Δρόμοι

Μια φορά…

… και έναν καιρό, ο Ναστρεντίν Χότζας ξεκουραζόταν κάτω από μια καρυδιά.
Μπροστά του ήταν ένα μποστάνι με καρπούζια. Κοίταζε ο Χότζας τις καρπουζιές με
τα λεπτά βλαστάρια και τα πελώρια καρπούζια, κοίταζε και την καρυδιά με τον
χοντρό κορμό και τα μικρά καρύδια και μονολογούσε: «Αχ, Αλλάχ, πώς τα ‘φτιαξες
έτσι τα πράγματα; Ανάποδα τα ‘φτιαξες. Ένα τόσο δα βλασταράκι δίνει καρπό που
δεν χωρά στην αγκαλιά και ένα τόσο χοντρό δέντρο φτιάχνει κάτι καρυδάκια μια
σταλιά. Αν αυτό δεν είναι ανάποδο, τότε τι είναι;» Δεν προλαβαίνει να αποσώσει
την κουβέντα του και ένα καρύδι πέφτει από ψηλά στο κεφάλι του. «Ωχ!» κάνει ο
Χότζας και πετάγεται όρθιος. Τρίβει το κεφάλι του, κοιτάζει το καρύδι που είχε
πέσει χάμω, κοιτάζει και τα καρπούζια λίγο παρακάτω και λέει: «Δόξα να ‘χει ο
Αλλάχ! Ήξερε αυτός τι έκανε. Για φαντάσου να έσκαγε το καρπούζι στο κεφάλι
μου!»

Ο Χότζας…

… αν είναι να καθήσει αύριο μεθαύριο να ξεκουραστεί κάτω από ένα δέντρο, θα
πρέπει να το διαλέξει προσεκτικά: δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι δεν θα φάει ένα
καρπούζι στο κεφάλι. Γιατί τα δέντρα έχουν ήδη μπει στα εργαστήρια των
γενετιστών. Τα μεταλλαγμένα δέντρα θα αναπτύσσονται ταχύτερα, θα έχουν
μεγαλύτερη απόδοση και θα αντέχουν περισσότερο στις αρρώστιες. Το κακό είναι
ότι τα μεταλλαγμένα δέντρα, όπως και οι μεταλλαγμένες καλλιέργειες, είναι πολύ
διαφορετικά προϊόντα από εκείνα που είχε αρχικά υπόψη της η φύση. Οι
γενετιστές λένε πως μπορούν να προβλέψουν τα πάντα, αλλά δεν μπόρεσαν να
προβλέψουν ότι η εντομοκτόνος τοξίνη Bt που είχαν βάλει στα φυτά τους θα
σκότωνε τις πεταλούδες των δασών. Αλλιώς σχεδιάζουν αυτοί ένα φυτό και αλλιώς
η φύση.

Σε μια υβριδική…

… φύση μπορεί να ζήσουμε στο μέλλον. Οι γενετικές παρεμβάσεις μπορούν να
οδηγήσουν σε μια χλωρίδα που θα είναι ένας «μέσος όρος» από φυσιολογικά και
μεταλλαγμένα φυτά – θα δαγκώνουμε καρπούζι και θα γευόμαστε καρύδι. Ένα
ευρωπαϊκό πείραμα που γίνεται εδώ και πολλά χρόνια με τη συμμετοχή και της
Ελλάδας και που ονομάζεται «Βιολογικό βάθος» απέδειξε ότι όσο πιο διαφορετικά
είναι τα φυτικά είδη τόσο μεγαλύτερη βιολογική προστασία παρέχουν το ένα στο
άλλο, και όσο περισσότερα είδη καλλιεργούνται σε ένα χωράφι τόσο μεγαλύτερη
είναι η απόδοσή τους.

Ψιλά γράμματα…

… όλα αυτά για τον ιμπεριαλισμό της αμερικανικής βιοτεχνολογίας, που θέλει
να επιβάλει τα προϊόντα της. Αν μπορούσε, θα έσπερνε όλον τον κόσμο με
μεταλλαγμένη σόγια (ελέγχει το 75% της παγκόσμιας παραγωγής), μεταλλαγμένο
καλαμπόκι (35%) και μεταλλαγμένο βαμβάκι (71%). Είναι η επόμενη μεγάλη κόντρα
της Αμερικής με την Ευρώπη. Γιατί το 70% των Ευρωπαίων καταναλωτών δεν θέλουν
να φάνε μεταλλαγμένα προϊόντα. Πειράζει που θέλουμε να ξέρουμε από τώρα τι θα
είναι εκείνο που θα μας βρει αύριο μεθαύριο στο κεφάλι;