EYH ΣAΟYΛIΔΟY «Σήμερα δεν ξέρουμε να αγαπάμε»

Οι 700 «Νύφες» ταξιδεύουν από τη Σμύρνη για να γνωρίσουν το αμερικανικό όνειρο
μέσα από το φιλμ του Παντελή Βούλγαρη… Ανάμεσά τους και η 26χρονη Εύη
Σαουλίδου. H Χαρώ της ταινίας… Μια κοπέλα που αγαπάει έναν νεαρό, αλλά οι
γονείς και τα αδέλφια της την αναγκάζουν, το 1922, λίγο πριν από τη
Μικρασιατική καταστροφή, να ανέβει στο υπερωκεάνιο «King Alexanter» και να
πάει στον Καναδά για να τους σώσει… Να παντρευτεί, δηλαδή, έναν άγνωστο
ομογενή ζαχαροπλάστη ως «νύφη της φωτογραφίας»…

Τότε, αρχές του 20ού αιώνα, οι «νύφες» ξενιτεύονταν αλλά ήξεραν πού πάνε.
Σήμερα, αρχές του 21ου, οι λαθρομετανάστες πάνε στα χαμένα… Ζούμε τα
χειρότερα έπειτα από 100 χρόνια;

«Δυστυχώς ναι. Τότε είχαν και εισιτήριο και ήξεραν πού πάνε, κάποιος τους
περίμενε. Σήμερα είναι πιο δύσκολα τα πράγματα, σχεδόν εντελώς μαύρα, για τους
χιλιάδες λαθρομετανάστες που όχι μόνο ταξιδεύουν στα τυφλά και δεν τους
περιμένει κανείς, αλλά τους κυνηγάνε κι από πάνω ή τους θαλασσοπνίγουν».

H Χαρώ, πάντως, δεν θέλει να πάει, έχει άλλα όνειρα. Τα δικά σου όνειρα
ποια είναι;

«H Χαρώ δεν πάει με την προοπτική μιας καλύτερης τύχης, την αναγκάζουν οι
γονείς και τα αδέλφια της, αν κι αγαπάει έναν νεαρό στρατιώτη… H ζωή, όμως,
τα έφερε έτσι ώστε να μοιάζω μαζί της… Τον Μάιο έχασα σε ατύχημα τον άνθρωπο
που αγαπούσα κι είχα μαζί του μία εκ βαθέων σχέση ζωής», λέει και συγκινημένη
αλλάζει κουβέντα…

Ο 20ός αιώνας, ήταν και αιώνας του φεμινισμού. Πού βρίσκονται, σήμερα, οι
σχέσεις των δύο φύλων;

«Υποτίθεται πως σήμερα υπάρχει μία ισορροπία στις σχέσεις των δύο φύλων και
δεν ειναι τόσο ανδροκρατούμενος ο κόσμος… Σημασία, πάντως, έχει το γεγονός
ότι και τα δύο φύλα δεν έχουν την τόλμη να υποστηρίξουν τα συναισθήματά τους,
να δοθούν σε αυτά. Σήμερα βάζουμε άλλες προτεραιότητες, κυρίως επαγγελματικές.
Δεν βλέπω ζευγάρια γύρω μου που να φαίνονται φλογερά ερωτευμένα με λουλούδια,
ειλικρίνεια και αλήθεια στις σχέσεις. Δεν ξέρω, τελικά, αν εμείς κάνουμε τις
εποχές ή αυτές εμάς… Χωρίς τον έρωτα όμως δεν μπορεί να υπάρξει έμπνευση.
Έχουμε φθάσει στο σημείο να μην ξέρουμε και να μην μπορούμε να αγαπήσουμε και
να δοθούμε στον άλλον».