Δρόμοι

H αναταραχή…

… στο Ιράκ συνεχίζεται. Οι Αμερικανοί και οι σύμμαχοί τους φαίνεται πως
είχαν υπερτιμήσει τα όπλα μαζικής καταστροφής και είχαν υποτιμήσει τις
δυσκολίες που έχει η ανοικοδόμηση ενός κράτους. Όσο περισσότερος χρόνος περνά
χωρίς να βρίσκουν ΟΜΚ, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να δικαιολογήσουν τον
αυξανόμενο αριθμό των θυμάτων. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο πόλεμος ήταν παράνομος,
σημειώνει στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» ο Ντομινίκ Μοϊζί, υποδιευθυντής του
Γαλλικού Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων. Αυτό που ήταν θεμιτό, η ανατροπή ενός
δικτατορικού καθεστώτος και η απελευθέρωση ενός λαού από μια βίαιη κυβέρνηση,
δεν είναι νόμιμο με βάση τους διεθνείς κανόνες.

H αντίφαση…

… ανάμεσα στο νόμιμο και στο θεμιτό αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες
προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα το διεθνές σύστημα. Χάρις στην επανάσταση
των επικοινωνιών που έχει σημειωθεί τις τελευταίες δεκαετίες, δεν μπορούμε
πλέον να υποκρινόμαστε ότι δεν γνωρίζουμε τι συμβαίνει σε άλλες περιοχές του
κόσμου. Ανάμεσα στην ηθική απαίτηση της επέμβασης σε έναν τόπο όπου υπάρχει
αδικία και στον νόμο, ο νόμος πρέπει να υποχωρήσει, όπως συνέβη στο Κόσοβο το
1999. Με άλλα λόγια, η διεθνής κοινότητα πρέπει να θεωρεί καθήκον της (και όχι
απλώς δικαίωμά της) να επεμβαίνει σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν ακραίες
παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και το καθήκον αυτό υπερισχύει του
σεβασμού της εθνικής κυριαρχίας.

H σημαντικότερη…

… προϋπόθεση για τη συμφιλίωση του θεμιτού και του νομίμου, συνεχίζει ο
Γάλλος αναλυτής, είναι ένας ισχυρότερος και πιο αξιόπιστος Οργανισμός Ηνωμένων
Εθνών. Και αυτό απαιτεί με τη σειρά του να αλλάξει η σύνθεση του Συμβουλίου
Ασφαλείας ώστε περισσότερες χώρες να γίνουν μόνιμα μέλη. Με τον τρόπο αυτό,
χώρες που έχουν πολεμήσει σκληρά για να υπερασπιστούν την εθνική τους
κυριαρχία θα δουν να αναγνωρίζεται επισήμως το περιφερειακό τους καθεστώς. H
είσοδος στον όμιλο των μόνιμων μελών θα αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο
αντιμετωπίζουν τόσο τον εαυτό τους όσο και τον κόσμο. Στο νέο Συμβούλιο
Ασφαλείας, τα επιπλέον μόνιμα μέλη πρέπει να είναι η Ινδία, η Ιαπωνία, η
Βραζιλία, η Νότια Αφρική και η Ευρωπαϊκή Ένωση.

H Ινδία…

… καταβάλλει προσπάθειες να ξεπεράσει τις παραδοσιακές διπλωματικές της
διαμάχες με την Κίνα και την εχθρότητα με το Πακιστάν. H Ιαπωνία πρέπει να
επιβραβευθεί επειδή είναι ένας σταθερός, περιφερειακός «καλός μαθητής», που
συνέβαλε στο να μπουν τα θεμέλια για την ευημερία της Νοτιοανατολικής Ασίας. H
Βραζιλία, με τον νέο πρόεδρό της Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, είναι
αποφασισμένη να αντιμετωπίσει μερικές από τις πιο σκληρές προκλήσεις της
Λατινικής Αμερικής. H Νότια Αφρική, η γη της συμφιλίωσης, παραμένει η μόνη
ελπίδα για την Αφρική. Όσο για την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι μια διαφορετική
περίπτωση. Καθώς τα μέλη της E.E. αυξάνονται από 15 σε 25, δεν υπάρχει
καλύτερος τρόπος να αναγνωριστεί η διεθνής της οντότητα από μια έδρα στο
Συμβούλιο Ασφαλείας.