ΓNΩMH Στο χακί, για τα μάτια του κόσμου

H ταινία του Νίκου Περράκη «Λούφα και Παραλλαγή» έχει γράψει τη δική της
ιστορία στον ελληνικό κινηματογράφο, αποτυπώνοντας με τον πλέον χαρακτηριστικό
τρόπο τις προσπάθειες των στρατιωτών να λουφάρουν σε μία δύσκολη περίοδο για
τη χώρα μας.

H λούφα ήταν, είναι και θα είναι ο στόχος κάθε νέου που αναγκάζεται να
φορέσει το χακί, κάποτε για τρία χρόνια, τώρα για δώδεκα μήνες.

Οι τρόποι τους οποίους σκαρφίζονται οι κληρωτοί για να λουφάρουν από
υπηρεσίες και εκπαίδευση αποπνέουν πολλές φορές ένα λεπτό χιούμορ, το οποίο
άλλωστε είναι το μόνο που θα μείνει στο πίσω μέρος του μυαλού τους τα χρόνια
που θα ακολουθήσουν.

Πάντα, βέβαια, υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Αυτοί, δηλαδή, που δεν
χρειάζεται να καταβάλουν μεγάλη προσπάθεια για να λουφάρουν, αφού γι’ αυτό
φροντίζει κάποιος άλλος…

Στην επίλεκτη αυτή τάξη ανήκουν οι αθλητές των εθνικών ομάδων ή δημοφιλών
συλλόγων. Δικαίως; Ας πούμε πως έχουν μια καλή δικαιολογία και πως το ποσοστό
τους μεταξύ των κληρωτών είναι τόσο μικρό ώστε δεν αποτελεί πρόκληση το
γεγονός.

Ωστόσο, αυτό που συμβαίνει τώρα δεν έχει προηγούμενο. Ειδική διάταξη που
«πέρασε» από τη Βουλή επιτρέπει στους αθλητές που συμμετέχουν στην Ολυμπιακή
προετοιμασία να έχουν τυπική μόνο σχέση με τον Στρατό όταν είναι στρατιώτες.

Πιο απλά, όσοι αθλητές περιλαμβάνονται στα σχέδια των ομοσπονδιακών
προπονητών για τους Αγώνες της Αθήνας και δεν έχουν εκπληρώσει τις
στρατιωτικές τους υποχρεώσεις κατατάσσονται και αμέσως παίρνουν άδεια αορίστου
χρόνου. Όπως συνέβη με τους καλαθοσφαιριστές Τσακαλίδη, Ρεντζιά και Παπαλουκά
και θα συμβεί και με δεκάδες άλλους αθλητές.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες έχουν μετατραπεί σε Κολυμβήθρα του Σιλωάμ, που
εξαγνίζει μεθόδους και τακτικές οι οποίες δεν συνάδουν με το κοινό αίσθημα.