Σπίτια… πολλών Pίχτερ

Νέους, αυστηρότερους όρους δόμησης φέρνει ο νέος εκσυγχρονισμένος χάρτης
σεισμικής επικινδυνότητας που παρουσίασε χθες η υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Βάσω
Παπανδρέου. Ο χάρτης, που είχε ν’ αλλάξει εδώ και δεκαπέντε χρόνια, ουσιαστικά
«καταργεί» τις περιοχές εκείνες που είχαν «μικρή» έως «αμελητέα» πιθανότητα
σεισμικής έξαρσης και χωρίζει την Ελλάδα σε τρεις ζώνες.

Οι περιοχές που «ανεβαίνουν» κατηγορία – κάτι που συνεπάγεται πιο αυστηρά
κριτήρια δόμησης για καλύτερη σεισμική θωράκιση – είναι οι εξής: από τη ζώνη
μικρού σεισμικού κινδύνου «αναβαθμίζονται» σε ζώνες μεσαίου κινδύνου η Δυτική
Αττική (σεισμός Πάρνηθας), η Αιτωλοακαρνανία, περιοχές της Θεσσαλονίκης και
της Κεντρικής – Νότιας Πελοποννήσου. Και από ζώνη ελάχιστου κινδύνου σε ζώνη
μικρού κινδύνου οι Κυκλάδες, η Θράκη και η Κεντρική – Δυτική Μακεδονία.

Τον νέο χάρτη σεισμικής επικινδυνότητας παρουσίασε χθες η υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ.
Βάσω Παπανδρέου, ο πρόεδρος του Οργανισμού Αντισεισμικής Προστασίας (ΟΑΣΠ) κ.
Βασίλης Ανδριανάκης και ο υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γιάννης Τσακλίδης. H κ. Παπανδρέου
επισήμανε ότι ο νέος χάρτης αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την ενίσχυση της
αντισεισμικής προστασίας της χώρας, ενώ ο υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Γιάννης
Τσακλίδης συμπλήρωσε ότι σύντομα θα αρχίσει στην Ελλάδα ένα ειδικό πρόγραμμα
για παρεμβάσεις σε παλιά κτίρια (π.χ. σχολεία) που χτίστηκαν πολύ πριν βγουν
οι χάρτες σεισμικής επικινδυνότητας σε περιοχές με υψηλό σεισμικό συντελεστή.
«Ένα τέτοιο πρόγραμμα έχει γίνει μόνο στις ΗΠΑ και συγκεκριμένα στο Λος
Άντζελες», είπε ο κ. Τσακλίδης.

Νέα στοιχεία

Όπως ανακοινώθηκε χθες, η αναθεώρηση του χάρτη σχεδόν 15 χρόνια μετά την
εκπόνησή του κρίθηκε αναγκαία για δύο λόγους: την περίοδο 1986-2001 οι
μετρήσεις των παραμέτρων των σεισμών από τους σεισμολογικούς σταθμούς, λόγω
της μεγάλης ανάπτυξης των σεισμολογικών δικτύων, ήταν πάρα πολλές και
ποιοτικώς πολύ καλύτερες από ό,τι πριν από το 1986. Το σημαντικό αυτό «αρχείο»
καταγραφών σεισμικών δεδομένων – περιλαμβάνονται και αρκετοί καταστροφικοί
σεισμοί (Πάτρας – Πύργου 1994, Κοζάνης – Γρεβενών 1995, Αιγίου 1995, Κόνιτσας
1996, Αττικής 1999, Σκύρου 2001 κ.λπ.) – άλλαξε σε πολλές περιπτώσεις τα
δεδομένα στα οποία βασίστηκε ο σχεδιασμός του ισχύοντος μέχρι σήμερα χάρτη. Ο
άλλος λόγος αλλαγής του σεισμικού χάρτη είναι γιατί τα τελευταία 15 χρόνια
προχώρησε με άλματα η καταγραφή και αξιολόγηση των ενεργών σεισμικών ρηγμάτων
του ελληνικού χώρου, τα οποία έπρεπε να ληφθούν υπόψη στον σχεδιασμό ενός
σύγχρονου χάρτη.

Για τη σύνταξη του νέου χάρτη αξιοποιήθηκαν όλα τα σεισμολογικά δεδομένα που
είχαν επεξεργαστεί οι σεισμολογικοί φορείς στο πλαίσιο προγραμμάτων του ΟΑΣΠ
και οι εξελίξεις της επιστημονικής γνώσης, ενώ την παρακολούθησή του είχε
ειδική επιστημονική επιτροπή του ΟΑΣΠ.

Ακριβότερες αλλά πιο γερές κατασκευές

H αλλαγή του σεισμικού χάρτη θα επιφέρει μικρές αλλαγές και στους όρους
δόμησης, ιδιαίτερα στις περιοχές που αλλάζουν κατηγορία. H οικοδομή γίνεται
ακριβότερη από 2% έως 7% σε περιοχές όπως η Δυτική Αττική, η Αιτωλοακαρνανία,
η Θεσσαλονίκη, η Κεντρική – Νότια Πελοπόννησος, οι Κυκλάδες, η Θράκη και η
Κεντρική – Δυτική Μακεδονία.

Οι αυξήσεις στο κόστος εξαιτίας των αλλαγών που θα φέρουν στην οικοδομή οι
αυστηρότεροι όροι εφαρμογής του αντισεισμικού κανονισμού, όπως διευκρινίζουν
από το ΥΠΕΧΩΔΕ, δεν αφορούν το σύνολο της οικοδομής αλλά το ποσοστό μόνο των
εργασιών που έχουν να κάνουν με την αντισεισμική θωράκιση. Αυτές υπολογίζονται
περίπου στο 25% του συνολικού κόστους. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ακριβότερα
θα γίνουν τα σίδερα και τα μπετά και όχι π.χ. τα πλακάκια, τα δάπεδα, τα
υδραυλικά ή και άλλες εργασίες.