Δρόμοι

H ταινία…

… «Αντίο, Λένιν!» σάρωσε όλα τα βραβεία στο 53ο ετήσιο φεστιβάλ γερμανικών
ταινιών: σκηνοθεσίας, πρώτου ρόλου, δεύτερου ρόλου, μοντάζ, μουσικής,
παραγωγής και κοινού. H γλυκόπικρη κωμωδία του Βόλφγκανγκ Μπέκερ είναι
τοποθετημένη στην περίοδο μεταξύ της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου το 1989
και της γερμανικής επανένωσης, το 1990. Είναι η ιστορία μιας μητέρας που
πέφτει σε κώμα την παραμονή της πτώσης του Τείχους. Όταν αυτή η αφοσιωμένη
κομμουνίστρια δασκάλα ξυπνάει, οκτώ μήνες αργότερα, οι γιατροί προειδοποιούν
τους δικούς της πως η μεγάλη αλλαγή στην πρώην κομμουνιστική χώρα μπορεί να
της προκαλέσει ισχυρό κλονισμό. Έτσι, ο γιος της αποφασίζει να αναπλάσει τον
χαμένο κομμουνιστικό κόσμο μέσα στο ίδιο της το σπίτι.

Τα γεγονότα…

… σαν σήμερα, πριν από 50 χρόνια, γιορτάζονται με εκδηλώσεις μνήμης σε όλη
τη Γερμανία: η απεργία και η εξέγερση που είχε ξεσπάσει στις 17 Ιουνίου 1953
στη νεοσύστατη Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας και που το νόημά τους
φάνηκε 36 χρόνια αργότερα, με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Τότε, η
κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας είχε καταδικάσει την εξέγερση ως έργο
«δυτικών προβοκατόρων» και «φασιστικών υπηρεσιών» (βλέπε σχόλιο 1 παρακάτω). H
εξέγερση ξέσπασε όταν η ανατολικογερμανική κυβέρνηση αύξησε τη «νόρμα» δηλαδή
την ημερήσια ποσότητα που έπρεπε να παράγει κάθε εργάτης στο πλαίσιο της
σχεδιασμένης κομμουνιστικής οικονομίας κατά 10% χωρίς αντίστοιχη αύξηση του
ημερομισθίου (βλέπε σχόλιο 2 παρακάτω). H αμερικανική ραδιοφωνία του Δυτικού
Βερολίνου είχε ενθαρρύνει την εξέγερση, καλώντας τον λαό της Ανατολικής
Γερμανίας να βγει στους δρόμους (βλέπε σχόλιο 3 παρακάτω). H εξέγερση
συνετρίβη μέσα σε λίγες ημέρες και οδήγησε σε ένα σκληρό αστυνομικό κράτος,
που κατασκόπευε τους πολίτες του σε κάθε εκδήλωση της ζωής τους (βλέπε σχόλιο
4 παρακάτω). H σκλήρυνση του καθεστώτος της Ανατολικής Γερμανίας, που είχε
συνέπεια την ανέγερση του Τείχους του Βερολίνου οκτώ χρόνια αργότερα, έπληξε
τους δυτικούς σοσιαλδημοκράτες, που ήλπιζαν σε έναν «τρίτο δρόμο» μεταξύ
κομμουνισμού και καπιταλισμού (βλέπε σχόλιο 5 παρακάτω).

Σχόλια…

… 1) Σε εκείνους που διαδηλώνουν κατά των «αντιτρομοκρατικών» πολέμων, ο
πρόεδρος Μπους βλέπει «προβοκάτορες» και συνεργάτες του Μπιν Λάντεν. 2) Στη
φιλελεύθερη καπιταλιστική οικονομία αυξάνεται καθημερινά η εργασία και
μειώνεται η αμοιβή της. 3) Στην εξέγερση των φοιτητών του Ιράν παρεμβαίνει
αμερικανικός δορυφορικός σταθμός, που τους καλεί να βγαίνουν στους δρόμους. 4)
Όλοι οι πολίτες του ελεύθερου δυτικού κόσμου παρακολουθούνται από δορυφορικά
δίκτυα (Έσελον) και κάμερες στους δρόμους και στα κτίρια, με το πρόσχημα του
αντιτρομοκρατικού πολέμου. 5) Οι σοσιαλδημοκράτες έχουν αφήσει από καιρό τον
«τρίτο» και έχουν πάρει τον παλιό, καπιταλιστικό «πρώτο δρόμο».

Αντίο, αντίο!..

… Γεμάτη αποχαιρετισμούς είναι η ζωή μας. Στο μικρό μας δωμάτιο δεν
προλαβαίνουμε να κατεβάζουμε φωτογραφίες από κόσμους που χάθηκαν και χάνονται
κάθε ημέρα.