«Mίλησε» το θέατρο – αίνιγμα

H «ενεργοποίηση» ενός αρχαίου αγωγού θα σώσει από τις πλημμύρες το μικρό θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, που θα αποκτήσει επιπλέον 250 θέσεις (σύνολο 930)

Κρατούσε κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα το θεατράκι της αρχαίας Επιδαύρου,
που εδώ και χρόνια φιλοξενεί τον «Μουσικό Ιούλιο». Κανείς δεν γνώριζε πότε
ακριβώς κατασκευάστηκε. Και έφτασε η στιγμή το «αίνιγμα» να λυθεί. Να «μάθουν»
οι αρχαιολόγοι σε ποιές ιστορικές φάσεις χρησιμοποιήθηκε, καθώς η αρχαιολογική
σκαπάνη αποκάλυψε τις φάσεις κατασκευής του. Παράλληλα, 250 επιπλέον θεατές θα
έχουν την ευκαιρία να παρακολουθούν τις εκδηλώσεις – πλέον των 680 θέσεων που
είναι διαθέσιμες σήμερα – χάρη σε επεμβάσεις που ξεκινούν άμεσα.

Ξύλινο δάπεδο θα τοποθετηθεί στο σημείο όπου εμφανίζονται οι καλλιτέχνες, όπως
συνέβαινε και στη ρωμαϊκή εποχή – απαραίτητο για να γεφυρώσει το κενό ανάμεσα
στον τοίχο της σκηνής και του προσκηνίου, όπου έχουν εντοπιστεί τα
υποστυλώματα της αρχαίας κατασκευής. Προβλέπεται δε αποκατάσταση της επένδυσης
της σκηνής, που φτιάχτηκε κατά τη ρωμαϊκή φάση, όπως και των υποστρωμάτων των
εδωλίων στο άνω τμήμα ώστε να διαμορφωθούν ακόμη 250 θέσεις, καθώς και
συγκολλήσεις – στερεώσεις εδωλίων, σύμφωνα με τη μελέτη του πολιτικού
μηχανικού Ευάγγελου Καζολιά. Τη φροντίδα των ειδικών θα δεχτούν επίσης το
ρωμαϊκό λουτρό και το υστεροκλασικό τείχος, κοντά στο θέατρο.

Άγνωστη παραμένει ακόμη και σήμερα η αρχική φάση του θεάτρου, που
υπολογίζεται ότι κατασκευάστηκε περί τα μέσα του 4ου αιώνα π.X. και δεν
αποκλείεται να προηγήθηκε του μεγάλου θεάτρου της Επιδαύρου, σύμφωνα με τον
υπεύθυνο των ανασκαφών, καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου
Αθηνών, Βασίλη Λαμπρινουδάκη. Στη ρωμαϊκή περίοδο (μέσα 2ου αι. μ.X. και
περίοδο ακμής της Επιδαύρου) μετασκευάσθηκε ακολουθώντας τη μόδα της εποχής: η
σκηνή απέκτησε προσκήνιο, που κατελάμβανε μέρος της ορχήστρας, σε σχήμα Π.

Στην τελευταία φάση (4ος – 5ος αι. μ.X.) το υλικό του θεάτρου χρησιμοποιήθηκε
για την κατασκευή τείχους στην κορυφή του λόφου, πάνω από το θεατράκι.
Αργότερα επισκευάστηκε πρόχειρα και χρησιμοποιήθηκε ως χώρος τελετουργιών,
όπως μαρτυρά ο χτιστός βωμός στην ορχήστρα, αλλά και ο λίθος με τον σιδερένιο
κρίκο (για τη θυσία ζώων). «Πρόκειται για ένα θέατρο αίνιγμα, που χάρη στις
τελευταίες ανασκαφές μπορέσαμε να κατανοήσουμε», είπε στα «NEA» ο αρχαιολόγος
Σπύρος Πετρουνάκος.

Χρήση αρχαίας αποχέτευσης!

Ο χώρος της ορχήστρας του θεάτρου μετατρεπόταν τα τελευταία χρόνια σε…
πισίνα σε κάθε βροχή και το νερό έφτανε έως και το 1 μ.! Στις τελευταίες
ανασκαφές αποκαλύφθηκε αρχαίος αγωγός, ο οποίος καθαρίστηκε και θα διοχετεύει
τα όμβρια ύδατα εκτός του αρχαιολογικού χώρου. Παράλληλα θα αφαιρεθεί χώμα
ύψους περίπου 15 εκ. από την ορχήστρα (που δεν είχε περιμετρικό αγωγό ομβρίων
υδάτων), ώστε να αποκτήσει ρύση.