Tο νέο στυλ Γιώργου

Μια αισθητή αλλαγή στο… στυλ τού γιου του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ παρατηρείται
τελευταία: οι συνεργάτες του Γ. Παπανδρέου μιλούν για «ωρίμαση», ενώ
κυβερνητικά στελέχη κάνουν λόγο για «αρχηγικό στυλ», το οποίο, τέσσερα χρόνια
μετά την ανάληψη της ηγεσίας του ΥΠΕΞ, βγαίνει στην επιφάνεια.

Το πιο έντονο στοιχείο αυτής της αλλαγής αποκαλύφθηκε σε συνέντευξη που έδωσε
στον Φλας ένα πρωινό, και στην οποία για πρώτη φορά αναλώθηκε στα συμβαίνοντα
στο εσωτερικό της κυβέρνησης και του κόμματος, και όχι στα θέματα εξωτερικής
πολιτικής. Εκεί, ο κ. Παπανδρέου κάλεσε – εμμέσως πλην σαφώς – τον Πρωθυπουργό
να προχωρήσει σε τομές και αλλαγές, οι οποίες θα υπερβαίνουν την απλή αλλαγή
προσώπων που μετέχουν στο κυβερνητικό σχήμα. Ήταν η πρώτη φορά που ο υπουργός
Εξωτερικών υιοθέτησε τον ρόλο του κορυφαίου στελέχους που έχει και άποψη και
θέση για τις επικείμενες πρωτοβουλίες Σημίτη.

Στη Χαλκιδική. H αλλαγή του στυλ επιβεβαιώθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της
Χαλκιδικής. Κάποτε, στις συνόδους κορυφής, ο Γιώργος Παπανδρέου καθόταν δίπλα
στον Πρωθυπουργό και τις περισσότερες φορές δεν μιλούσε παρά μόνον εάν ο κ.
Σημίτης τον καλούσε να πει κάτι διευκρινιστικό ή λεπτομερειακό που δεν γνώριζε
τη συγκεκριμένη στιγμή. Τούτη τη φορά, οι ξένοι δημοσιογράφοι, από τις πολλές
φορές – και για τα πολλά θέματα – που έλαβε αυτοβούλως τον λόγο (το κείμενο
στρατηγικής του κ. Σολάνα, το Μεσανατολικό κ.ά.), σχημάτισαν εν μέρει την
εντύπωση ότι η προεδρία ασκείται από δύο προσωπικότητες ταυτοχρόνως – τον κ.
Σημίτη και τον κ. Παπανδρέου.

H εντύπωση αυτή ενισχύθηκε όταν ο κ. Παπανδρέου εμφανίσθηκε εκτός των
εγκαταστάσεων του «Πόρτο Καρράς» για να παραλάβει το ψήφισμα των διαδηλωτών,
εκπροσωπώντας κυβέρνηση και προεδρία και Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, ούτε ένα
κανάλι δεν έμεινε παραπονεμένο – όποιος ζήτησε συνέντευξη από τον υπουργό την
είχε, με αποτέλεσμα λίγο να λείψει από το να είναι στη συνείδηση των θεατών το
«πρόσωπο της συνόδου».

Και στις ΗΠΑ. Το νέο στυλ Παπανδρέου συνεχίσθηκε και κατά την επίσκεψη
της ευρωπαϊκής ηγεσίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου και πάλι δεν αρνήθηκε να
σχολιάσει δημοσίως τη ρήση του Πρωθυπουργού πως «η κυβέρνηση δούλεψε πολύ για
την προεδρία, τώρα πρέπει να στραφεί στα ζητήματα του εσωτερικού της χώρας».

Όλα τα παραπάνω θα μπορούσαν να… επισύρουν μια έντονη ενόχληση στο Μέγαρο
Μαξίμου, για παράδειγμα όταν οι συνεργάτες του Πρωθυπουργού πληροφορήθηκαν προ
καιρού ότι ο στενός συνεργάτης του κ. Παπανδρέου κ. Θανάσης Τσούρας
πραγματοποιεί συγκεντρώσεις βουλευτών του ΠΑΣΟΚ εξ ονόματος του υπουργού
Εξωτερικών, στο πρωθυπουργικό περιβάλλον είχε εκδηλωθεί δυσφορία.

Όπως λέει ο στενότερος ίσως συνεργάτης του υπουργού Εξωτερικών, η παρ’ ολίγον
παρεξήγηση ελύθη τάχιστα τότε όταν προς το Μέγαρο Μαξίμου διεμηνύθη πως οι
συγκεντρώσεις αυτές δεν γίνονται εξ ονόματος του κ. Παπανδρέου και
πραγματοποιούνται απλώς και μόνο διότι ο υπουργός δεν έχει χρόνο να συναντά
κάθε τρεις και λίγο βουλευτές κατά μόνας ή ομαδόν.

«Αλεξικέραυνο». Ενδεχομένως, όμως, το Μέγαρο Μαξίμου να επείσθη από ένα
άλλο επιχείρημα που χρησιμοποιούν οι στενοί συνεργάτες του κ. Παπανδρέου: ότι
ο υπουργός Εξωτερικών στην πραγματικότητα λειτουργεί ως… «αλεξικέραυνο» για
τον Πρωθυπουργό, αφού η ύπαρξή του και μόνο συσπειρώνει όλους τους άλλους
επίδοξους «δελφίνους» εναντίον του, αφήνοντας τον κ. Σημίτη στο απυρόβλητο.

Οι ίδιοι συνεργάτες του κ. Παπανδρεου, πάντως, αφήνουν σαφείς αιχμές για
ορισμένα στελέχη του Κινήματος που φροντίζουν να «σπείρουν ζιζάνια», όπως
λένε, στη σχέση Παπανδρέου – Σημίτη. Και σε αυτά τα στελέχη αποδίδουν τη
διόγκωση του ζητήματος που δημιουργήθηκε προ διμήνου στις Βρυεξέλλες, όταν ο
Πρωθυπουργός αντελήφθη ότι…. παραήταν μεγάλη η ελληνική αντιπροσωπεία και
διέταξε να επιστρέψουν στην Αθήνα αρκετοί συνεργάτες του υπουργού Εξωτερικών.
Ανάμεσά τους κι ένας που είχε ήδη ενοχλήσει το πρωθυπουργικό γραφείο, το οποίο
κατηγορεί τον συγκεκριμένο σύμβουλο ότι απέκρυπτε κρίσιμα για το Κυπριακό
έγγραφα από το Μαξίμου.

Τα «ζιζάνια». Για τον συγκεκριμένο άνθρωπο – ο οποίος, σημειωτέον, εδώ
και κάποιο διάστημα δεν εμφανίζεται στις επίσημες αποστολές του υπουργού – οι
συνεργάτες του κ. Παπανδρέου υποστηρίζουν πως «ενδεχομένως να μη γνώριζε και ο
κ. Παπανδρέου αυτά που δεν γνώριζε ο κ. Σημίτης». Ως διά μαγείας, περιττό να
ειπωθεί, ουδέποτε η… πέτρα του σκανδάλου ενεφανίσθη και πάλι στην Κύπρο ή σε
σχετικές συσκέψεις.

Τα «ζιζάνια», κατά την έκφραση των συνεργατών του κ. Παπανδρέου, φρόντισαν να
διογκώσουν και τις ελάχιστες διαφωνίες Τάσσου Παπαδόπουλου και Αθήνας, με
αποτέλεσμα να ξεχάσει ο Πρόεδρος της Κύπρου να αναφέρει τον κ. Παπανδρέου στην
περίφημη σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ.

Όπως και να έχει, η παραμονή του κ. Παπανδρέου στο υπουργείο Εξωτερικών κατά
τον επικείμενο ανασχηματισμό θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη – «αλλιώς», έλεγε
στενός συνεργάτης του υπουργού, «ο Γιώργος μπορεί να είναι και απλός βουλευτής
πράγμα που θα δυσκολέψει τον κ. Σημίτη και όχι τον κ. Παπανδρέου».