Η υποδοχή ασθενούς σε Κέντρο Υγείας

Ο σύζυγός της τραυματίστηκε σοβαρά στον μηρό από ένα κλαδί και χρειάστηκε
να τον μεταφέρει στο Κέντρο Υγείας Σπάτων. Η κ. Λαμπρινή Παπαζάχου περιγράφει
την υποδοχή που επεφύλαξαν στον ασθενή οι υπεύθυνοι:

«Στην είσοδο μας έδωσαν ένα χαρτάκι και μας έστειλαν στον θάλαμο 6.

Εκεί ουδείς υπήρχε.

Ο τραυματίας καθισμένος σε μια καρέκλα, αιμορραγώντας, με τάσεις λιποθυμίας
και πόνους, περίμενε τον γιατρό.

Τα λεπτά περνούσαν και εγώ ανήσυχη παρακάλεσα για γιατρό.

Η απάντηση από πολλές κυρίες με μπλούζες λευκές που κυκλοφορούσαν ήταν:

Περιμένετε, θα έρθει.

Πέρασαν 20 λεπτά, η κατάσταση του τραυματία χειροτέρευε. Χάνοντας την υπομονή
μου, ζήτησα έντονα γιατρό. Τότε μου υπέδειξαν να τον ξαπλώσω στον θάλαμο 6. Σε
λίγο μία μελαχρινή κυρία με μαύρα σγουρά μαλλιά κάθησε στο γραφείο του θαλάμου
και έγραψε τα στοιχεία και μία άλλη με λευκή μπλούζα, προφανώς νοσηλεύτρια,
έβαλε στο τραύμα γάζα σκέτη, που στερέωσε με λιγοστό χανζαπλάστ.

Με προέτρεψαν στη συνέχεια να πάω σε εφημερεύον νοσοκομείο. Υπεβλήθησαν στον
κόπο να μου υποδείξουν τα εφημερεύοντα της ημέρας.

Έπρεπε να γίνει ορός αντιτετανικός και ράμματα τρία, όπως μου είπαν.

Στην ερώτησή μου αν έχουν εκεί ορό, η κυρία από το γραφείο, με περίοπτο ύφος
και απευθυνόμενη σε κατώτερα όντα, μου είπε:

Κυρία μου, να πάρετε από το φαρμακείο και να σας τον κάνουν στο νοσοκομείο.

Εάν θέλετε, τον κάνουμε και εδώ… (Δηλαδή χάρη).

Στην ερώτησή μου εάν μπορούν να βάλουν εκεί τα ράμματα, με το ίδιο ύφος μου
απάντησε:

Σας είπα κυρία μου πού θα πάτε… και σας υπέδειξα και τα νοσοκομεία… (και
άλλη χάρη)… τα κρέατα δεν τα αφήνουμε ανοιχτά γιατί πάνε μικρόβια, μου είπε.

Βρέθηκα σε αμηχανία και μονολογώντας είπα φωναχτά:

Πώς να τον μεταφέρω…

Η κυρία, ακούγοντας τη σκέψη μου, με το ίδιο πάντα ύφος μού απάντησε:

Μήπως θέλετε κυρία μου να σας διαθέσω μέσον και να το στερήσω από κάποιον
άλλον;

Δεν ζήτησα τέτοιο πράγμα, της απάντησα ταπεινά, για να αποφύγω την οργή της
στην ψυχολογική κατάσταση που βρισκόμουν.

Έφυγα με την ψυχή μου δεμένη κόμπο».