[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Επιστρέφοντας από ένα ταξίδι «αστραπή» στη Βαρκελώνη, δεν θα μπορούσαμε
ν’ αφήσουμε πίσω μας αναμνήσεις και συμπεράσματα από την Ολυμπιακή πόλη του
1992, κάνοντας σύγκριση με την Αθήνα που περιμένουμε να δούμε το 2004, στην
αντίστοιχη διοργάνωση. Ποια όψη και ποια οφέλη θα έχουν αποκομίσει οι
πολίτες-δημότες της.

Βαρκελώνη: Μία πόλη που δεν ζει με τις αναμνήσεις, αλλά με τη συγκομιδή των
καρπών που έσπειρε και τώρα απολαμβάνει, με αφορμή τη διοργάνωση των
Ολυμπιακών Αγώνων οι οποίοι αναγνωρίστηκαν διεθνώς ως οι αρτιότεροι στην
Ιστορία.

Πόλη πεντακάθαρη. Δρόμοι με πράσινο και λουλούδια που ευωδιάζουν. Μπαρ
κατάμεστα, αναψυκτήρια επίσης, μπιραρίες και ρεστοράν φιλόξενα και πρακτικά.

Κίνηση μεγάλη, αλλά με τάξη και υπό το διακριτικό βλέμμα του δημοτικού
αστυνόμου, που είναι έτοιμος να παρατηρήσει και να επαναφέρει στην τάξη τον
παραβάτη που πάρκαρε, έστω προσωρινά, σε χώρο που προοριζόταν για πεζούς και
αναπήρους.

Οι δρόμοι χωρίς λακκούβες, τόσο στο κέντρο όσο και στα στενοσόκακα και τις
αρτηρίες εξόδου προς το λιμάνι. Το Πουέρτο Ολύμπικο, που το βράδυ μοιάζει
καινούργιο Μόντε Κάρλο, σε τίποτα δεν θυμίζει πώς ήταν πριν από τους
Ολυμπιακούς Αγώνες.

Σε απόσταση εκατό χιλιομέτρων από το κέντρο αυτή την εποχή και επί τρεις μήνες
δεν υπάρχουν ελεύθερα ξενοδοχεία. Φόρμουλα, διεθνείς εκθέσεις μόδας,
αυτοκινήτου, δέρματος, υψηλής μόδας. Συνέδρια κάθε είδους και τουρίστες όλων
των αποχρώσεων. Οικονομικών και φυλών…

Απαλλαγμένη η Βαρκελώνη από το σύμπλεγμα της μαδριλένικης «κάστας», αυτόνομη,
έκανε τη δική της επανάσταση. Τα στάδια και οι αθλητικοί χώροι των Ολυμπιακών
Αγώνων είναι κατάμεστα όλες τις ημέρες από νεολαία και επίδοξους πρωταθλητές.
Μια νέα γενιά αθλητών για την Ισπανία, με Ολυμπιακή απόχρωση και πνεύμα.

«Γίναμε μια γροθιά για το καλό της πόλης μας». Διαφήμιση ζωντανή από τον οδηγό
του ταξί που μας ξενάγησε στον Ολυμπιακό δακτύλιο.

Αθήνα 2004. Ποια πόλη θα έχουμε; Χρειάζεται τεράστια προσπάθεια για τη
δημοτική αρχή να κάνει τόσα πολλά, σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.

Χρειάζεται πάνω απ’ όλα ανταπόκριση από τους δημότες της και τους αρμόδιους
φορείς. Χρειάζονται μεγάλα ποσά που δεν συγκεντρώνονται από τη μία ημέρα στην
άλλη.

Θέλει υπομονή και κατανόηση. Συνεργασία και προσδοκίες μέλλοντος.

Η Ολυμπιακή Αθήνα θα έχει να επιδείξει περισσότερα απ’ ό,τι η Βαρκελώνη. Το
χάος γεμίζει άγχος τους υπευθύνους. Ο χρόνος όμως τρέχει.

Η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά. Και ο πολιτισμός μας έχει ανάγκη την
ανθρώπινη παρουσία.

«Για την Αθήνα, ρε γαμώτο…».