γιατί… λέμε «Tο ζευγάρι της Aγίας Παρασκευής»;

Στην παλιά Αθήνα, κοντά στο Θησείο, υπήρχε κάποτε η συνοικία της Αγίας
Παρασκευής, η οποία σήμερα δεν υπάρχει. Σε κάποιο μοναχικό σπίτι κατοικούσε
ένα ανδρόγυνο: ο Θάνος και η Παγώνα Παγιαυλή. Ο κόσμος τούς έβλεπε και τους
ζήλευε γιατί έμοιζαν σαν δύο «αληθινά πιτσουνάκια». Το ζευγάρι εκείνο είχε
γίνει υπόδειγμα για τους άλλους παντρεμένους και όλοι προσπαθούσαν να τους
μιμηθούν. Ένα βράδυ κάποιοι πέρασαν έξω από το σπίτι τους και άκουσαν μέσα
γυναικείες φωνές και κλάματα. Κατάλαβαν τότε ότι ο άνδρας έδερνε τη γυναίκα
του. Όμως δεν είπαν τίποτα και απομακρύνθηκαν. Την επομένη το ανδρόγυνο
παρουσιάστηκε σαν να μη συνέβαινε απολύτως τίποτα. Αυτό κράτησε περισσότερο
από μήνα, ώσπου απο στόμα σε στόμα μαθεύτηκε το μυστικό: κάθε νύχτα τις έτρωγε
η Παγώνα από τον Θάνο και την ημέρα παρουσιάζονταν σαν το πιο αγαπημένο και
ευτυχισμένο ζευγάρι της Αθήνας. Από τότε – σύμφωνα με όσα χαρακτηριστικά
γράφει ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Τάκης Νατσούλης στο βιβλίο του «Λέξεις
και Φράσεις Παροιμιώδεις» (Εκδόσεις Σμυρνιωτάκης) – όταν βλέπουμε κάποιο
ανδρόγυνο να υποκρίνεται ότι είναι αγαπημένο λέμε ότι μοιάζει με το «ζευγάρι
της Αγίας Παρασκευής».