ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Πρυτανεύων υπουργός;

Σαν φύγουν από τη σκηνή οι θεατρίνοι τα ρούχα τους και τη φωνή τους
παίρνω

Μιχ. Χατζηπροκοπίου, Ο θίασος

Είμαι – δυστυχώς – υποχρεωμένος να επανέλθω σ’ ένα θέμα που έχει – και λόγω
συγκυρίας – ένα ειδικό ενδιαφέρον. Αναφέρομαι στις πρυτανικές εκλογές, τον
ρόλο του υπουργείου Παιδείας και τις υποδόριες «εγχύσεις» συμφερόντων.

* Τι συμβαίνει άραγε με την «ακαδημαϊκή διαπλοκή»; Υπουργοί, άνθρωποι
του περιβάλλοντος του Πρωθυπουργού, μέλη του Προεδρείου της Βουλής
παρεμβαίνουν «στα ίσια» στις πρυτανικές εκλογές υποστηρίζοντας πρώην
χουντικούς, φαύλους, καταχραστές. Όχι δεν πρόκειται για «ιδεολογικές
αποκλίσεις» ή λάθη ενημέρωσης κι εκτίμησης, αλλά για έναν πολύμορφο
εργο-λαβικό συν-εταιρισμό.

* Τι συμβαίνει με τις νυν (και αεί) πρυτανικές υποψηφιότητες;

Το παίζουν με τη Δεξιά για να εκλεγούν την πρώτη τριετία, το παίζουν
«φοιτητοπατέρες» για να εκλεγούν τη δεύτερη τριετία, το παίζουν κυβερνητικοί
για να ξανα-εκλεγούν σε «παράπλευρη θέση» για τρίτη τριετία. Θυμίζω. Ο
Αντιπρύτανης Περιφερειακού Πανεπιστημίου, έγινε για 6 χρόνια Πρύτανης και τώρα
κατεβαίνει ως Αντιπρύτανης (με Πρύτανη τον πρώην Αντιπρύτανή του). Ο Πρύτανης
ακριτικού Πανεπιστημίου, αφού κατά τη διάρκεια της θητείας του εξελέγη (!) δύο
φορές Πρόεδρος της Σχολής του, τώρα – ύστερα από 6 χρόνια Πρυτανείας – εξελέγη
Αντιπρύτανης.

Τα παραδείγματα αυτά δεν έχουν τελειωμό. Η εύκολη απάντηση είναι ότι «ο λαός
έτσι αποφασίζει». Το δύσκολο ερώτημα είναι πόσο ελεύθερα ψηφίζουν οι (προς
εξέλιξιν) λέκτορες και επίκουροι καθηγητές, πόσο απειλούνται και εκβιάζονται
οι (επί πτυχίω) φοιτητές, πόσο εξαγοράζονται συνειδήσεις (και με ευρωπαϊκά
προγράμματα) και τελικά πόσο συμβατά είναι όλα αυτά με την ποιότητα της
δημοκρατίας, την ακαδημαϊκή δεοντολογία και το ήθος των δημοσίων λειτουργών.

Τούτο δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ευπρεπείς Πρυτάνεις και Αντιπρυτάνεις,
άριστοι επιστήμονες και έντιμοι διαχειριστές του δημοσίου χρήματος. Μένει
όμως, η εύλογη απορία: τι είδους στρώμα εξουσίας (και κατάχρησης εξουσίας)
είναι αυτό που επί 6+6+6 χρόνια διοικεί / κυβερνά τα ΑΕΙ;

Οι πρώην Πρυτάνεις που εκλέγονται αμέσως Αντιπρυτάνεις τι είδους παράδειγμα
δίνουν στην ακαδημαϊκή (και όχι μόνον) κοινότητα; Ότι πάσχουν από «σύνδρομο
αποστέρησης», ότι κάτι έχουν να «καλύψουν» ή ότι δεν υπάρχουν άλλοι καθηγητές
και θυσιάζονται – ως αναντικατάστατοι – για το κοινό καλό;

* Τι συμβαίνει με τις Συγκλήτους και σιωπούν ή και ενδίδουν στην (ουχί
σπανίως ασκούμενη) «τρομοκρατία με τήβεννο»;

Συμψηφίζονται παρανομίες, συγκαλύπτονται απουσίες, βολεύονται οι καθηγητές –
επιχειρηματίες; Θα ‘χε, πάντως, ενδιαφέρον αν εξεταζόταν ποιοι καθηγητές
κρύβονται πίσω από το ξέπλυμα του βρώμικου (πολιτικού και νομικού) χρήματος
των εταιρειών που απασχολούν αρνητικά τον τελευταίο καιρό την κοινή γνώμη.

* Τι συμβαίνει με τις προοδευτικές φοιτητικές παρατάξεις και έχουν
μεταβληθεί σε ουρά των διαπλεκομένων; Αρκούν οι υποσχέσεις για διδακτορικά ή
τα τηλεφωνήματα από (τοπικούς ή αθηναϊκούς) παράγοντες για εξασφαλισμένο
κομματικό μέλλον;

Στο σημείο αυτό πρέπει να γίνει μια θεσμική τομή.

Ή θα μειωθεί το ποσοστό των (εκμαυλιζόμενων) φοιτητών και θ’ αλλάξει ο τρόπος
εκπροσώπησης ή θα τροποποιηθεί η σχετική νομοθεσία στο σύνολό της. Το ίδιο
ισχύει για τη μια και μόνο πρυτανική θητεία.

Όλα αυτά θα είχαν σχετική πολιτική σημασία αν δεν συνέβαιναν με την ανοχή,
υπόδειξη ή κάλυψη του υπουργού Παιδείας, ο οποίος όχι μόνο «παζαρεύει» στο
γραφείο του πολλές συμφωνίες προσώπων αλλά τώρα αποφάσισε – διά νόμου – να
διοικεί εν είδει «βασιλικού επιτρόπου» απ’ ευθείας τα Πανεπιστήμια (ιδρύοντας,
καταργώντας, μετονομάζοντας Τμήματα). Δηλαδή θα πρυτανεύει των Πρυτάνεων και
όλων των ΑΕΙ.

Ακαδημαϊκά πραξικοπήματα που θα «ελεγχθούν» από το ΥΠΕΠΘ αλλά θα «περάσουν»,
«διορισμοί» σε καθηγητικές θέσεις συζύγων, φίλων, συγγενών των πρυτανικών
αρχών (όχι πάντα άξιων), κατευθυνόμενες εκλογές /εξελίξεις /μετακινήσεις
συνιστούν το μωσαϊκό μιας νέας ακαδημαϊκής «ηθικής» με υπεύθυνους τους δρώντες
και τους σιωπούντες, αλλά με κυρίως ένοχο το(ν) ΥΠΕΠΘ (που περί άλλα τυρβάζη).

Ο Γιάννης Πανούσης είναι καθηγητής της Εγκληματολογίας στο Τμήμα
Επικοινωνίας και ΜΜΕ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.