Ένα εφιαλτικό σενάριο

Τη θεωρία ότι η λύση των προβλημάτων δημιουργεί καινούργια και πολυπλοκότερα,
επικαλούνται όσοι είναι οπαδοί της ελάχιστης προσπάθειας. Σαφώς στην κατηγορία
αυτή δεν ανήκει η κυβέρνηση που εργάζεται μεθοδικά με πρόγραμμα, ώστε να
δύναται η Ελλάδα να ξεπερνά τα εμπόδια. Επειδή η πρόσφατη μνήμη είναι
ασθενέστερη και επιλεκτικότερη της ιστορικής, σας υπενθυμίζω ορισμένα γεγονότα
που μόλις ζήσαμε, και ίσως τα ξεχνάμε ή τα υποβαθμίζουμε.

* Μετά την περιπέτεια των Ιμίων, κανένας δεν πίστευε ότι μέσα από
υπομονετικούς διπλωματικούς χειρισμούς η Ελλάδα θα οδηγούσε τον ηγέτη του
κυπριακού ψευδοκράτους κ. Ντενκτάς να ξεπεραστεί από τα γεγονότα, από τους
Τουρκοκυπρίους, αλλά και από τους εποίκους. Όπως κανένας δεν πίστευε ότι θα
συλλαμβανόταν η 17 Νοέμβρη και θα εξαρθρωνόταν η τρομοκρατία στην Ελλάδα.

* Μετά την άτυχη αγορά των πυραύλων S-300, κανένας δεν πίστευε ότι θα
υποβαθμιζόταν η γεωπολιτική αξία της Τουρκίας στο διεθνές χρηματιστήριο,
κυρίως λόγω της αδιάλλακτης στάσης της. Όπως κανένας δεν πίστευε ότι θα
επιλυόταν το ασφαλιστικό πρόβλημα της Ελλάδας μέχρι το 2032.

* Μετά την τραγική εξέλιξη της υπόθεσης Οτζαλάν, κανένας δεν πίστευε
ότι το ευρώ θα ήταν το νόμισμα της Ελλάδος, ούτε ότι η χώρα μας θα έσωζε τη
συνοχή και την τιμή της E.E., κατά την κρίσιμη περίοδο του πολέμου του Ιράκ,
χάρη στη συνετή προεδρία που άσκησε η κυβέρνηση Σημίτη. Όπως κανένας δεν
πίστευε ότι μετά από κάποια χρόνια κάτω από την Ακρόπολη θα υπογραφόταν η
διεύρυνση της Ευρώπης των 25 μελών, μεταξύ των οποίων και η Κύπρος, παρουσία,
έστω και με χρονική υστέρηση, του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών κ. Γκιουλ.

Παρά ταύτα, τα προβλήματα αυτής της κυβέρνησης φαίνεται ότι δεν έχουν
τελειωμό. Κυρίως οφείλονται στη σύγκρουση οικονομικών συμφερόντων, κάτι που
ποτέ δεν πρόκειται να εξαλειφθεί, στην εσωστρέφεια των στελεχών που πολλές
φορές φτάνει στα όρια της αυτοχειρίας και τέλος και στην έλλειψη ταμιακής
ρευστότητας. H τελευταία επιτείνει την ανεργία σε πολλούς επαγγελματικούς
κλάδους, πλην του κατασκευαστικού. Δημιουργήθηκε κυρίως λόγω της αλλαγής του
τρόπου απορρόφησης πόρων του Γ’ ΚΠΣ αλλά και από την ανάγκη να υπάρξει
ρευστότητα για να κατασκευάσουμε τα Ολυμπιακά έργα, που είναι πανεθνική
υποχρέωση. Είμαι βέβαιος ότι και αυτές τις δυσκολίες θα τις ξεπεράσουμε.

Όμως μια απειλή που έχει ήδη ανατείλει, ίσως σταθεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στις
προσπάθειες της κυβέρνησης και τις θυσίες του λαού. Και αναφέρομαι στο οξύ
αναπνευστικό σύνδρομο (SARS). Είναι ένας ιός που μυστηριωδώς εμφανίστηκε στην
Κίνα, σπέρνει τον θάνατο και δημιουργεί πανικό, γιατί είναι ανθεκτικός και
μεταλλασσόμενος. Αυτή είναι και η αιτία που δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα η
θεραπεία του. Επίσης, είναι ευκολομετάδοτος, μια και μεταφέρεται διά των
σταγονιδίων του στόματος, διά της αφής, αλλά και μέσω των περιττωμάτων. Μέχρι
στιγμής ο αποτελεσματικότερος τρόπος περιορισμού του SARS είναι η πρόληψη με
σχολαστική καθαριότητα και η τήρηση των κανόνων υγιεινής.

Πιθανόν να αναρωτηθείτε ποιος είναι ο κίνδυνος που ελλοχεύει για την Ελλάδα. H
απάντηση είναι ότι κινδυνεύουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, που θα τελεστούν σχεδόν
σε έναν χρόνο από σήμερα. Μακάρι να έχει ανακαλυφθεί μέχρι τότε η θεραπεία της
νόσου, γιατί στην αντίθετη περίπτωση τίθεται ζήτημα για το πώς θα μετακινηθούν
οι αθλητικές ομάδες από την Άπω Ανατολή, από τον Καναδά, ίσως και από την
Αφρική. Ποιοι θεατές θα ρισκάρουν να ταξιδέψουν στην Αθήνα, από όλα τα μήκη
και πλάτη της γης και πώς θα τους υποδεχθούμε;

Μια βραδυφλεγής οικονομική βόμβα τοποθετήθηκε στα θεμέλια της διοργάνωσης των
Ολυμπιακών Αγώνων και κατ’ επέκταση στην Ελλάδα, που επένδυσε πολλά σε αυτούς.
Επειδή δεν πρέπει σε καμία περίπτωση στη χώρα που γέννησε το ολυμπιακό ιδεώδες
να επαναληφθεί το γεγονός των Ολυμπιακών της Μόσχας που έγιναν «κολοβοί» για
πολιτικούς λόγους πρέπει να ακολουθήσουμε τη σοφή ρήση «το προνοείν θάττερον
του θεραπεύειν».

Να προετοιμάσουμε λύσεις, όπως καραντίνα για κάποιο χρονικό διάστημα των
αθλητικών ομάδων που προέρχονται από ύποπτες χώρες και αλλαγή προσανατολισμού
στη νοσοκομειακή δομή της Ελλάδας. Να προτείνουμε εναλλακτικά σενάρια και να
τα επιβάλλουμε διπλωματικά. Στην έσχατη περίπτωση, θα ήταν μια λύση η
μετακύλιση της ημερομηνίας τέλεσης των Αγώνων κατά έναν χρόνο. Ένας μαραθώνιος
άλλου τύπου αρχίζει. Γι’ αυτό πρέπει να πορευτούμε συντεταγμένα και όχι να
ομφαλοσκοπούμε, με δημοσιεύματα τύπου Κουρή και Κύρτσου.

Ο Παναγιώτης Σγουρίδης είναι B’ αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.