυτές. «Θα αποδεχόταν μικρότερο ποσοστό σε ένα κοινό εγχείρημα,
απλώς και μόνο για να μπορέσει να ξαναβάλει το πόδι της μέσα», λέει η Βαλερί
Μαρσέλ, υψηλόβαθμη ερευνήτρια στο Royal Institute of International Affairs του
Λονδίνου, ειδική για θέματα πετρελαίου. «Νομίζω ότι έχουν μιλήσει σχετικά στην
Exxon-Mobil, αλλά η Total είναι πολύ προσεκτική». Και έχει τους λόγους της.
Έχουν περάσει μόνο τέσσερα χρόνια από τότε που συγχωνεύτηκε με την Petrofina
του Βελγίου και έναν χρόνο αργότερα εξαγόρασε τη μεγαλύτερη γαλλική Elf
Aquitaine.

Όταν απέκτησε την Elf, η Total κληρονόμησε επίσης το κουτί της Πανδώρας
αναφορικά με τα κρούσματα διαφθοράς που έπλητταν την εταιρεία αυτή. Ο πρώην
διευθύνων σύμβουλος της Elf Aquitaine, Λουάκ Λε Φλος-Πριζάν δικάζεται με την
κατηγορία πως προήδρευε του λεγόμενου Συστήματος Elf, ενός μηχανισμού που
«εξαφάνισε» 300 εκατομμύρια δολάρια κατά τις δεκαετίες ’80 και ’90.

Τα χρήματα μπήκαν στις τσέπες στελεχών της εταιρείας και, σύμφωνα με
ορισμένους, στο σοσιαλιστικό κόμμα του τότε Γάλλου προέδρου Φρανσουά Μιτεράν
και σε ακριβά δώρα για τις διεφθαρμένες δυτικοαφρικανικές κυβερνήσεις που
έδωσαν στην Elf το περισσότερο από το πετρέλαιό της.

Τέταρτη πιο μεγάλη πετρελαιοβιομηχανία του κόσμου, η Total είναι η μόνη
γαλλική εταιρεία που είχε διαπραγματευτεί με τον Σαντάμ Χουσεΐν ένα συμβόλαιο
για τον έλεγχο του Μπιν Ουμάρ. Θεωρούσε έτσι πάντα το Ιράκ δικό της γήπεδο.
Αλλά αυτό το συμβόλαιο ποτέ δεν πραγματοποιήθηκε – μια αποτυχία της Total στο
παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι, που έπαιζε με τον Σαντάμ Χουσεΐν. Οπότε η
Total σήμερα ούτε συμβόλαιο έχει ούτε καμία πιθανότητα να ξαναμπεί στο
παιχνίδι σαν μοναδικός παίκτης.

Οι κόντρες. Ο σημερινός διευθυντής της Total ωστόσο, ο Τιερί Ντεμαρέστ,
έχει ορισμένους άσους ακόμα στο μανίκι του: είναι διατεθειμένος να αποδεχτεί
μία συνεργασία στην εκμετάλλευση των πετρελαϊκών κοιτασμάτων στο Ιράκ. Αυτό θα
συνέφερε εξάλλου και τις αγγλόφωνες πετρελαϊκές εταιρείες που θα ελέγχουν
πλέον την περιοχή. Ήδη η Total μάχεται με την ExxonMobil, τη Royal Dutch/Shell
και την ιταλική Eni, για να αποκτήσει τη διαχείριση του πετρελαϊκού
κοιτάσματος Κασάγκαν στο Καζακστάν. Και κανείς δεν τολμάει να βάλει στοίχημα
ότι η Elf δεν θα τα καταφέρει.